حامد کاشانی، «بنده خدا» و چند پرسش بی‌پاسخ

علی نیلی، انصاف نیوز: سخنرانی حجت‌الاسلام حامد کاشانی در اربعین شهید لاریجانی، نکاتی دارد که نباید نادیده گرفته شود و مهم‌ترین نکته‌اش، اثبات دیوار کوتاه رسانه در این کشور است؛ هر چه فریاد دارید بر سر رسانه بکشید که با «فضاسازی مسموم» آقای کاشانی و امثال ایشان را دچار خطا می‌کند.

حجت‌الاسلام حامد کاشانی در یکی از جدیدترین منبرهای خود، از تغییر موضعش پس از مواجهه با شهید علی لاریجانی خبر می‌دهد و می‌گوید در آن شهید، عقل وافر و تیزهوشی دیده است.

در آن‌چه از این سخنرانی پخش شده، مخاطب متوجه می‌شود صاحب منبر، خود از منتقدان شهید لاریجانی بوده و ۱۲ سال پیش بر اثر «شبه تواتر رسانه‌ای»، شهید علی لاریجانی را «مستحق لعنت و آب دهان» می‌دانسته است.

طبق آن‌چه آقای کاشانی می‌گوید، مقصر فضای «سیاسی و رسانه‌ای کشور» بوده که «طبعا» و «قاعدتا» آقای کاشانی را به موضع لعن لاریجانی کشانده بوده است!

حجت‌الاسلام کاشانی منبر گرمی دارد، متواضع و مودب است، به تاریخ اسلام، روایات و احادیث تسلط دارد و موقعیت منبر و مخاطب منبرش را می‌شناسد و این‌همه، این انتظار را ایجاد می‌کند که مطابق آن‌چه «ادب اسلامی» خوانده می‌شود، بابت قضاوت ناصحیح‌اش درباره علی لاریجانی از او و مخاطبانش عذرخواهی کند اما نه تنها چنین نمی‌شود که او رسانه را مقصر می‌شمارد و حال می‌توان این پرسش‌ها را از منبری محبوب این روزهای تهران پرسید:

  • آیا گمان نمی‌کنید در انتخاب رسانه اشتباه کرده‌اید؟

آن رسانه‌هایی که شهید علی لاریجانی را مستحق لعن و نفرین معرفی می‌کردند وابستگی روشنی به جریانی سیاسی دارند که در تمام این سال‌ها کاری جز نفرت‌پراکنی و پیاده‌کردن افراد از قطار انقلاب نداشته است.

آقای کاشانی قطعا و یقینا نمی‌توانند ادعا کنند که همه رسانه‌های موثر کشور علیه علی لاریجانی بودند و آن‌قدر او را لعن کرده بودند که حکم «شبه تواتر» یافت و ایشان را به این نتیجه رساند که حق با همین لعن‌کنندگان است.

آقای کاشانی حتما و قاعدتا مخاطب گروه خاصی از رسانه‌ها و شبه‌رسانه‌ها بوده که چنان سازه‌ای را در ذهن‌شان بار کرده است. همان موقع جریان دیگری در کشور بود که «میانه‌روی و تعقل» لاریجانی را می‌ستود و با پرتاب‌کنندگان مهر و کفش در مسجد اعظم قم، مرزبندی روشنی داشت.

  • چرا طرح فضائل لاریجانی را به پس از شهادت او موکول کرده‌اید؟

  در سال‌های اخیر حجت‌الاسلام کاشانی بی‌شمار سخنرانی و منبر داشته است اما تا جایی که جست‌وجوهای من نشان می‌دهد، این نخستین بار است که درباره فضائل شهید لاریجانی سخن می‌گوید و نمی‌دانم چرا؟

طبق نقل خود جناب کاشانی، پس از این‌که ۳ ساعت و ۴۰ دقیقه با رئیس وقت مجلس دیدار کرده و هر چه سوال در ذهن داشته از او پرسیده و شهید لاریجانی با طمانینه پاسخ داده، موضعش شکسته است و متوجه شده قضاوت خطایی درباره او داشته است.

