مهدی میرابی، نویسنده و روزنامه نگار در یادداشتی با عنوان « وارثان مسی گل کاشتند» که در اختیار انصاف نیوز قرار داده، نوشت:
اولین بازی در غیاب همیشگی مسی، اسطوره‌ای که شانزده سال بازوبند کاپیتانی به دست داشت و بیشترین افتخار را از میان همه کاپیتان‌ها برای آرژانتین به ارمغان آورده بود، بسیار سخت و غم‌انگیز به‌نظر می‌رسید. نه تنها برای هواداران این خلأ کاملاً حس می‌شد بلکه برای کادر فنی و بازیکنان، موضوعی نبود که به راحتی بتوان با آن کنار آمد.
اما اسکالونی از این فرصت به خوبی بهره برد و نسلی از بازیکنان کهنه‌کار و همراه مسی را به بهانه جوان‌گرایی و تحول، از تیم کنار گذاشت تا هم غیبت مسی را کم‌رنگ جلوه دهد هم ساختار تیم را برای دو تورنمنت مهم آینده بکوبد و از نوع بسازد.
بازیکنانی که برای اولین بار آن‌ها را در ترکیب می‌دیدیم فوق‌العاده ظاهر شدند. در خط دفاع از وگان گرفته تا میانه میدان، پاز و فلورس عملکرد درخشانی داشتند.
گرچه آن‌ها در خاک خود و در برابر بولیوی‌‌ای به میدان رفتند که در رنکینگ فیفا در رده ۸۹ جای داشت اما این میزان از هماهنگی بین بازیکنان که از ترکیب جام جهانی هفت، هشت نفرشان جدید بودند یک نکته عطف به حساب می‌آمد.
مشخص بود که اسکالونی پیش از جام جهانی برای یک تحول عظیم به یاری این طیف از استعدادهای گمنام امید بسته بود.
از میان وارثان شماره ده مسی که بین مک‌آلیستر، انزو و پاز رقابت وجود داشت، در این بازی نیکو پاز با عملکرد درخشانش حجت را تمام کرد. او دقیقاً هم پست مسی‌ست. طی دو سه سال اخیری که به تیم ملی دعوت می‌شد، فرصت عرض اندام کافی برایش مهیا نبود تا قدرت و تواناییِ واقعی‌اش را بروز دهد. اما در این بازی با توجه به آمادگی ذهنی (در نبود مسی) به عنوان یار ثابت درون زمین قرار گرفت و یک بازی ماندگار به نمایش گذاشت.
یک گل و یک پاس گل ماحصل عملکردش بود. پاز بسیار با اشتیاق و با انگیزه ظاهر شد. در دوندگی، جابجایی در نقاط مختلف زمین، ارسال‌ها و تسلط بر توپ و دریبل زدن و یک‌به‌یک برداشتن نمره قبولی گرفت. با آن قواره بلند و آرایش موها شباهتی با ماریو کمپس سال ۱۹۷۸ داشت. همه چیز دیگر به خودش بستگی دارد. او در یک شرایط سنیِ ایده‌آل فرصت پیدا کرده وارث مسی در شماره پیراهن و پست بازی شود.
این بازی رونمایی از کاپیتانی کریستین رومرو هم بود که بازوبند کاپیتانی بعد از لیونل مسی به بازوی او نقش بست. هیچ کس به اندازه او در این مقطع لیاقت چنین هدیه گرانبهایی نداشت. کادر فنی در انتخاب او به عنوان کاپیتان تردید نکرد. با گلی که از روی ارسال پاز به ثمر رساند. باعث شد هر دو وارثان مسی خاطره‌ای ماندگار و شیرین در اولین حضورشان در غیبت پادشاه رقم بزنند. تیمی با این میانگین سنی که بتواند شبیه اسپانیای سال ۲۰۰۸ بر نبظ بازی و مالکیت توپ تسلط داشته باشد، قطعاً آینده درخشانی از افتخار آفرینی در پیش رو دارد.
انتهای پیام
