«حسین دهباشی»، عضو تیم رسانه ای حسن روحانی در انتخابات ریاست جمهوری سال ۹۲، در یادداشتی تلگرامی با عنوان «در احوالاتِ «منشور حقوق شهروندی»» نوشت:
یک:
منشور/manšur، اجازه، حکم، خط، رقعه، رقیمه، طغرا، طومار، عرضحال، عریضه، کاغذ، مراسله، مرقومه، مکتوب، نبشته، نوشته، ورقه، [جمع: مواشیر] (فیزیک) قطعۀ بلور که دارای قاعدۀ مثلث است و نور را تجزیه میکند، نامۀ سرگشاده، [قدیمی] فرمان؛ فرمان پادشاهی.
دو:
میفرماید که رنگ رخساره خبر میدهد از سرّ ضمیر و تیتر مطلب خبر میدهد از رازِ وجود! باری، در معتبر و رسمی ترین نهاد سخنگوی قوه مجریه که پایگاه اطلاعرسانی دولت باشد تیتر چنین است: «متن کامل منشور حقوق شهروندی به سه زبان منتشر شد» و در همان سطر نخست لید آن مکرر تاکید کرده: «به گزارش پایگاه اطلاع رسانی دولت، متن کامل منشور حقوق شهروندی به زبانهای عربی و انگلیسی و فرانسه…» خب! به نظر نمیرسد برای مردمان بومی ایرانی اگر بود این منشور دوّار، باید مثلا به کردی و ترکی و بلوچی و اینها منتشر میشد و نه احیانا به زبانهای مرسومِ ۱+۵؟
سه:
منشورحقوق شهروندی البته دلفریب است و گرچه کمتر نشانی آن در عملکرد این سه ساله میبینیم. مثلا در ماده ۲۴: «حق شهروندان است که از دولتی برخوردار باشند… متعهد به پذیرفتن مسئولیت تصمیمات و اقدامات خود و استقبال از نظرات مخالفین و منتقدین!» و نیز هرکجا حقی را متصور شده، در انتهای هر ماده آب پاکی را ریخته بر مطالبات احتمالی با این قید که «نمیتوان آنها سلب کرد مگر بهموجب قانون!» و باز درهرکجا که تفاوتی را در رودربایستی (با احیانا مستمعان همان سه زبان خارجی پیش گفته) پذیرفته، آخرش پس میگیرد! مثلا در ماده ۱۰۲: «شهروندان در انتخاب نوع پوشش خود…در چارچوب موازین قانونی آزاد هستند!»
چهار:
راستی، راستی! منشور حقوق شهروندی، ناقض قانون اساسی و اصل تفکیک قوا نیست؟ رئیسجمهور عزیز ما گرچه شخصاحقوقدانند، اما خُب، در مقام رئیس دولت مگر قدرتی دارند جُز سمتی اجرایی؟ و اصلا چهجوری میشود که امکان تکلیف/تعیین/تفسیر قانون و موارد حقوقی را برای مجلس و عدلیه یافتهاند، ولو با نیتی کاملا خیرخواهانه؟
پنج:
اما و هزار امّا که منشور فعلی، عجب نشریه و تدارک تبلیغاتی/انتخاباتی زیرکانهای است! تقویت گزاره اینکه رئیسجمهور محترم آزادی میخواهند و فضای باز و مردمسالاری و باقی قضایا و سایر ارکان نظام نمیگذارند!
تکمله:
و نهایتا ضمن تشکر از بانیان منشور طبعا موردنیاز حقوق شهروندی، یادآور میشود: شرکت ملی نفت ایران (که نودونه درصد بودجه دولتی کشور مستقیم یا غیرمستقیم وابسته به دخل و خرج آن است) ۳۴سال است اساسنامه قانونی و ترازنامه مصوب دولت و مجلس و طبعا حساب و کتابی ندارد! چه کاری است خب؟
انتهای پیام
همان اشاره جناب دهباشی کفایت میکند و کلمات و اصطلاحات مندرج در آن قشنگ و دلفریب است! اما ما مردم، قشنگی و دلفریبی این اصطلاحات و منشور را بر روی کاغذ اما فقدان و بلکه معکوس آن را در عمل، نمی خواهیم، بلکه میخواهیم قشنگی و دلفریبی در عمل به حقوق شهروندی تجلی یابد اگرچه در متن و نوشته معمولی نشان داده شود.
از روحانی این خالی بندیهای انتخاباتی بعید بود. انهای که ایم مسائل برایشان مهم است میفهمند هدف از آن چیه و فکر نکنم بنفع روحانی باشد. ایشان به وظیفشان در مقابل اجرای درست قانون اساس عمل کنند کافی است.