یارانه دارو در جیب بیمهها؟ مجلس موافق-دولت مخالف
رئیس سازمان نظام پزشکی کشور میگوید که در سال گذشته ۶۰ میلیارد تومان پول از جیب بیماران به حساب نظام سلامت واریز شده است. او میپرسد این پول کجاست و درکجا خرج شده است که هیچ نفعی به حال نظام سلامت ندارد. از سوی دیگر علاوه بر اینکه این سوال غضنفر میرزابیگی بیپاسخ باقیمانده، گفته میشود پرداخت ۶۰ میلیارد تومان پول از جیب مردم به نظام سلامت هیچ تاثیری در گرهگشایی مشکلات مالی این حوزه نداشته است.
به گزارش انصاف نیوز به نقل از گزارش نویس تهران امروز؛ یکی از انتقاداتی که کارشناسان از مسئولان نظام سلامت میکنند این است که این افراد هیچگاه نتوانستند طی سالهای گذشته حق خود را از دولت و از محل فروش نفت و سود حاصل از برنامه هدفمندی یارانهها بگیرند وحالا هم که بحث پرداخت یارانه دارو و درمان پیش آمده همین کارشناسان این تصمیم را نقد میکنند. یکی از این افراد مسعود پزشکیان عضو فعلی کمیسیون بهداشت و وزیر سابق بهداشت و درمان است که نسبت به واریز یارانه دارو به حساب مردم هشدار میدهد. حسینعلی شهریاری، رئیس کمیسیون بهداشت مجلس هم واریز یارانه دارو به حساب بیمهها را ارجحترین تصمیم میداند که از سوءاستفادههای احتمالی جلوگیری خواهد کرد.
پرداخت از جیب مردم به حساب چه کسی است؟
رئیس نظام پرستاری اعتقاد دارد که بخش بسیار بزرگی از مشکلات نظام سلامت به خاطر پزشکسالاری است. او حتی بیانگیزه بودن پرستاران و مهاجرت آنها (هرچند سعی میکنند تعداد آنها را بسیار محدود و غیرقابل تاثیر اعلام کنند) را ناشی از حقوقی میداند که پزشکان متخصص میگیرند. به گفته او بسیاری از مراقبتها از بیمار توسط پرستار انجام میگیرد، اما در نهایت مهر پزشک پای آن میخورد و پولش به جیب پزشک میرود.
در نهایت او اعتقاد دارد که اگر سبد خدماتی پرستاری تهیه شود هم هزینه بیماران کم میشود و هم پرستاران بهحقوق خود میرسند. میرزابیگی میگوید الان بیماران در طول سال ۶۰ میلیارد تومان میدهند اما نه تنها نفعی به حال خودشان ندارد که آنها را به زیر فقر برده است.وی در نهایت میپرسد چرا هیچ کس نمیگوید پولی که مردم پرداخت میکنند به کجا میرود؟ در این میان اما مسئله یارانه دارو همچنان وجود دارد. این روزها افراد بسیار زیادی به این تصمیم اعتراض میکنند. از جمله «محمدباقر هوشنگی» مدیرکل بیمههای سلامت وزارت تعاون، کار و رفاه اجتماعی واریز یارانه دارو به کارت هوشمند بیماران خاص را اشتباهی بزرگ میداند و میگوید: «واریز یارانه دارو به کارت اشتباهی نابخشودنی است، چرا که نمیتوان تشخیص داد هزینههای درمانی بیماران خاص چه میزان است، لذا با واریز یارانه دارو به کارت هوشمند بیماران خاص آنها را با مشکل مواجه خواهیم کرد.»
او هم با حسینعلی شهریاری رئیس کمیسیون بهداشت مجلس هم عقیده است که باید اعتبار دارو از طریق بیمهها به مردم پرداخت شود.البته وزارت بهداشتیها اعتقاد دارند که در صورت تخصیص این اعتبار به بیمهها مشخص نیست که پول تخصیص یافته کجا هزینه میشود. میرزابیگی هم به یک نکته مهم اشاره میکند. به گفته او بیمهها در کشور ایران انحصاری هستند واجازه رقابت و ورود بخشهای جدید داده نمیشود. بیمههایی در دست افراد خاص هستند که بیشتر بهدنبال فعالیتهای اقتصادی هستند تا حمایت از بیماران. اما هوشنگی میگوید: «بیمه تعریف دارد و طرح این مسائل اصلا درست نیست.»
به گفته او در بیمه «ریسک» وجود دارد، یعنی هم افراد سالم و هم افراد بیمار تحت پوشش بیمه قرار میگیرند. در پوشش بیمهای پول افراد سالم را به بیماران میدهیم و این همان «توزیع ریسک» است.او با بیان اینکه باید به بیمهها قدرت و اعتبار داده شود میگوید: «اگر مشکلی نیز درخصوص بیمهها وجود دارد باید با قانونگذاری ساختار اصلاح شود و واریز یارانه دارو به کارت هوشمند بیماران خاص به منزله «تضعیف کردن بیمهها» است و باید حتما در این زمینه از راهی درست وارد شویم.»
