چرا هزینه تحریف نام خلیج فارس در جهان باید بالا رود؟

محمد طراوت، پژوهشگر تاریخ معاصر در یادداشت ارسالی به انصاف نیوز با عنوان «چرا هزینه تحریف خلیج فارس در جهان باید بالا رود؟» نوشت:

رخدادهای سیاسی در عرصه‌های بین‌المللی گاه ابعادی فراتر از توافقات دیپلماتیک پیدا می‌کنند و خطوط قرمز هویتی یک ملت را نشانه می‌روند. نمونه بارز این بی‌مبالاتی دیپلماتیک را اخیراً در سخنرانی «هان ژنگ»، معاون رئیس‌جمهور چین ، در مجمع عمومی سازمان ملل شاهد بودیم ؛ جایی که او از به‌کار بردن نام اصیل ، تاریخی و جهانی «خلیج فارس» امتناع کرد و به به‌کارگیری واژه ناقص و مبهم «خلیج» بسنده نمود.

این اقدام هرچند در نگاه نخست ممکن است یک لغزش لفظی یا تساهل سیاسی به نظر برسد، اما در ژرفای خود، زنگ خطری جدی و تأمل‌برانگیز برای دستگاه سیاست خارجی جمهوری اسلامی ایران به صدا درمی‌آورد. برخی سیاستمداران که سال‌هاست مروّج و مدافع «شراکت راهبردی» همه‌جانبه با پکن بوده‌اند ، امروز باید در برابر افکار عمومی پاسخگو باشند.

کشوری که بیشترین تعاملات راهبردی و اقتصادی را در عرصه سیاست خارجی با آن داریم، چرا در بدیهی‌ترین حقوق ملی، حاکمیتی و خطوط قرمز هویتی ما، تسلیم فشارهای سیاسی رقبای منطقه‌ای ایران می‌شود؟ آیا شراکت راهبردی به معنای چشم‌پوشی بر هویت چندهزارساله یک ملت است؟ اما مسئله فراتر از پکن است؛ راهبرد کلان جمهوری اسلامی ایران در قبال تحریف نام خلیج فارس باید تغییر کند.

هزینه استفاده از نام جعلی و ناقصِ خلیج ، نه فقط برای پکن ، بلکه باید برای تمام دولت‌ها و مجامع جهانی به‌شدت بالا برده شود. انفعال دستگاه دیپلماسی کشور در برابر این دست تحریف‌ها ، به رویه‌ای مکرر بدل شده است. برخورد با چنین خطاهای راهبردی و توهین‌های آشکار به تمامیت تاریخی ایران ، نباید به چند بیانیه انفعالی، تذکرهای پشت‌پرده یا سکوت مصلحت‌اندیشانه محدود شود.

دیپلماسیِ عزت‌مند، ابزار بازدارنده می‌خواهد. امروز باید در روابط با هر کشوری که این خطوط قرمز را مخدوش می‌کند، تجدیدنظر کرد؛ اقداماتی نظیر تحریم کالاهای چینی ، محدودسازی قراردادهای تجاری با شرکت‌های خاطی و حتی احضار و اخراج سفرای کشورهایی که به این تحریف‌ها تن می‌دهند، حداقل پاسخی است که می‌توان به دنیا داد تا بفهمند هویت ، تاریخ و تمامیت ارضی ایران معامله‌شدنی نیست.

ملت ایران هرگز از حق حاکمیتی و نام مقدس خلیج فارس کوتاه نخواهد آمد و انتظار می‌رود حافظان منافع ملی نیز پیش از آنکه دیر شود ، پاسخی قاطع و بازدارنده در سطح جهانی به این‌گونه خطاها بدهند.

انتهای پیام

Leave a Reply

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *