ماجرای فهرست ۱۱۸ نفرهی کشتهشدهها چیست؟
خبرگزاری اصولگرای فارس نوشت:
در ادامه ادعاهای مطرحشده از سوی رسانههای ضدایرانی و معاند، اخیرا فهرستی ۱۱۸ نفره منتشر شده که در آن مدعی شدهاند افراد نامبرده، از کشتهشدگان ناآرامیهای ۱۸ و ۱۹ دیماه هستند.
این رسانهها بدون ارائه اسناد مستقل، مسئولیت مرگ این افراد را متوجه جمهوری اسلامی ایران دانستهاند.
بررسی سوابق منتشرشده در منابع رسمی و همچنین آرشیو رسانههای حقوق بشری مخالف نشان میدهد اسامی درجشده در این فهرست، پیشتر بهعنوان متهمان پروندههای کیفری از جمله قتل، تجاوز به عنف، اسیدپاشی و جرایم سنگین دیگر معرفی شده و در سالهای گذشته، پس از طی مراحل قضایی، مجازات شدهاند.
برای نمونه، سوران امینپور که نام او در ابتدای این فهرست آمده، به اتهام قتل و پس از برگزاری جلسات دادگاه، در اسفند ۱۴۰۳ اعدام شده است.
همچنین شاهین مهدوی و صادق رفیعی، بنا بر گزارشهای منتشرشده در رسانههایی مانند هرانا ( که بهعنوان رسانهای منتقد و معارض جمهوری اسلامی شناخته میشود ) به اتهام تجاوز به عنف بازداشت شده و پس از طی روند قضایی، در سالهای بعد اعدام شدهاند؛ اخباری که در زمان وقوع، از سوی همین رسانه منتشر شده بود.
در نمونهای دیگر، حمیدرضا سروش، از دیگر افراد این فهرست، در سال ۱۴۰۴ به اتهام اسیدپاشی علیه همسرش که منجر به قتل وی شده بود، اعدام شده است.
وی پیشتر در سال ۱۳۹۹ در یکی از ویلاهای شهرستان نور بازداشت شده بود و فرمانده انتظامی این شهرستان در همان زمان اعلام کرده بود این حادثه در پی اختلاف خانوادگی میان زن و شوهر رخ داده است.
بررسیها نشان میدهد تمامی اسامی مطرحشده، پیشتر نیز در گزارشهای رسانههایی مانند هرانا و کانون حقوق بشر؛ وابسته به گروهک تروریستی منافقین، بهعنوان افراد اعدامشده معرفی شده بودند.
تحلیلگران میگویند بازنشر این اسامی در قالب کشتهشدگان ناآرامیها، تلاشی تازه برای تقویت ادعاهای پیشین درباره آمار بالای قربانیان و بازنمایی مجدد این پروندهها در فضای رسانهای است.
انتهای پیام
در هر صورت حکومت نمیتونه از زیر بار مسئولیت تامین امنیت معترضان شانه خالی بکنه، باید پاسخی وجود داشته باشد که چرا معترضان در ایران امنیت ندارند که به خیابانها بیایند ولی طرفداران حکومت در امنیت کامل هستند