هوشنگی با تاکید بر اینکه قیمت دارو، نوع و دز آن برای بیمار در طول سپری شدن دوره بیماری مشخص نیست، میگوید: «تامین اعتبار از ابتدای کار برای بیماران خاص که شرایط نامشخصی دارند اصلا درست نیست، چرا که ممکن است قیمت داروی بیمار افزایش یافته، نوع داروی مصرفیاش تعویض شود یا دز داروی وی تغییر یابد، بنابراین روند جبران قیمت ایجاد شده با واریز یارانه دارو به کارت هوشمند بیماران خاص مشخص نیست.»
البته هوشنگی درست میگوید. تجربه نشان میدهد که بخشی از سهمیه دارویی بیماران خاص که بهطور مساوی به بیماران داده میشود، سر از بازارهای سیاه در میآورد. این درحالی بود که برخی از بیماران خاص به سهم بیشتری نیاز داشتند و مجبور بودند از بیمارانی که بیشتر از نیاز خود سهمیه گرفته بودند دارو را به قیمت بازار سیاه خریداری کنند. مسئلهای که از سوی شهریاری هم تاکید میشود: «داروهای خاص که گرانقیمت هستند نباید صرفا با دفترچه بیمه ارائه شوند بلکه دارا بودن کارت مخصوص و نسخه پزشک در این زمینه ضروری به نظر میرسد، ضمن اینکه باید نظارتی بر روند درمان وجود داشته باشد تا خدای ناکرده داروها در بازار آزاد فروخته نشوند که مشکلاتی ایجاد شود.» او تاکید میکند که نظارت بر این موضوع باید جدی باشد تا افرادی که نیاز واقعی دارند از این داروها استفاده کنند.
سوءاستفاده کمتر
رئیس کمیسیون بهداشت و درمان مجلس شورای اسلامی درباره منتفی شدن واریز یارانه دارو به حساب خانوار و موکول شدن این کار به بیمهها، اعتقاد دارد که با این اقدام امکان سوءاستفاده و ورود دارو به بازار آزاد کمتر خواهد شد. حسینعلی شهریاری با اشاره به اینکه پیش از این قرار بود ۲۲۰۰ میلیارد تومان یارانه دارو به حساب خانوارها واریز شود، میگوید: «ما از اول هم موافق نبودیم که یارانه نقدی به خانوارها بدهند و همان یارانه نقدی که یک بار دادیم و برای مملکت مشکل درست کردیم کافی است.»
او میگوید: «با پرداخت یارانه دارو به بیمهها، بیماران با دفترچههای بیمه یا کارتهای مخصوصشان از طریق بیمه، داروی مورد نیازشان را دریافت میکنند و در این جریان امکان سوءاستفاده کمتر است زیرا اگر یارانه به حساب افراد ریخته شود ممکن است این دارو استفاده نشود.»
همچنین به گفته او کمیسیون بهداشت از ابتدا مخالف پرداخت یارانه دارو به خانوارها بود زیرا تضمینی نبود که منابع مالی آن همیشه وجود داشته باشد و دادن یک ماه یارانه و بعد قطع کردن آن میتوانست نگرانیهایی را برای خانوادهها به وجود بیاورد اما وقتی آنها تحت پوشش بیمه قرار میگیرند بیمه موظف است داروهای آنها را تامین کند، اگر هم منابع دیر یا زود به حساب بیمه ریخته شود داروی بیماران قطع نخواهد شد.
این موضوع در کمیسیون بهداشت و درمان نیز مورد بررسی قرار گرفت و مجلسیها به این نتیجه رسیدند که بهترین راه این است که یارانه دارو از طریق بیمهها پرداخت شود زیرا آنها جایگاه واقعی را در این زمینه دارند.
نظام سلامت در شرایط بسیار بدی قرار دارد. از یکسو بودجهای نمانده و چشم پزشکان به جیب بیماران است. در این میان طرحی چون واریز یارانهها هم با سوالات بیشماری روبهروست. هرچند این طرح قرار نیست که تاثیر بسیار زیادی روی شرایط بیپولی نظام سلامت بگذارد اما سیستم مطمئنی برای واریز آن وجود ندارد. مجلسیها و وزارت رفاه واریز آن به حساب خانوارها را باعث سوءاستفاده میدانند و بیمهها را معرفی میکنند. وزارت بهداشت هم به بیمهها اعتقاد ندارد تا همچنان دمل چرکی بیقانونی و عدم تضمین برای اجرای قانون، بدنه بیمار نظام سلامت را نزارتر کند.
انتهای پیام
