آیا «ادب» درخور محافل عزاداری رعایت میشود؟!
حجتالاسلام هادی سروش، مدرس حوزه علمیه در یادداشتی تلگرامی با عنوان «آیا «ادب» درخور محافل عزاداری رعایت میشود؟!» نوشت:
بررسی تاریخ اصحاب رسول الله(ص) و اصحاب امام علی(ع) نشان از وجود برخی از چهره ای غیر اخلاقی و غیر مودبانه دارد.
رفتار رسول الله با امثال خالد در همین جهت باید ارزیابی شود.
همانطوریکه خطبه ۲۰۵ نهج البلاغه که در مقام توبیخ برخی از رفتار اصحاب در صفین ایراد گشته، نشان از وجود برخی رفتار و گویش های غیر مودبانه دارد.
اما در تمام اصحاب امام حسین، یک مورد رفتار غیر اخلاقی دیده نمیشود .
چنان اخلاق و ادب در اصحاب امام حسین بالتبع خود آن حضرت حاکم است که موردی غیر ادب و اخلاق یافت نمیشود. همین اخلاق است که باعث میشود بیش ازسی نفر ازلشگر عمرسعد به امام حسین گرویده شوند.
نمونه ترین اخلاق و ادب را باید در مواجهه امام حسین(ع) درمتن جنگ که میدان نفرت است، و گرسنگی و تشنگی مزید بر علت گشته، باید جستجو کرد که چگونه امام حسین(ع) در کمال ادب و متانت و اخلاق با کوفیان سخن میگوید؟
نمونه ای از آن تقدیم میشود:
امام حسین در روز عاشورا بر شمشیر خود تکیه کرده با صدای رسا آن مردم را طرف خطاب قرار داده و فرمود:ای مردم شما را به خدا قسم می دهم که آیا مرا می شناسید آنان گفتند بلی، توئی پسر رسول خدا و دخترزاده و سبط او پس از آن فرمود: شما را به خدا قسم، آیا می دانید که جد من رسول خدا صلی الله علیه و آله است؟ گفتند بلی می شناسیم. فرمود: شما را به خدا آیا می دانید که مادر من فاطمه دختر محمد مصطفی(ص) است؟ گفتند بلی می شناسیم. فرمود: شما را به خدا آیا می دانید که جده من خدیجه دختر خویلد اول زن از زنان این امت از حیث اسلامیت است؟ گفتند بلی. فرمود: شما را به خدا قسم آیا می دانید که حمزه سید شهداء عم پدر من است؟ گفتند بلی. فرمود: شما را به خدا آیا می دانید که جعفر طیار در بهشت عم من است؟ گفتند: بلی. فرمود: آیا می دانید که این شمشیر رسول خدا است که من آنرا حمایل کردم؟ گفتند بلی. فرمود: شما را بخدا آیا می دانید که این عمامه رسول خدا است که من آن را بر سر دارم؟ گفتند بلی. فرمود: شما را به خدا آیا می دانید که علی(ع) اول کسی است از قوم که اسلام آورده و از حیث علم و دانش از همه داناتر بود و اینکه او ولی و اختیاردار هر مؤمن و مؤمنه است؟ گفتند بلی.
پس فرمود با این وصف چرا خون مرا حلال می شمارید در صورتی که پدر من کسی است که ساقی حوض کوثر است و رد می کند از آن حوض اشخاصی را چنانکه شتر را از آب ممانعت می کنند و لوای حمد در روز قیامت به دست او است؟!
گفتند ما همه این ها را می دانیم و لیکن تو را رها نمیکنیم و دست از تو برنمیداریم تا اینکه با لب تشنه مرگ را بنوشی. (موسوعه ص ۵۱۷ از امالی صدوق)
جالب اینجاست، همین اخلاق وادب ومتانت وآقایی را ما بعد ازعاشورا تاامروز از حضرت سیدالشهداء میبینیم، بدین شکل که برخی ازافرادی که به حضرت متوسل میشوند از ادب و اخلاق بهرمند نیستند، اما امام حسین(ع) با آقایی و اخلاق خود توسل شان را قبول و حاجت شان روا میکند.
نکتهای لطیف:در زیارت عاشورا ادعا میکنیم: ای اباعبدالله، انی سلم لمن سالمکم.. من با هر کسی که در مسیر شما باشد در کمال سازش، صلح وصفا هستم.
آیا واقعا امروز، چنین است؟
آیا شرکت کنندگان درمحافل درکمال رعایت ادب و اخلاق نسبت به دوستان خود هستند؟
جامعه امروز نمیپذیرد سخنگوی محافل حسینی خصوصا در لباس پیامبر، رعایت عفت کلام نکند و با ادبیات زشت سخن گوید!
خدا نکند که بی ادبی ها مصرف انتخاباتی داشته و برای جمع آوری رای باشد!!
نتیجه: موظفیم این اخلاق و ادب را در تمام تشکیلات و مراسم و محافل امام حسین که مکتب و مدرسه آن حضرت است رعایت کنیم.
خصوصا گویندگان مذهبی و سپس مداحان مراسم عزاداری، و بعد خدمتگذاران و حتی میهمانان آن.
این محافل امانتی است که باید از هر جهت سالم و اخلاقی، به نسل بعدی منتقل کنیم.
انتهای پیام
