سیروس علینژاد: کار خبرنگار گفتن از حقیقت است نه کمک به براندازی

همزمان با اعتراضات شماری از مردم در شهرهای مختلف، شهروندانی از خبرنگاران میخواهند که «صدای مردم» باشند. سیروس علینژاد، روزنامهنگار بحران، شرایط فعلی را «بالاتر از بحران» دانست و گفت: «سانسور و برخوردهای قهری یکی از موانع کار خبرنگاری در شرایط بحرانی است و باعث میشود حقیقت به شکل کامل منعکس نشود».
برخی شهروندان معترض در شبکههای اجتماعی انتظار دارند خبرنگاران بازوی کمکی آنها باشند و حتی اگر کسانی قصد دگرگونیهای سیاسی دارند، به تحقق آن کمک کنند.
سیروس علینژاد: وضعیت امروز بالاتر از بحران است
سیروس علینژاد، روزنامهنگار، وضعیت کنونی را «بالاتر از بحران» میداند و دربارهی چنین انتظاراتی از خبرنگاران توضیح میدهد: «کار خبرنگار ورق برگرداندن نیست؛ چون معجزهگر نیست و فقط باید آنچه را میبیند روایت کند و کارِ حکومت هم این است که این روایتها را ببیند و بشنود و مشکلات را حل کند اما به دلیل برخوردهای قهری و سانسورهایی که وجود دارد، خبرنگار نمیتواند به شکل کامل دیدهها و شنیدههایش را بنویسد.»
او شرایط فعلی روزنامهنگاری در زمان بحران را «لنگان لنگان» رفتن میداند و میگوید: «نمیشود روزنامهنگار پشت کسی قایم شود. گزارشهای مختلفی نوشته میشوند اما آنطور که باید نیستند؛ چون برخوردهای قهری و سانسور اجازه نمیدهد.»
«برخورد قهری با آزادی منافات دارد» | مهمترین مانع کار خبرنگار
علینژاد ادامه میدهد: «حرف حساب دو کلمه بیشتر نیست. مردم میگویند این رویهها را نمیخواهیم و نمیشود برخی حرفها را لای پنبه پیچید. البته اگر روزنامهنگاری بخواهد تمام واقعیت را منعکس کند، یعنی کاری که وظیفهی اصلیاش است، برای او دردسر میشود و میدانیم که خبرنگار هم باید از خودش محافظت کند تا آسیبی به او و رسانهاش نرسد. اما تا زمانی که این رویههای موجود حاکم باشد، آش و کاسه همین است که میبینیم.»
علینژاد در ادامه اضافه میکند: «دربارهی اعتراضات این دو هفته، آماری نداریم که چقدر از معترضان اقلیت هستند یا اکثریت. اما میدانیم چند ده شهر شلوغ شد و گاهی گفتن همین موضوع با جزئیات، باعث دردسرهایی میشود. بههرحال برخورد قهری با رسانهها با آزادی منافات دارد و نمیشود همزمان همهی حقیقت را گفت. بههرحال مشکل جای دیگری است.»
نظر تعدادی از مردم دربارهی انتظاراتشان از خبرنگاران و رسانههای داخلی
یکی از کسبههای میدان ولیعصر با این جملهی پرسشی که «مگر تلویزیون دربارهی اعتراضات چیزی میگوید؟» به خبرنگار انصاف نیوز میگوید: «رسانههای داخلی وضعیت روز را اعلام نمیکنند و فقط میگویند مردم اغتشاش کردند. مگر رهبری و رئیسجمهور نگفتهاند اعتراض مردم را بشنوید؟ مگر خود مسئولان نمیدانند مشکل مردم چیست؟ اگر آقای پزشکیان میخواهد جواب حرفهای معترضان را بدهد، این کار را در تلویزیون انجام بدهد. بعد میخواهند با دادن یک یا چند میلیون به هر ایرانی، مردم را گول بزنند که فایدهای هم ندارد.»
«خبرنگار باید با صراحت نظر مردم را بگوید»
او ادامه میدهد: «از خبرنگاران و رسانههای داخل کشور میخواهم که با صراحت نظر مردم و مشکلات را بگویند. ما نه بیادبی میکنیم، نه میخواهیم اینا بروند. کسی میگفت شاه ۵۰ سال [گند] زد به مملکت. سوال من این است که اینها چه کار کردند؟ چقدر دیگر مشکلات را حل میکنند؟ حق سوال داریم؟!»
یک شهروند: مسئولان باید جواب بدهند نه خبرنگاران
پدر دو فرزند میگوید: «حرفی که آقای پزشکیان میخواهد از معترضان بشنود، همان مشکلات عامی است که وجود دارد: گرانی. همهمان حسش میکنیم و نمیشود آن را قایم کرد. شمای خبرنگار که نباید به کسی جواب بدهید. اصل کاریها باید حرف بزنند. پزشکیان دلار ۶۰ تومانی تحویل گرفت ولی الان ۱۴۰ هزار تومان است. به فرض که بخواهند قیمت دلار را پایین بیاورند، مگر تمام چیزهایی که گران شدند، به حالت قبل برمیگردند؟ معلوم است که نه!»
جای خالی خبرنگاران در تجمعها
رضا غبیشاوی، روزنامهنگار در سایت عصر ایران نوشته است: «متاسفانه شرایط به گونهای است که با غیاب خبرنگاران حرفهای و مستقل در میدان تجمعها، اطلاعرسانی درباره این اتفاقات از طریق رسانههای خارجی و شبکههای اجتماعی صورت میگیرد.
