انتشار متن سخنران تابستان ۸۵ دکتر ظریف در شورای امنیت (+حاشیه ها)
دکتر محمد جواد ظریف، امروز بعدازظهر (چهارشنبه ۳۰ مرداد ماه ۹۲) تصویر متن انگلیسی و ترجمه ی فارسی سخنرانی خود در نشست ۸۵/۵/۹ شورای امنیت را منتشر کرد. در آن تاریخ با وجود دفاع نمایندگان ایران از برنامه ی هسته ای صلح آمیز کشورمان، این شورا قطعنامه ای علیه ایران تصویب کرد.
به گزارش انصاف نیوز، تصویر این سخنرانی که در صفحه ی فیسبوک دکتر ظریف قرار داده شده به همراه متن کامل قطعنامه ی شورای امنیت، در ذیل این خبر آمده است.
سابقه ی خبر: شورای امنیت سازمان ملل در مرداد ماه ۱۳۸۵ با تصویب قطعنامهای علیه ایران خواستار توقف غنیسازی اورانیوم تا ۳۱ اگوست شد و تهدید کرد در غیر این صورت با تحریم های احتمالی روبرو خواهد شد. خبرگزاری فرانسه در این باره گزارش داده بود: قعطنامه ۱۶۹۶ با ۱۴ رای موافق و یک رای مخالف کشور قطر نگرانی عمیق خود را نسبت به مخالفت ایران با خواستههای آژانس بین المللی انرژی اتمی برای توقف غنیسازی اورانیوم ابراز کرد. طبق این گزارش به دلیل مخالفتهای روسیه و چین در این قطعنامه درخواست برای تحریم فوری مطرح نشده است. جان بولتون، نماینده آمریکا در سازمان ملل که خواستار اتخاذ موضعی سخت علیه برنامهی هستهیی ایران بود قطعنامه را پس از یک هفته مذاکرات یک پیروزی خواند. وی با متهم کردن ایران به داشتن برنامهی هستهیی نظامی گفت: این نخستین قطعنامه شورای امنیت در خصوص ایران است که خواستار برنامهی هستهای نظامی است. امیدواریم این قطعنامه به ایران بفهماند که بهترین راه برای پایان دادن به انزوای بین المللیاش رها کردن تلاش برای دستیابی به سلاح هستهای است. طبق این گزارش قطر تنها عضو شورای امنیت بود که با این قطعنامه مخالفت کرد و آن را بسیار مواجه آمیز خواند. نصیر عبدالعزیز الناصر، سفیر قطر در سازمان ملل گفت: ما خواستار انفجار آتش فشان تازهای در منطقه نیستیم. طبق این گزارش این قعطنامه از سوی انگلیس، فرانسه ، آلمان و حمایت شدید آمریکا پیشنهاد شده است.
واکنش ظریف به صدور قطعنامه: جواد ظریف، نمایندهی ایران در سازمان ملل در پی صدور قطعنامهی شورای امنیت به اعضای این شورای گفت: برنامه هستهیی صلح آمیز ایران هیچ تهدیدی برای امنیت و صلح بینالمللی ندارد و بنابراین پرداختن به این مساله در شورای امنیت هیچ اساس حقوقی و کاربرد عملی ندارد. ظریف تاکید کرد که ایران بر حق قانونی خود برای دستیابی به فن آوری هستهیی جهت اهداف صلح آمیز تاکید میورزد. نماینده ایران در سازمان ملل این سازمان را متهم کرد که در حمایت از کشوری که مورد بمباران شیمیایی قرار گرفته است کوتاهی کرده است. ظریف این اقدام شورای امنیت را در راستای تقویت منع تکثیر سلاح های هستهای و دیگر رژیمهای بین المللی ندانست. ظریف خاطر نشان کرد: به عنوان تنها قربانیان سلاحهای کشتار جمعی در سالهای اخیر، ایران توسعهی استفاده از کلیهی سلاح های غیر انسانی را بر اساس ایدئولوژی که دارد و همچنین مسایل استراتژیک رد میکند. وی در پایان گفت که تصویب قطعنامه علیه ایران در شورای امنیت نشانگر آن است که برخی از کشورها در سازمان ملل نمیخواهند که ایران روی پای خود بایستد.
