سُهیلی، صدای نسل چهارم نویسندگان هرمزگان

مهدی میرابی در یادداشت ارسالی به انصاف نیوز با عنوان «سُهیلی، صدای نسل چهارم نویسندگان هرمزگان» نوشت:

هرمزگان در عرصه نویسندگی، همانند موسیقی و تئاتر سابقه پرآوازه‌ و درخشانی ندارد. از میان استان‌های جنوبیِ کشور نظیر خوزستان، فارس، کرمان و حتی نسبت به یزد و بوشهر، هرمزگان کسی را نداشته که همطراز با نویسندگان طراز اولِ این شهرها قدعلم کند.

بنابراین اگر از نسل اول، دوم و سوم در حوزه رمان و داستان، جا مانده است. در عصر امروز تلاش‌ نسل چهارم نویسندگانِ هرمزگان که اغلب جوان هستند این نوید را می‌دهد که سری میان سرها داشته باشند. شاید به لحاظ کمی در تنوع طرح و موضوع آثار متفاوتی یافت نشود اما سطح کیفیِ بعضی آثارِ تولید شده را می‌توان مطلوب ارزیابی کرد. شاید سخن گفتن از صاحب‌سبک بودن‌ِ این نویسندگان هنوز اقرار آمیز و زود به نظر رسد، اما از تکنیک ادبی، خلاقیت و همین‌طور جذابیتِ بعضی آثار با اطمینان می‌توان سخن گفت.

طی چهار پنج سال اخیر، شمار نویسندگانی که به‌طور پراکنده از شهرهای مختلفِ استان، مجموعه داستان و رمان منتشر کرده‌اند فزونی یافته. موضوعی که میل، علاقه و توجهِ جدیِ آن‌ها به ادبیات را نشان می‌دهد. کتاب حاضر که به همت و همکاری «نشر عینک» منتشر شده، به کوشش محسن زِهتابی، دبیر انجمن داستان هرمزگان منتخب و گردآوری شده است.
البته در گردآوری‌ها، همیشه نحوه انتخابِ آثار محل بحث بوده. با نگاهی به اسامی نویسندگان، درمیابیم که شمار اعضای انجمن هرمزگان (همان‌طور که در پشت جلد از آرم آن پیداست.) بیشتر است. به ویژه افرادی که فعالیت و ارتباط نزدیکی با کانون داشته‌اند. موضوعی که البته گردآورنده‌اش، در مقدمه به آن اذعان داشته. به گمان بنده، یک پژوهشگر آزاد است به هر روشی عمل کند. مهم کیفیت تک‌تک آثار و همین‌طور سابقه و نام آن نویسندگان است که به کتاب وزن و اعتبار می‌بخشد. نویسنده اگر خوب بنویسد، چه گروهی اثری منتشر کند چه مستقل می‌تواند موفقیت خود را احراز نماید.
اما بطور کلی آثار بعضی نویسندگانِ مستقل و همین‌طور داستان‌های این کتاب نشان می‌دهد که ادبیات جغرافیای هرمزگان گرچه فاصله زیادی برای شکوفایی دارد اما در حال نضج گرفتن است. در فرصت بعد، سعی می‌کنم ضمن مرور و معرفی کتاب، به تحلیل و بررسیِ موردی بعضی آثار شاخص آن بپردازم.

انتهای پیام