پرونده پلاسکو | تمهیداتی برای بحرانهای شهری
«علی شکوهی»، روزنامه نگار به بهانه ی چگونگی مدیریت بحران حادثه ی ساختمان «پلاسکو»، در روزنامه ی «اعتماد» نوشت:
✅ حادثه تلخ آتشسوزی و از بین رفتن ساختمان «پلاسکو» در تهران هنوز سامان پیدا نکرده است و طبعا اظهارنظر همهجانبه دراین باره نه شدنی است و نه بایسته و نه در وسع بنده و بنابراین به برخی ابعاد این ماجرا اشاراتی میکنم تا ضمن همدردی با آسیبدیدگان این ماجرا، توجه همگانی را به بحرانهای مشابه این حادثه تلخ جلب کرده باشم.
✅ اول- نخستین کار ضروری در رخدادهای اینچنینی این است که تمامی امکانات ملی بسیج شوند تا ابعاد فاجعه مهار شود و حجم تلفات انسانی و اقتصادی کاهش یابد. تاکید بر این مساله به این دلیل است که توجه زودهنگام به مسائل دیگر – ولو مهم و ضروری – ممکن است توجهات مسوولان را از اقدامات فوری ضروری منحرف کند و این در حالی است که بسیاری از خانوادهها نگران وضعیت عزیزان خود هستند و از دیگران از جمله مسوولان انتظار ندارند که به مسائل دیگری بپردازند که الان در اولویت نیست. همراهی با غم مردم و توجه به امر مهم نجات مصدومان در این شرایط اولویت دارد.
✅ دوم- دومین اقدام ضروری تشکیل یک کمیته کارشناسی و فنی برای ریشهیابی این حادثه تلخ و شناسایی عوامل ایجادکننده آن است. این کمیته باید از نظر فنی و حضور کارشناسان نهادهای اصلی مدیریت شهری آنچنان فراگیر باشد که بتوان به گزارش نهایی آن کاملا اعتماد کرد. در این مرحله هم باید از رویکرد تخصصی در بررسیها استقبال کرد و از آلوده شدن انگیزههای سیاسی در قضاوتها جلوگیری به عمل آورد. اهمیت گزارش این کمیته تخصصی به این دلیل است که میتواند پیامدهای حقوقی و قضایی داشته باشد و کسانی را به عنوان مقصر معرفی کند و به همین دلیل باید کاملا متکی بر دادههای فنی بوده و از انگیزههای سیاسی کاملا خالی باشد.
✅ سوم- یکی از مهمترین مسائل فنی که در همین مرحله باید روشن شود علت ناکامی آتشنشانان در زمینه مهار آتش در ساعات اولیه آتشسوزی است. برخی اعتراضات ایجاد شده متوجه کمبود تجهیزات و امکانات آتشنشانی در شهری بزرگ مانند تهران است و این در حالی است که مسوولان مربوطه این سخن را باور ندارند. تصاویر و فیلمها نشان میدهد امکانات برای اطفای حریق در مقابل حجم عظیم آتش این ساختمان قدیمی، ناچیز بوده ولی باز هم معتقدیم که در این زمینه هم باید اظهارنظر فنی و کارشناسانه صورت بگیرد و در نهایت به شکل جدی این نکته بررسی شود که آیا امکانات اطفای حریق در تهران متناسب با وقوع حوادث مشابه در سطح شهر تهران با این همه برج و ساختمان بلند هست یا خیر. پاسخ این سوال برای تعیین سطح امکاناتی که باید در اختیار آتشنشانی تهران قرار بگیرد اهمیت دارد.
✅ چهارم- این واقعه یک هشدار است به همه مسوولان و مردم تا از وقوع رخدادهای مشابه جلوگیری کنند. در این زمینه نمایندگان مجلس و اعضای شورای شهر و مسوولان شهرداری و همه نهادهای درگیر با مسائل شهری تهران باید هماهنگ شوند تا با تهیه طرحی فراگیر درباره تمامی مجتمعها و مراکز تجاری و اداری و مسکونی، استانداردهای تجهیزات مقابله با وقایع ناگواری مثل آتشسوزیهای مشابه را ارتقا بخشند. باید برای همه مجتمعها و ساختمانهای تهران در زمینه تجهیز وسایل اطفای حریق و نیز آموزش چندین نفر در هر ساختمان فکری شود. این رخداد اگر این نتیجه را داشته باشد که دیگر شاهد حوادث مشابه نباشیم، باز هم یک گام به جلو محسوب میشود.
✅ پنجم- از حاشیههای نامطلوب این حادثه تلخ، ضعف آگاهی مردم در مواجهه با آن و ناآشنایی آنان با اقداماتی است که باید انجام میدادند. باید برای آموزش عمومی مردم در این مواقع فکری شود تا اگر کمکی برای مهار بحران نیستند دستکم دست و پاگیر نباشند و مانع از انجام کارهای ضروری از سوی مسوولان نشوند. داشتن حس همدردی یک چیز است و ناآگاهی نسبت به مسوولیتهای شهروندی چیزی دیگر.
✅ ششم- باید همه نخبگان و مسوولان و احزاب و گروهها بدانند که اینگونه حوادث اصلا جای تسویهحسابهای سیاسی نیست. اوج اینگونه برخوردهای غلط را در ماجرای تصادف قطارها شاهد بودیم که برخی سعی کردند بر احساسات ایجاد شده سوار شوند و با برخی افراد از جمله وزیر راه و شهرسازی تسویه حساب سیاسی کنند در حالی که دولت در آن ماجرا مسوولانه برخورد کرد و حتی یکی از بهترین مدیرانش یعنی مدیرعامل راهآهن را به استعفا واداشت. در این ماجرا هم نباید برای مخالفت با شهرداری یا دیگران بر موج احساسات مردم سوار شد و این مساله را به موضوع مناقشه سیاسی تبدیل کرد.
✅ هفتم- این سخن به این معنا نیست که با مقصران احتمالی این واقعه تلخ برخورد نشود. بر این باوریم که اگر تلاشهای کمیتهای که قاعدتا برای شناسایی مقصران احتمالی تشکیل میشود به نتیجه برسد و برخی مدیران در مظان اتهام قرار بگیرند حتما باید برخورد اداری و قضایی با آنان صورت بگیرد تا دیگران تصور نکنند که با قصور احتمالی آنان برخورد نخواهد شد. سخن ما این است که نباید با هدف بهرهبرداری سیاسی کسانی را متهم کرد و بر موج احساسات و خدای ناکرده بر جان مردمی که در این ماجرا از دست رفتند، سوار شد و به نتایج سیاسی خاص رسید. اصل در این مساله اعلام نظر فنی و کارشناسی است و نه قضاوت از جایگاه سیاسی و جناحی.
✅ خلاصه آنکه شهر تهران برای رسیدن به شرایطی بهتر از الان در مقابل حوادث غیرمترقبه مثل آتشسوزی به چند اقدام ضروری نیازمند است. اول، تهیه قانون ملزمکننده برای افزایش امنیت اماکن و مجتمعها و محیطهای کاری و اگر قانون وجود دارد تلاش برای اجرای دقیق آنها. دوم، تامین امکانات مورد نیاز اولیه در تمامی اماکن برای مقابله با حوادث احتمالی از این دست و سوم، آموزش شهروندان و بخشی از مردم درباره نحوه مقابله با اینگونه حوادث احتمالی تا از ابتدا از وقوع این حوادث تلخ جلوگیری شود.
انتهای پیام
