مهدی شیرزاد: مدیریت اوضاع از ۱۸ دی از دست دولت خارج شد
مهدی شیرزاد، فعال سیاسی میانهرو، گفت: «انسجامی را که پس از جنگ ۱۲ روزه در جامعه ایران شکل گرفت، مختص همهی کشورهاست اما تداوم آن در ایران وابسته به شنیده شدن اعتراضات مردم، تغییر رفتار حاکمیت و ایجاد احساس امنیت در شهروندان است.»
آقای شیرزاد در گفتوگو با انصاف نیوز دربارهی راههای حفظ انسجام ملی گفت: «بعد از جنگ ۱۲ روزه، اتحاد و انسجام خوبی شکل گرفت اما بههرحال این پدیده محدود به جامعه ایران نیست؛ چون اغلب جوامع در مواجهه با تهدید خارجی یا حمله بیگانه همبستگی بیشتری پیدا میکنند و ایران هم از این قاعده مستثنا نبوده است.
او در ادامه گفت: «در شرایط جنگی، مفاهیمی مثل دفاع از وطن، فداکاری و ازخودگذشتگی برجسته میشوند و وقتی جامعه احساس کند نیروهای نظامی در حال دفاع از آب و خاک کشور و مقابله با دشمن خارجی هستند، همدلی و حمایت اجتماعی افزایش مییابد. حتی افرادی که در شرایط عادی نسبت به ایستهای بازرسی یا حضور نیروهای بسیج احساس خوبی نداشتند، در آن مقطع (جنگ ۱۲ روزه) با نیروهای امنیتی همکاری یا از آنها تشکر میکردند.
تداوم انسجام به یک شرط: «اسلحه رو به دشمن باشد نه شهروندان
این فعال سیاسی تأکید کرد: «تداوم انسجام وابسته به این است که نگاه جامعه نسبت به کارکرد قوه قهریه تغییر کند. اگر مردم احساس کنند سلاح نیروهای نظامی و امنیتی متوجه دشمن خارجی است نه شهروندان، و اگر باور داشته باشند مطالباتشان شنیده میشود، آمادگی بیشتری برای همراهی، صبوری و حتی جانفشانی خواهند داشت.
انسجام اجتماعی بیشتر از آنکه در اختیار جامعه یا گروههای سیاسی باشد، در دست حاکمیت است. البته دولت هم بخشی از حاکمیت است. این انتظار از دولت هم وجود دارد که نسبت به مطالبات جامعه حساستر عمل کند؛ چون بخشی از دستگاه امنیتی در ساختار دولت قرار دارد.
انتقاد از عملکرد دولت در حوادث ۱۸ و ۱۹ دی
شیرزاد با یادآوری وعدههای رئیسجمهور، در ادامه گفت: «انتظار نمیرفت در دولت فعلی شاهد وقایع تلخ روزهای ۱۸ و ۱۹ دی باشیم. در برخی استانها که استانداران باتجربهتر و پختهتری حضور داشتند، تصمیمات شورای تأمین سنجیدهتر بوده و تلفات کمتری ثبت شد اما این موضوع شامل کل کشور نمیشود.»
البته تمام مسئولیت متوجه دولت نیست، زیرا از پنجشنبه ۱۸ دی به بعد، شرایط کشور امنیتی شد و عملاً مدیریت اوضاع از دست دولت خارج شد.
مهدی شیرزاد: «جامعه خشمگین و زخم خورده است»
این فعال سیاسی بعد از یادآوری پیامدهای اجتماعی اعتراضات دی ۱۴۰۴ گفت: «جامعه امروز ناراحت، خشمگین و به شدت زخمی است؛ زخمی که بهسادگی ترمیم نمیشود. برخی تصمیمها و اقدامات، از جمله اختلال در اینترنت، فیلترینگ و سوزاندن سیمکارتهای بعضی افراد، زندگی روزمره مردم را مختل و آنها را عصبانیتر کرده است. سوزاندن سیمکارت فعالان سیاسی و اجتماعی مدتهاست به شکلی نادرستی دنبال میشود و مبنای قانونی روشنی هم ندارد. گرفتن تعهد و برخوردهای فراقانونی نهتنها مسئلهای را حل نمیکند، بلکه اعتماد عمومی را هم تضعیف میکند.»