آقای کاشانی چرا همان ایام در منبر جار نزد که درباره بنده خدایی به نام علی لاریجانی خطا کرده است و او مستحق لعن و نفرین نیست؟

چرا در هیچ‌یک از منابر خود، فضائل لاریجانی را برنشمرد تا مستمعین‌اش بنا به موقعیت و نوع فکرشان به وجود تعقل و تدین در میان راهبران کشور امیدوار شوند؟

  • حق کانالیزه‌شدن را برای دیگران هم قائلید؟

می‌دانیم بخش بزرگی از تریبون‌داران اعم از مادحین و منبری‌ها در دو ماه اخیر از جفای رفته به «رهبر شهید» سخن گفته و گله کرده‌اند.

آیا حجت‌الاسلام کاشانی می‌پذیرند که کسی بگوید بر اساس «شبه تواتر» به موضع مخالفت با رهبر شهید افتاده و در گفتار و کردار مرتکب جفا به ایشان شده است؟ اگر کسی چنین ادعایی بکند، به او نمی‌گوییم مواضعش نتیجه مصرف بی‌رویه ایران‌اینترنشنال بوده اما این رژیم رسانه‌ای رافع مسئولیت‌های اخلاقی او نیست؟

چرا شخصی در مختصات حامد کاشانی اجازه دارد به دلیل اشتباه در انتخاب رسانه دچار خطای تحلیلی درباره علی لاریجانی شود اما مردم عادی با دسترسی‌های بسیار کمتر از او، نباید به ورطه خطای تحلیلی درباره رهبری، مسئولین، نظامی‌ها و امنیتی‌ها بیفتند؟   

  • چرا تکرار آن خطا درباره روحانی، ظریف و برجام غیرممکن است؟

آن جریان سیاسی رسانه‌ای که روزگاری شهید علی لاریجانی را مستحق لعن و آب دهان معرفی می‌کرد، دو دهه است همین دست‌فرمان را درباره حسن روحانی، سیدحسن خمینی، سیدمحمدخاتمی و حتی علی‌اکبر ناطق‌نوری داشته و در تازه‌ترین موضع‌‌اش، حالا محمدباقر قالیباف را مستحق لعن و نفرین می‌داند.

آن جریان سیاسی رسانه‌ای که حجت‌الاسلام کاشانی را به خطا و اشتباه درباره لاریجانی انداخته بود، درباره ظریف و برجام به مراتب ناجوانمردانه‌تر عمل کرده است و سئوال این است که چه استبعادی دارد آقای کاشانی یا هر منبری منصف دیگری، چند صباح بعد نگویند درباره روحانی و خاتمی و ظریف و دیگرانی که همه این سال‌ها مورد لعن و نفرین یک جریان مشخص سیاسی رسانه‌ای بوده‌اند، اشتباه و خطا کرده‌اند؟

آیا چاره این است که هر کدام از این شخصیت‌ها برای منبری‌های خوش‌بیان تهران و سایر شهرها، جلسات ۲۲۰ دقیقه‌ای توجیهی برگزار کنند یا اعراض از تعدادی ‌شبه‌رسانه جریانی، می‌تواند دست‌فرمان آقایان را تا حدودی اصلاح کند؟ و…

روشن است که انتظار نمی‌رود حجت‌الاسلام کاشانی به این سوالات پاسخ دهد اما به نظر می‌رسد مرور این پرسش‌ها و تلاشی کوچک برای یافتن پاسخ‌هایش بتواند دلایل اولیه و ابتدایی فاصله‌افتادن میان مردم کوچه و بازار با منابر مذهبی را روشن کند.

انتهای پیام

بانک صادرات

نوشته های مشابه

۲ Comments

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

دکمه بازگشت به بالا