تصویر سخنرانی دکتر ظریف یه این قرار است:











تصویر متن انگلیسی این سخنرانی نیز به شرح زیر است:









متن کامل این قطعنامه است که و دوشنبه به تصویب رسید.
بندهای مقدماتی این بیانیه به شرح زیر است:
«”شورای امنیت،
“بیانیهی پایانی ریاست شورا S/PRST/2006/15 مورخ ۲۹ مارس ۲۰۰۶ را یادآور میشود،
“بر تعهدش نسبت به معاهدهی منع گسترش سلاحهای هستهیی (ان.پی.تی) تاکید و حق کشورهای عضو مطابق با بندهای I و II آن معاهده را برای توسعه تحقیق، تولید و استفاده از انرژی هستهیی با اهداف صلحآمیز و بدون تبعیض را یادآور میشود،
“با نگرانی جدی به گزارشات مکرر مدیرکل آژانس بینالمللی انرژی اتمی و قطعنامههای شورای حکام آژانس بینالمللی انرژی اتمی از جمله قطعنامهی GOV/2006/14 آژانس بینالمللی انرژی اتمی مربوط به برنامهی هستهیی ایران که به وسیلهی مدیر کل آژانس بینالمللی انرژی اتمی به شورا گزارش شد، اشاره میکند،
“با نگرانی جدی اشاره میکند که گزارش ۲۷ فوریه ۲۰۰۶ مدیرکل آژانس بینالمللی انرژی اتمی (GOV/2006/15)، فهرست تعدادی مسایل باقیمانده و نگرانیهایی را نسبت به برنامهی هستهیی ایران از جمله موضوعاتی که میتواند یک بعد هستهیی نظامی داشته باشد، ارایه داد و نیز اشاره میکند که آژانس بینالمللی انرژی اتمی قادر نیست در این خصوص که هیچ مواد یا فعالیت هستهیی اعلام نشدهای در ایران وجود ندارد، نتیجهگیری کند،
“با نگرانی جدی به گزارش ۲۸ آوریل ۲۰۰۶ مدیرکل آژانس بینالمللی انرژی اتمی (GOV/2006/27) و یافتههایش از جمله این که پس از گذشت بیش از سه سال تلاشهای آژانس برای طلب کردن شفافیت نسبت به همهی وجوه برنامه هستهیی ایران، شکافهای موجود در آگاهی هم چنان موضع نگرانی است و این که آژانس بینالمللی انرژی اتمی در حصول پیشرفت در تلاشهایش برای ارایهی تضمینهایی نسبت به فقدان مواد و فعالیتهای هستهیی اعلام نشده در ایران ناتوان است، اشاره میکند،
“با نگرانی جدی به این مسایل اشاره میکند که همان طور که گزارش ۸ ژوین ۲۰۰۶ مدیرکل آژانس بینالمللی انرژی اتمی (GOV/2006/38) تایید کرده، ایران گامهای مطالبه شدهی شورای حکام آژانس بینالمللی انرژی اتمی و تاکید شده در بیانیه ۲۹ مارس شورای (امنیت) را که برای اعتماد سازی ضروری است، اتخاذ نکرده و به ویژه ایران تصمیم بر ازسرگیری فعالیتهای مربوط به غنیسازی از جمله تحقیق و توسعه، گسترش و بیانیههای اخیر دربارهی چنین فعالیتهایی و تعلیق مستمر همکاری با آژانس بینآلمللی انرژی اتمی تحت پروتکل الحاقی گرفته است،
“بر اهمیت تلاشهای سیاسی و دیپلماتیک برای یافتن یک راهحل از طریق مذاکره تاکید میکند که تضمین کند برنامهی هستهیی ایران منحصرا دارای اهداف صلحآمیز است و اشاره میکند که یک چنین راهحلی در هر جای دیگر به نفع منع اشاعهی هستهیی خواهد بود،
“از بیانیهی فیلیپ دوست بلازی، وزیر امور خارجهی فرانسه به نمایندگی از وزیران امور خارجهی چین، فرانسه، آلمان، فدراسیون روسیه، پادشاهی بریتانیای کبیر و ایرلند شمالی، ایالات متحده آمریکا و نماینده عالی اتحادیه اروپا در پاریس مورخ ۱۲ ژوییه ۲۰۰۶ (S/2006/573) استقبال میکند.
