خلاصه مقاله‌ی محسن کدیور درباره‌ی علامه طباطبایی

8 پاسخ به “خلاصه مقاله‌ی محسن کدیور درباره‌ی علامه طباطبایی”

1. سپهر

   ۲۹ آبان ۱۳۹۵

   هنوز اوّل عشق است، اضطراب مکن !
   درود بر شما مسؤلان سایت وزین انصاف نیوز که گام اول آزادگى را به درستى برداشتید. همانطور که گفتید انتشار یا نمایش چنین سخنانى به معناى موافقت با نویسنده نیست بلکه درج آنها براى اطلاع مخاطب ضروریست، ملاحظه فرمودید که یکى از مخاطبین نیز در ذیل مقاله جناب سروش همین ایراد را گرفته بود که وقتى ما ندانیم نظر جناب کدیور چه بوده است چگونه میتوانیم قضاوت درستى داشته باشیم ؟ بهرحال اقدام مبارکیست، امید که تداوم داشته باشد

   ۵

   پاسخ
2. مرتضی

   ۲۹ آبان ۱۳۹۵

   باز هم تکرار میکنم نوشته های اقای کدیور قبل از انکه یک تحقیق عالمانه درباره اندیشه علما باشدعمدتا بار مخالفت سیاسی دارد تا نقدعلمی علاوه بر اینکه هنوز منظور ومقصود ایشان را از چنین رفتارهایی نفهمیده ام مثلادر این رفتارها عالمی چون علامه را محک دیدگاه های سایرین قرا ر میدهد

   ۶

   ۶

   پاسخ
   1. سپهر

      ۲۹ آبان ۱۳۹۵

      جناب مرتضى
      همدلى دکتر کدیور با مواضع انتقادى بزرگانى چون علامه طباطبائى، قابل کتمان نیست . درک این مطلب که : / او چرا با استناد به افکار یا گفتار مشاهیر علمى و مذهبى ، اسلامى بودن انقلاب یا حقانیت سران آن را زیر سؤال میبرد / زیاد غامض و پیچیده نیست، او دلائل زیادى براى این کار دارد و در جاى خود بدانها پرداخته است.

      ۵

      ۴

      پاسخ
   2. دانشور

      ۲۰ اردیبهشت ۱۴۰۱

      به نظرات آقای کدیور فعلا کاری ندارم : نظرات علامه طباطبایی در عدم موافقت با رویه انقلاب در قبل از انقلاب و عدم موافقت با رویه جاری پس از آن، واضحه :
      از جمله مصاحبه رادیو با ایشان در ترور استاد مطهری ( دل ندادن به حرفهای استاد مطهری در مورد آینده روشن انقلاب از نظر آقای مطهری) و متن پیام تسلیت ترور استاد مطهری با تعبیر مرحوم مطهری و تکرار همین تعبیر در پیام (عدم استفاده از تعبیر شهید) و دوستی ایشان با آیت الله شریعتمداری (از جمله میانجی شدن از طرف آیت الله میلانی در اختلاف قبل از انقلاب آیات شریعتمداری و خمینی)
      درباره آیت الله شریعتمداری هم همانطور که پیام تسلیت ایت الله گلپایگانی صریحا می گوید : جبران توهین به ایشان و مرجعیت از آیت الله خمینی خواسته مراجعی مانند آیت الله گلپایگانی بوده است

      ۲

      پاسخ
3. ابولفضل

   ۱ آذر ۱۳۹۵

   خب آقای خویی هم مخالف انقلاب بود که چی؟

   ۳

   پاسخ
   1. حامد فانی

      ۲۰ اسفند ۱۴۰۰

      آقای خویی که خودش در روز ۱۲ فروردین ۱۳۵۸ فتوا داد مردم به «جمهوریت اسلامی» رای بدهند. بله ایشان قائل به «وجوب برپایی ولایت فقیه» نبود ولی تشکیل چنین حکومتی را حرام نمی دانست. فقط میگفت: قیام بر ضد رژیم برای برپایی حکومت ولایت فقیه، واجب نیست.

      ۱

      ۱

      پاسخ
      1. مهدی

         ۲۰ اردیبهشت ۱۴۰۱

         می شود متن این فتوای مورد ادعا رو ارائه کنید

         پاسخ
4. وفا عسگری

   ۲۸ اردیبهشت ۱۴۰۱

   من چندین بار مصاحبه رادیویی مرحوم علامه طباطبائی با موضوع شهادت شهید مطهری را گوش داده‌ام. در بیان ایشان صریحا آمده است که آخرین دیدارشان با مطهری، همان جلسه‌ای بوده که با هم بدیدار امام خمینی رفته و شب هم میهمان جناب مطهری بوده‌اند.علاوه بر پاسخ‌های متقن دیگران به اظهارات فاقد مبنای مطروحه علیه امام خمینی، سوال این است که آیا علامه‌ای با این وزانت و جایگاهی که جناب کدیور و دیگر مدافعان علامه باور دارند و در برابر امام خمینی قرار میدهند، با طیب خاطر و بخاطر علاقه باطنی یا احترام قلبی به‌دیدار امام رفته‌اند یا اسیر ملاحظات، تحفظ و خلاف میل باطنی، تن به چنین دیداری داده‌اند؟! آنها که مدعی‌اند انقلاب اسلامی و امام خمینی اسلام را شهید کرده‌اند، جواب دهند که چطور ایشان حاضر شده‌اند با قدم و عمل خود مروج قاتل اسلام باشند؟! علاوه این که در آن گفتگو، ایشان در نهایت آزادگی، هم این دیدار را نقل فرموده‌اند و هم، هم‌رای بودن و همراهی آیت الله مطهری با امام، افکار و راه امام و نهضت را تصدیق فرموده‌اند. در پایان گفتگو نیز تاکید می کنند که رهبر انقلاب و اولیای امور باید تلاش کنند تا اسلام را آن‌جور که هست پیاده کنند و با عمل به اسلام و قوانین و مقررات اسلامی، زمینه سربلندی دین را فراهم کنند. حال باید پرسید که چطور ممکن است کسی که مخالف حکومت دینی و مخالف رهبری و روش امام است و امام هم به ایشان بی اعتنایی فرموده است، به چنین تاکیدی بپردازد. لطفا دقت فرمائید‍ عرض نمی کنم که نگران نبوده‌اند و دربست موافق رهبری امام و دخالتشان در امور حکمرانی بوده‌اند، عرضم این است که اگر اسلام را شهید انقلاب دانسته‌اند، از چنین شهیدی چه می ماند که معیار و مکیال اعمال و رفتار حکمرانان مذهبی‌اش باشد؟! نکته پایانی این که، متجسسین حال و احوال این دو بزرگوار در آن دیدار، با کدام سند رفتار امام با علامه را سرد توصیف کرده‌اند؟! من از جناب کدیور سوال میکنم که اولا، شاهد این رفتار چه کس یا کسانی بوده‌اند و دلیل درستی ادراکشان از آن دیدار و تعمد در بی اعتنایی به میهمان(رذیله اخلاقی) از طرف امام،چه بوده است؟! ثانیا، خداوکیلی داب و ادب امام در رفتار، در تمام عمرطلبگی ایشان تا آن تاریخ، چنین نمونه‌ای را به نمایش گذاشته‌است که این دومی‌اش باشد؟!

   ۱

   ۲

   پاسخ