نخستین گامهای عملی دلجویی | ابوالفضل نجیب
ابوالفضل نجیب، روزنامهنگار، در یادداشتی که در اختیار انصاف نیوز قرار داده است، نوشت:
همه نشانهها و قرائن از تلاش دولتمردان و فعالان و کنشگران سیاسی برای کاهش حداقلی شکاف میان مردم و بخصوص قربانیان حوادث دی با حاکمیت حکایت دارد.
این تلاش ها از همدردی بالاترین مقام اجرایی تا ابراز داغداری با مردم و همزمان اظهارات فاطمه مهاجرانی با تاکید بر اهمیت و رعایت و لحاظ پروسه سوگواری ملی و تا تلاش پزشکیان برای اعلام آمار قربانیان و باز شدن حداقلی فضای رسانه ای برای تحلیل ریشه های واقعی حوادث اخیر و تبعات سیاسی و روانی و …
همچنین برخورد با برخی رویه های اهانت آمیز نسبت به جان باختگان با درک تبعات روانی و میدانی آنها، در نهایت این سوال پیش می آید که حاکمیت چگونه و با چه اقداماتی می تواند مسیر دلجویی از مردم را باز کند.
تردیدی نیست هر گونه تلاش برای التیام زخم های موجود جز از مسیر اعتمادسازی میسر نخواهد شد. و به نظر می رسد نخستین گام تصمیمات عقلانی عاطفی در رابطه با خیل بازداشتشدگان است. و بهطور اولی دستگیرشدگانی که اغلب در رده نوجوان تقسیم بندی می شوند. بی شک حساب این گروه از دستگیر شدگان با بقیه تفاوت هابی دارد که اتفاقن با این تعبیر رهبری که با این گروه چندان مشکلی نداریم مورد اشاره و تاکید قرار گرفته است.
قوه قضاییه می تواند حداقل به استناد همین رهنمود و در راستای امیدبخشی به مردم و بخصوص خانواده های بازداشت شدگان نوجوان با استفاده از تمامی سازوکارهای محدودکننده اقدام به آزادی مشروط این گروه سنی از بازداشت شدگان که اغلب هم دانش آموز هستند، نمایند.
صرفنظر از این اولویتبندی فراهم آوردن همین زمینه های محدودکننده و مشروط کردن می تواند به آزادی بازداشت شدگانی منجر شود که به اذعان دولتمردان به معترض تعبیر شده اند. برای وضعیت مردم و خانواده هابی که ریاست جمهوری را به ابراز داغداری و همدردی با آن ها ناگزیر کرده، بی تردید این اقدامات می تواند کمترین مرهم بر زخم های آن ها باشد.
می شود با گرفتن تعهد و انواع التزام های حقوقی و مالی و حتی در برخی موارد اعمال محدودیت های قانونی موازی اسباب دلخوشی و دلجویی این خانواده ها فراهم آید. جامعه بیش از هر چیز نیاز به همدردی عملی حاکمیت دارد. می شود به موازات دلجویی کلامی گام های عملی در این رابطه برداشت.
انتهای پیام
