محمدجعفر میردهقان، دانش آموخته رشته حقوق دانشگاه شهید بهشتی در یادداشت ارسالی به انصاف نیوز با عنوان «نقدی بر برخورد های اخیر با دانشجویان» نوشت:
این روزها دانشجویان در حالی ترم تحصیلی جدید خود را آغاز می‌کنند که شمار قابل‌توجهی از همکلاسی‌هایشان، به تقاصِ شرکت در اعتراضات جمعی، از تحصیل محروم شده‌اند، اخراج شده‌اند، با اتهامات قضائی مواجه‌اند، در بازداشت به سر می‌برند یا در انتظار اجرای احکام صادرشده‌اند.
شرایطی که یادآور برخوردهای گسترده پس از اعتراضات سال‌های ۱۳۸۸ و ۱۴۰۱ است؛ برخوردهایی که به نظر می‌رسد این‌بار نیز با هدف ایجاد نوعی «ارعاب پیشگیرانه» در دانشگاه دنبال می‌شود.اما به نظر می‌رسد شرایط تغییر کرده است.
مستأصل‌کردن دانشجویان دیگر الزاماً به مرعوب‌شدن آنان منجر نمی‌شود. این تصور که می‌توان با احکام انضباطی، اخراج، بازداشت و برخورد قضائی سدی بازدارنده در برابر اعتراض دانشجویان ایجاد کرد و آنان را به سکوت واداشت، بیش از هر چیز ناشی از نگاهی تاریخ‌گذشته و بیگانه با واقعیت‌های نسل جدید است؛ نسلی که بیش از همیشه با ناامیدی، خشم و بی‌اعتمادی مواجه است و استمرار چنین فشارهایی، نه لزوماً سکوت، بلکه کاهش هرچه بیشتر آستانه صبر و تحمل آنان را به دنبال خواهد داشت.
امروز دانشگاه با مجموعه‌ای از بحران‌ها و فشارهای انباشته مواجه است: اندوه و خشم به‌جامانده از اعتراضات و خون‌های ریخته‌شده در دی‌ماه، شرایط جنگی، تحریم، فقر و گرانی، سیاست‌های متناقض و ناپایدار وزارت علوم، اعتراضات صنفی استادان دانشگاه‌ها، امنیتی‌سازی فضای دانشگاه از طریق تعلیق و اخراج دانشجویان معترض، بازداشت و تفهیم اتهامات سنگین و صدور احکام حبس برای دانشجویان؛ و در کنار همه این‌ها، تداوم دخالت‌ها و اظهارنظرهای مسئولان و غیرمسئولانی که هر روز بیش از پیش استقلال دانشگاه را زیر سؤال می‌برند و در امور دانشجویان دخالت بیجا می‌کنند.
در چنین شرایط بحرانی، دانشگاه دیگر تاب تشدید این فشارها را ندارد.اگر این وضعیت، بدون تجدیدنظر جدی و اساسی درباره وضعیت دانشجویان محکوم و اخراج‌شده، بدون رسیدگی به مسائل رفاهی استادان و دانشجویان و بدون پایان‌دادن به فشار و تخطئه روزافزون دانشگاه و دانشجویان ادامه پیدا کند، در کوتاه‌مدت هر جرقه‌ای می‌تواند آتش خشم انباشته‌شده دانشگاهیان را دوباره شعله‌ور کند.
امروز دانشجویان دیگر تنها و بی‌پناه نیستند تا پاسخ اعتراضات جمعی‌شان، با اخراج چند دانشجو داده شود. دانشجویان در برابر اخراج، تعلیق، بازداشت و برخورد با اعضای خود سکوت نخواهند کرد و اجازه نخواهند داد سرنوشت دانشجویان، پشت درهای بسته و در سکوت تعیین شود.
انتهای پیام