“از خطرات اشاعه ناشی از برنامهی هستهیی ایران نگران است، با توجه به مسوولیت ابتداییاش تحت منشور سازمان ملل متحد برای حفظ صلح و ثبات بینالمللی و مصمم بودن در جلوگیری از وخامت اوضاع تمهیدی میاندیشد،
“تحت بند ۴۰ فصل VII منشور ملل متحد در راستای الزامی کردن تعلیق مورد درخواست آژانس بینالمللی انرژی اتمی اقدام میکند،»
به گزارش خبرگزاری دانشجویان ایران، در بندهای اجرایی پیشنویس این قطعنامه آمده است:
«۱. از ایران میخواهد بدون تاخیر بیشتر گامهای مورد درخواست شورای حکام آژانس بینالمللی انرژی اتمی در قطعنامه GOV/2006/14 را که برای اعتمادسازی نسبت به ماهیت منحصرا صلح آمیز برنامه هستهییاش و حل پرسشهای باقی مانده ضروری است را بر دارد.
۲. تقاضا میکند که در این چارچوب، ایران تمامی فعالیتهای مربوط به غنیسازی و بازفرآوری از جمله تحقیق و توسعه را تعلیق کند تا مورد راستیآزمایی آژانس بینالمللی انرژی اتمی قرار گیرد.
۳. این اعتقاد را ابراز میکند که چنین تعلیقی که کامل باشد، پایبندی ایران به مطالبات مطرح شده از سوی شورای حکام آژانس بینالمللی انرژی اتمی را راستیآزمایی میکند و به راهحلی دیپلماتیک و از طریق مذاکره منجر خواهد شد که تضمین میکند برنامهی هستهیی ایران دارای اهداف منحصرا صلحآمیز است، بر تمایل جامعهی بینالمللی برای کار کردن به شکلی مثبت در جهت چنین راهحلی تاکید میکند، مطابق با شروط فوق ایران را به تعامل دوباره با جامعهی بینالملی و آژانس بینالمللی انرژی اتمی، ترغیب و تاکید میکند که چنین تعاملی به نفع ایران خواهد بود.
۴- در این راستا پیشنهادات چین، فرانسه، آلمان، روسیه، پادشاهی انگلیس و آمریکا را که با حمایت نمایندهی عالی اتحادیه اروپا برای ترتیبات بلندمدت جامع حمایت میشود و توسعه روابط و همکاری با ایران بر مبنای احترام دوجانبه و برقراری اعتماد بینالمللی نسبت به ماهیت منحصرا صلحآمیز برنامه هستهیی ایران را مجاز میشمارد، صحهگذاری میکند.
۵. از تمامی کشورها میخواهد مطابق با اختیارات حقوقی ملی و قانونیشان و مطابق با حقوق بینالملل هشیار باشند و از انتقال هر گونه اقلام، مواد کالا و فنآوری که میتواند به فعالیتهای مربوط به غنیسازی و بازفرآوری و برنامههای موشکی بالستیک ایران مربوط شود، جلوگیری کنند.
۶. قصدش را برای اجرای دوباره روند آژانس بینالمللی انرژی اتمی بیان میکند، با جدیت از نقش شورای حکام آژانس بینالمللی انرژی اتمی حمایت میکند، از مدیرکل آژانس بینالمللی انرژی اتمی و دبیرخانه برای تلاشهای حرفهیی و بیطرفانهی جاریشان در حل تمامی مسایل باقی ماندهی موجود در ایران در چارچوب آژانس تمجید و حمایت میکند، بر ضرورت تداوم کار آژانس بینالمللی انرژی اتمی برای روشن ساختن تمامی مسایل باقیمانده مربوط به برنامهی هستهیی ایران تاکید میکند و از ایران میخواهد مطابق با شروط پروتکل الحاقی اقدام کند و بدون تاخیر تمامی معیارهای شفافساز را آن طور که آژانس بینالمللی انرژی اتمی ممکن است در حمایت از تحقیقات جاریاش در خواست کند، اجرا نماید.
