جامعهی بدون ادبیات
فرهاد قنبری، متنی از کتاب «چرا ادبیات؟ اثر ماریو وارگاس یوسا، در کانال تلگرامی خود منتشر کرده است که متن آن را در ادامه میخوانید.
«معتقدم جامعه بدون ادبیات، یا جامعهای که در آن ادبیات مثل مفسدهای شرمآور به گوشهکنار زندگی اجتماعی و خصوصی آدمی رانده میشود و به کیشی انزواطلب بدل میگردد، جامعهای است محکوم به توحش معنوی و حتی آزادی خود را به خطر میاندازد.
در غیاب ادبیات ذهنی انتقادی که محرک اصلی تحولات تاریخی و بهترین مدافع آزادی است لطمهای جدی خواهد خورد. این از آن روست که ادبیات خوب سراسر رادیکال است و پرسشهایی اساسی درباره جهان زیستگاه ما پیش میکشد.
جامعه آزاد و دموکراتیک باید شهروندانی مسئول و اهل نقد داشته باشد، شهروندانی که میدانند ما نیاز به آن داریم که پیوسته جهانی را که در آنیم به سنجش درآوردیم و هرچند این وظیفه روزبهروز دشوارتر میشود، بکوشیم تا این جهان هرچه بیشتر شبیه دنیایی شود که دوست داریم در آن زندگی کنیم.
باری، برای شعلهور کردن آتش اینهمه ناخشنودی از هستی، هیچچیز کارآتر از مطالعه ادبیات خوب نیست. برای شکلبخشیدن به شهروندان اهل نقد که بازیچه دست حاکمان نخواهند شد و از تحرک روحی و تخیلی سرشار برخوردارند، هیچ راهی بهتر از مطالعه ادبیات خوب نیست.»
انتهای پیام
