حسین سخنور، عضو بخش تحلیلی انصاف نیوز در یادداشتی دربارهی انتخابات اخیر نوشت:
مواجهههای مختلف در برابر ریاستجمهوری رئیسی بر اساس سه مولفه امیدواری/ناامیدی و انفعال/فعالیت و همگرایی/واگرایی میتوان تصویر کرد. تعدادی از حالات را مینویسم:
- امیدواری و فعالیت: این حالت که احتمالا مخصوص به طرفداران و اعضای ستاد رئیسی است
- امیدواری و انفعال: بخش عمدهای از مردم معمولی که به هوای بهبود شرایط اقتصادی، امیدوارانه به رئیسی رای دادند
- ناامیدی و انفعال: بخش عمدهای از اصلاحطلبان + بخش عمدهای از تحریمیها
- ناامیدی و فعالیت واگرا: بخشی از اصلاحطلبانی که دستشان از رانت کوتاه میشود، ناامیدانه سعی در مانعتراشی دارند، گرچه کار زیادی از دستشان برنمیآید
- ناامیدی و فعالیت همگرا: قبول شکست و پذیرش رئیسی و کمک به او (در انجام پروژههای درستاش) و تلاش در عین ناامیدی، برای اینکه شرایط بهتری رقم بخورد.
من خودم به راهبرد ۵ رای میدهم، اگر این بار آرای باطله بیشتر نشود!
انتهای پیام
“قبول شکست و پذیرش رئیسی و کمک به او” هر سه گزاره هایی متناقض هستند:
1- شکست از که؟ از مردمی که منفعلانه خواستار عدم کنشگری از طریق صندوق رأی شده اند.
2- پذیرش رئیسی به چه عنوانی؟ رئیس جمهور غیر انتخابی.
3- کمک در چه زمینه و شرایطی؟ کافی است به پیام های فاتحین مبنی بر تار و مار کردن رقیب (خیالی) توجه کنید تا متوجه شوید نمی توانید حتی با التماس هم به اینان “کمک” کنید.
لطفا به جای سیر در موهومات و نشر تحلیل های آبکی برای در امان ماندن از تیغ … تا زودتر است فکری به حال سال آینده خود کنید (زمانی که مجبور به تخته کردن در رسانه تان خواهید شد). لابی گری های گذشته سال آینده کارگر نخواهد بود.