انتقاد یک فعال سیاسی از «تحقیر» مردم
شیرزاد بخشی از انتقادات خود را معطوف به دستگاههای رسیدگی کننده به پروندهها کرد و گفت: «برخوردهای تحقیرآمیز با مردم و گرفتن اعترافهای اجباری، روح جامعه را جریحهدار میکند. ادبیاتی که نسبت به جامعه دارند تحقیرآمیز است و این روند باید متوقف شود.
نصیحت کردن جامعه برای پرهیز از خشونت در شرایطی که [دولت به معنای عام] از خشنترین شیوهها استفاده میکند، تناقضآمیز و غیرقابلقبول است.»
شیرزاد در ادامه اضافه کرد: «نیروهای سیاسی هم باید توجه داشته باشند که کشور در شرایطی شبیه وضعیت جنگی قرار دارد. در چنین فضایی نمیتوان همانند شرایط عادی موضعگیری کرد یا بدون ملاحظه سخن گفت.
حداقل انتظار از نیروهای سیاسی این است که جامعه را نسبت به نیروهای نظامی و مدافعان کشور بیاعتمادتر نکنند. جامعه زخمی است و نباید با اظهارنظرهای نسنجیده نمک بر این زخم پاشید.»
نقش بازداشتها در تضعیف اعتماد عمومی
این فعال سیاسی بازداشتهای اخیر را «بسیار تأسفآور» توصیف کرد و گفت: «بازداشتشدگان از حقوق اساسی شهروندی برخوردارند اما میبینیم که برخی افراد صرفا به دلیل اظهارنظرشان بازداشت میشوند. تا زمانی که فردی دست به اسلحه نبرده یا مرتکب اقدام خشونتآمیز نشده است، باید از حق آزادی بیان برخوردار باشد.
اگر مبنای این بازداشتها همان مواردی باشد که در اطلاعیههای رسمی منتشر شده است، باورپذیری سایر روایتهای نهادهای امنیتی دربارهی حوادث ۱۸ و ۱۹ دی با مشکل جدی مواجه میشود. اتهاماتی مانند «کودتا» تعریف مشخصی دارند و نمیتوان آن را به افرادی نسبت داد که نه سابقهای دارند و نه اصلا مشیشان نظامی است.
فعال سیاسی میانهرو: «بیاعتمادی و خشم ریشهدار است، نه ناگهانی»
شیرزاد در ادامه گفت: «بدبینیِ بخشی از نیروهای سیاسی یکشبه شکل نگرفته است. برخی از فعالان سیاسی تجربههایی مانند قتلهای زنجیرهای، ماجرای کنفرانس برلین، پرونده زهرا کاظمی، وقایع سال ۸۸ و اعتراضات سالهای ۹۶ و بعد از آن، را به خاطر دارند و تحلیلهایشان را با توجه به تمام اتفاقات ارائه میکنند.
برخوردهای امنیتی و اطلاعیههای رسمی دربارهی بازداشتها نهتنها کمکی به جلب اعتماد عمومی نمیکند، بلکه صرفاً برای بخش محدودی از جامعه کارکرد دارد.»
۲۲ بهمن و مسئلهی انسجام
آقای شیرزاد در پاسخ به پرسشی دربارهی راهپیمایی ۲۲ بهمن به عنوان نمادو تصویری از اتحاد ملی گفت: «مسئله اصلی تعداد یا ترکیب جمعیت شرکتکننده نیست، مهم این است که چه آرمانهایی باعث شکلگیری انقلاب ۵۷ شد؟ مردم در آن مقطع نمیخواستند احساس تبعیض، بیآیندگی و ناامیدی داشته باشند و تصور میکردند فردای آزادی، آیندهای روشن در انتظارشان است.
انقلاب ۵۷ یکشبه اتفاق نیفتاد و با تهدید و فشار نمیتوان انتظار داشت همان میزان همراهی و محبت تکرار شود. نمیشود به مردم چنگ و دندان نشان داد و بعد انتظار داشت همانطور که به امام اعتماد کردند، به ساختار فعلی هم اعتماد کنند!»
انتهای پیام
