سکوت سلبریتیها از نگاهی دیگر
حجت الاسلام احمد حیدری در یادداشتی که در اختیار انصاف نیوز قرار داده است، نوشت:
قرآن در بیان داستان فرماندهی طالوت دارد که طالوت به سپاهیانش فرمود: «خدا شما را با نهری که تشنه به آن میرسید، میآزماید. هرکس از آن بنوشد[تا سیراب شود]، “از من نیست” و هرکس اصلا طعم آن را نچشد، “از من است” مگر کسانی که فقط کف دستی[برای رفع شدّت تشنگی]برگیرند(بقره/ ۲۴۹).
در اینجا حضرت طالوت سپاهیانش را فقط سپید و سیاه نمیبیند بلکه جمع کثیری را خاکستری می بیند که غایت خدا، دین، عقل و مؤمنان باید هدایت و جذب آنان به موافقان و خودیها باشد نه طرد و راندشان به گروه معاند!
امام علی که به فرموده پیامبر “محور حق” است هم، زمان بیعت، افرادی را که از بیعت خودداری کردند، کیفر نکرد بلکه فقط از آنان تعهد گرفت که بر او نباشند. عبد الله بن عمر و افرادی دیگر از این گروه بودند. حتی شخصیتی مانند اسامه بن زید از همراهی با امام در جنگهایش خودداری کرد به این استدلال که قسم خورده مسلمانی را نکشد! و امام ضمن اجازه، او را توبیخ و کیفر نکرد.
امام حسین وقتی عبید الله بن حرّ جعفی را به یاری طلبید و او اجابت نکرد، از او خواست حالا که با امام نمیآید، بر امام هم نباشد(شرح الاخبار/ ۵۱۱)
از این نمونه ها در تاریخ معصومین فراوان است که خواستهاند اگر با آنها نیستند، حداقل بر آنها و در کنار دشمنانشان نباشند.
امروز بعضی از افراد بخصوص سلبریتیهایی که مشار بالبنان هستند، با وجود اختلاف نظرها، هنوز در کشور مانده و به این آب و خاک علاقهمند و وفادارند اما به هر دلیل از همراهی آشکار با دفاع مردم در مقابل “ترامپ و بی بی” متجاوز خودداری کردهاند که از نظر حقیر هم این اقدامشان پسندیده نیست.
متأسفانه برخیها آنها را سیبل حملات خود کرده و همراه شدن آشکار را می طلبند حال آنکه همراه شدن پس از تهدید قطعا نه صادقانه و از روی ارادت، بلکه دورویی و از سر اجبار است، حال آن که مطلوب خدا، پیامبر، امامان و عقل، همراهی آزادانه و اختیاری است.
امید که عاقلانه به رفع کدورت و جذب آنان اقدام شود و از “تهدید و ارعاب منافق و دو رو ساز” خودداری گردد. خدایا به ما دفاع معقول از دین، نظام و کشور عطا بفرما.
انتهای پیام
متاسفانه در موقعیت فعلی که همه تمرکز ما میبایست بر دفاع میهنی در مقابل دشمن متجاوز آمریکایی _صهیونیستی باشد، عده ای در داخل دنبال تسویه حساب های سیاسی هستند. در همه جای دنیا همکاری با دشمن معنای مشخصی دارد و توسیع این مفهوم حقوقی به این صورت کشدار و قابل تاویل،علاوه بر تضعیف حاکمیت قانون، انسجام و وحدت داخلی را خدشه دار میکند و ممکن است باعث لجبازی عده ای و هل دادن افراد به سمت دشمن گردد. بله من هم قبول دارم که ایکاش افراد مشهور، با وجود همه انتقادات و دلخوری ها، موقعیت شناس بودند و تحلیل دقیقی از وضعیت فعلی داشتند و موضعگیری مشخصی علیه دشمن متجاوز داشتند، اما خب بنا به دلایلی عده ای چنین کاری نکرده اند یا موضعگیری آنها ممکن است با جریان رسمی منطبق نباشد؛ همانطور که نویسنده محترم اظهار کردند همینکه با دشمن همنوا نشده اند کافی است و باید توجه داشت که طبق قانون اساسی تفتیش عقاید ممنوع است و هیچکس را نمیتوان به صرف داشتن عقیدهای مورد بازخواست قرار داد. هنوز مدت زمان زیادی از جنجالی که با تهدید تیم فوتبال بانوان توسط مجری تلویزیونی ایجاد شد و داستان پناهندگی تعدادی از اعضای تیم نگذشته است که البته خوشبختانه ختم به خیر شد. آیا نباید عبرت بگیریم و تغییر رویه دهیم؟! در مورد آقای سردار آزمون که متاسفانه امروز حکم توقیف اموال ایشان امروز انجام شده، به نظر میرسد عده ای تا یک علی کریمی دیگر درست نکنند راضی نمیشوند. واقعیت اینست که در تاریخی که ایشان آن استوری را گذاشتند، دولت امارات به عنوان دشمن ما معرفی نشده بود و تا جایی که من اطلاع دارم هنوز هم دولت امارات توسط ایران رسما به عنوان دشمن معرفی نشده است. حداکثر گلایه و دلخوری و هشدارهایی بوده که به طرف اماراتی داده شده و لذا حتی با قانون مورد اشاره هم، مصادره اموال ایشان از لحاظ حقوقی محل سوال است. ضمنا ایشان آن استوری را حذف کردند که به نوعی به پشیمانی ایشان از آن مطلب تعبیر میشود. در خصوص رویه ای که باب شده، صحبت بسیار است، اما به عنوان آخرین مورد باید بگویم که با چنین رویه ای حتی افرادی که بخواهند اظهار نظری بکنند و موضعگیری داشته باشند متهم خواهند شد که زیر فشار و یا از ترس توقیف اموال چنبن کاری کردهاند. امید که هر چه سریعتر این رویه ها اصلاح گردند.
توقیف اموال واسه کسانی که پشت دشمن درومدن نه کسانی که سقوط کردن رویه ها هم درسته
امثال شریفی زارچی، شیرین عبادی، علی نژاد، کدیور، رمضان پور و ده ها مثال نقض عینی دیگه نشون میدن اگه برخلاف این حرف، از همون ابتدا قاطع برخورد میشد کشور میتونست خیلی جلوتر باشه. بعلاوه بد نیست پرسیم ایا اگه بجای رییس جمهوری که متوهمانه دنبال صلح دست نیافتنی بود افرادی که دید واقع گرایانه داشتند و مثلا پیمان تضمین امنیت با روسیه و شراکت فعالانه در جنگ با اوکراین صهیونی رو در ازای خرید تسحیلاتی که فرصتش از دست رفت رو دنبال میکردند میبودند ایا کشور بوضوح جلوتر نبود!؟
متن خوبی بود
چطور افرادی مثل دایی رسول خادم و….در حمله به نظام و ارزشها کوتاهی نمی کنن، بعد که وقت اعتراض به آمریکا میرسه، ساکت هستن؟چرا همیشه زبونشون جلوی آمریکا و غرب بسته است؟ این متن چرا الکی توجیه میکنه؟ قضیه فراتر از این حرفا است. مگه در شورش ۱۴۰۱، چندتا از همینا پناهنده نشدن و مرلتن سمت دشمن؟.
باید با این کاسبها، برخورد جدی بشه