در رسانههای داخلی هم تنها می توان خبرهای رسمی و اظهارنظر مسوولان را یافت. رسانههای داخلی محدود شده اند به «وی گفت وی افزود مسوولان» اگر معدود خبرگزاریها، خبرهای کوتاه و حداقلی و انگشتشماری منتشر کنند اطلاعات مبهم و کلی دارند و با تاخیر بسیار منتشر میشوند.
قاعده این است: وقتی خبرنگاران مستقل میدانی و رسانه های محل حادثه، پوشش ندهند قطعا رسانه های خارجی و صفحات مجازی میدان دار اطلاع رسانی می شوند. اتفاقی که با کمک مسوولان، رخ داده است.
ایران رکورددار بیشترین تعداد روزنامه و خبرگزاری در جهان است. با این حال این رسانه ها خالی از پوشش خبری میدانی یا تولیدی هستند.»
بیتفاوتی نسبت به اخبار ایران
خانم عربی که ۲۰ سال است در ایران زندگی میکند به خبرنگار انصاف نیوز میگوید همهچیز در ایران «اکی و طبیعی» است و اخبار را هم اصلا دنبال نمیکند.
مادر جوانی میگوید: «به خاطر اینکه پسرم استرسی است، اصلا اخبار را دنبال نمیکنم؛ بنابراین از خبرنگارها و رسانههای داخل کشور هم هیچ انتظاری ندارم.»
دو شهروند: «خبرنگاران باید صدای مردم باشند» | «دست خبرنگاران بسته است»
دو کافهدار در جواب به خبرنگار انصاف نیوز میگویند: «در روزهای بحرانی از خبرنگاران میخواهیم صدای مردم باشند و رسانههای داخلی هم همهچیز را پخش کنند. متاسفانه رسانهها هیچ کاری نمیکنند و فقط شهروندان یکسری فیلم با گوشیشان میگیرند و میفرستند آن طرف». همان موقع خانم کافهدار میگوید: «البته دست خبرنگاران بسته است و نمیتوانند همهچیز را پوشش بدهند و نمیشود انتظار زیادی ازشان داشت.»
انتهای پیام





حقیقت این است که کشور به گروگان گرفته شده و مردم … شده اند به دلیل آنکه بودجه مفتخورها زیاد نشده!! بودجه هایی که در فاجعه اخیر نشان دادند به کاکتل مولتوف و وینچستر تبدیل شده! اگر دولت عرضه ایستادگی و افشاگری داشته باشد حتما حمایت می شود
خبرگزاری فارس و تسنیم دستشون همونقدر به خون آلوده است
بعد وظیفه خبرنگار آزاد مثلا حفظ وضع موجود هستش؟ خبرنگار باید حقیقتو بگه
منافع ملی رو هم باید در نظر داشت
وقتی خبرنگارای اونوری دروغ میگویند
از خودی انتظار چی داری؟
جوک ماجرا این این است که دولت در این اوضاع که مملکت را خفه کرده با چه کسی قرارداد ۳ میلیون دلاری بسته!
اینترنت را آزاد آزاد کنید
https://farsnews.ir/ssalmani/1768463468605518285/%D9%82%D8%B1%D8%A7%D8%B1%D8%AF%D8%A7%D8%AF%D9%87%D8%A7%DB%8C-%DB%B2-%D9%85%DB%8C%D9%84%DB%8C%D8%A7%D8%B1%D8%AF-%D8%AF%D9%84%D8%A7%D8%B1%DB%8C-%D9%86%D9%81%D8%AA-%D8%A7%DB%8C%D8%B1%D8%A7%D9%86-%D8%A8%D9%87-%D8%A7%D9%85%D8%B6%D8%A7-%D8%B1%D8%B3%DB%8C%D8%AF
خبرنگار در ایران در اصل وجود خارجی نداره
بیشتر خبرساز هستن یا خبرجمع کن
آقای علی نژاد به نظر شما رسانه یا روزنامه که نمی تواند درست کار کند و سانسور و خودسانسوری میشه اصلا وجودش معنی داره
یعنی به عنوان یک رسانه خبری و خبرنگار معنی داره قطعا خیر
نکته بعد برای انتشار خبر فقط یک راه نیست اگر در داخل نمیشه خبر را مستقیم و لخت منتشر کرد در خارج که می شود
ولی خب حرفه خبرنگاری در ایران نابود شده و افراد کمی باشند که واقعا خبرنگار باشند چه در بحث حقیقت یابی و جست و جو چه در بحث شجاعت و تلاش برای انتشار
برادر ۴۰ سال برای خبرچینی و بازجوخبررسانی و این قبیل کارهای غیرخبرنگاری کرده، بعد هم با قلم درشت و خوانا داده روی اتیکت لباسش عنوان “خبرنگاری” زده مبادا شک و شبهه یا سوتفاهمی برای ملت پیش بیاد
یاد اون بچه ای افتادم که هر صبح میرفت مدرسه و وقتی به دیگر بچه ها جایزه میدادن برای اینم یه جایزه میدادن که گریه نکنه
خود گویی و خود خندی عجب مرد هنرمندی
صد آفرین به تو سیروس جان
مگر سایت هایی اینچنینی خبرنگار هم دارند؟ شماها را سیاهی لشگر هم حساب نمیکنند. از بس هنگام بلند شدن نشستید و منتظر وقایع ماندید. بجای واقعه ساختن.
در ایران ندیدم خبرنگاری حتی گهگاهی حرف دل مردم رو بزنه و برچسب نخوره یا زندان نره، حتی با افشای اسناد و مدارک، سانسور و خودسانسوری بیداد میکنه، پاسخ اعتراض هم ….