خاطره شهرام جزایری از «یک اتاق دو در یک»
شهرام جزایری در خاطره ای تلگرامی از مورچه هایی می گوید که احتمالا در مدت زندان زندگی آنها را دنبال می کرده و در تلاش برای تهیه ی غذا چطور کار گروهی می کردند «بدون اینکه کوچکترین اختلاف و یا دعوایی داشته باشند».
به گزارش انصاف نیوز، شهرام جزایری نوشت:
یادم میاد در یک اتاق دو در یک حدود شش ماه با مورچگان زندگی کردم و به رفتارهای مورچه ها دقت و تأمل زیادی داشتم.
یه نقطه ای از غذا از یک طرف اتاق از سوی مورچه ای به وسط اتاق منتقل می شد و مورچه غذا رو میذاشت و بر می گشت تا غذای بعدی را بیاورد و مورچه دیگری از وسط اتاق، غذای مورچه اول را تحویل می گرفت و به مقصد می برد.
این موضوع هزاران هزار بار تکرار می شد بدون اینکه کوچکترین اختلاف و یا دعوایی داشته باشند، فقط و فقط فکر کار و تلاش گروهی بودند اما ما انسانها…
انتهای پیام
اما ما انسان ها … (خجالت میکشیده ادامه بده، خودم بقیه شو میگم) کفتار وار به هم حمله میکنیم و برای دستمالی، قیصریه هایی را به آتش میکشیم. حرص و طمع مان، تمامی نداشته و همه چیز را برای فقط خودمان میخواهیم. حق فقط بجانب ماست، و اگر کسی صرفا” نظری برخلاف نظر ما داشت، نابودش می کنیم. اغلب گرگ هستیم و در لباس میش، به گوسفندان حمله میکنیم. همدیگر را نصیحت میکنیم به کلام و رفتار خوب و انسانی، اما خودمان بدتر از شغال و کفتاریم.
من فکر می کنم آقای جزایری خیلی زیرکانه تحت عنوان این داستانک!که خیلی هم موضوع جدیدوعجیبی نیست،می خواست این پیام رو غیرمستقیم بده،گه بنده شش ماه دریک سلولی زندگی کردم که مساحتش دو متر بوده ومورچه ها هم اونجا جولان می دادند(که انصافا هم طاقت فرسا بود)
این آقا دزده و شما ها که دارید تبدیلش می کنید به چهره، جیره خور یک دزد