۷. تا تاریخ ۳۱ اوت (۹ شهریور) یک گزارش مدیرکل آژانس بینالمللی انرژی اتمی را در درجهی اول درباره این که آیا ایران تعلیق کامل و پایدار تمامی فعالیتهای ذکر شده در این قطعنامه را اجرا کرده و نیز دربارهی روند پایبندی ایران به تمامی گامهای مورد درخواست شورای حکام آژانس بینالمللی انرژی اتمی و شروط فوق در این قطعنامه، به شورای حکام آژانس بینالمللی انرژی اتمی و به موازات آن به شورای امنیت برای بررسی ارایه دهد.
۸. قصدش را بیان میکند که در صورتی که ایران تا آن تاریخ به این قطعنامه پایبند نباشد، آنگاه معیارهایی مناسب تحت بند ۴۱ فصل VII منشور سازمان ملل متحد را تصویب کند تا ایران را به پایبندی به این قطعنامه و مطالبات آژانس بینالمللی انرژی اتمی ترغیب کند و تاکید میکند که در صورت لزوم اتخاذ چنین معیارهای بیشتری، به تصمیمات بعدی نیاز خواهد بود.
۹. تاکید میکند که چنین معیارهای بیشتری در صورتی که ایران به این قطعنامه پایبند باشد، ضرورت نخواهند داشت.
۱۰. تصمیم میگیرد همچنان موضوع را دنبال کند.»
عنوان فصل هفتم منشور سازمان ملل «اقدام در رابطه با تهدیدات صلح، نقضهای صلح و اقدامات تجاوزکارانه» است. برای روشنتر شدن بند ۴۰ فصل هفت منشور سازمان ملل که پیشنویس کنونی قطعنامهی شورای امنیت بر آن مبتنی است، ترجمهی فارسی بندهای کلیدی این فصل از منشور سازمان ملل برای علاقهمندان بر روی خروجی سایت ایسنا درج میگردد:
فصل VII
«اقدام در رابطه با تهدیدات صلح، نقضهای صلح و اقدامات تجاوزکارانه»
بند ۳۹
شورای امنیت باید وجود هرگونه تهدید برای صلح، نقض صلح و یا اقدام تجاوزکارانه را تشخیص دهد و توصیههایی ارایه کند یا تصمیم بگیرد که چه معیارهایی باید مطابق با بندهای ۴۱ و ۴۲ برای حفظ و احیای صلح و ثبات بینالمللی اتخاذ شود.
بند ۴۰
در راستای جلوگیری از وخامت اوضاع، شورای امنیت ممکن است پیش از توصیهها و یا تصمیمگیری دربارهی معیارهای منظور شده در بند ۳۹ از طرفهای مربوطه بخواهد به چنین معیارهای مشروطی که شورا ضروری یا مطلوب در نظر میگیرد، پایبند باشند. چنین معیارهای مشروطی باید بدون پیشداوری برای حقوق، ادعاها یا موضع طرفهای مربوطه باشد. شورای امنیت باید آن طور که لازم است قصور در پایبندی به چنین معیارهای مشروطی را در نظر بگیرد.
بند ۴۱
شورای امنیت ممکن است تصمیم بگیرد که چه معیارهایی بدون توسل به نیروی نظامی، برای اثرگذاری بر تصمیماتش به کار گرفته میشود و ممکن است از اعضای سازمان ملل بخواهد چنین معیارهایی را به کار گیرند. اینها ممکن است وقفهی کامل یا نسبی روابط اقتصادی و ارتباطات راهآهن، دریایی، هوایی، پستی، تلگرافی، رادیویی و دیگر ابزارهای ارتباطاتی و قطع روابط دیپلماتیک را شامل شود.
بند ۴۲
اگر شورای امنیت در نظر بگیرد که معیارهای منظور شده در بند ۴۱ ناکافی خواهد بود یا ثابت شود که ناکافی است، ممکن است چنین اقدامی را با نیروهای هوایی، دریایی یا زمینی انجام دهد، چرا که ممکن است برای حفظ و یا احیای صلح و امنیت بینالمللی ضروری باشد. چنین اقدامی ممکن است نمایشهای قدرت، محاصره و دیگر عملیاتها از طریق نیروهای هوایی، دریایی و یا زمینی اعضای سازمان ملل را شامل شود.»
انتهای پیام
