لرستان در مسیر جمع‌آوری ۲۶ سازه گرگر ناایمن قرار گرفته و این سازه‌ها با پل‌های جدید و ایمن جایگزین می‌شوند. این طرح در شهرستان‌های پلدختر، خرم‌آباد و الیگودرز اجرا و تا پایان شهریورماه ۱۴۰۶ به سرانجام می‌رسد.
به گزارش پایگاه خبری تحلیلی سفیر افلاک، لرستان با رشته‌کوه‌های زاگرس، رودخانه‌های متعدد و روستاهای پراکنده، در بخش‌هایی از استان با مسیرهای ارتباطی سخت و پرخطر روبه‌روست. در بعضی روستاها و مناطق عشایری، عبور از رودخانه سال‌ها با سازه‌هایی به نام «گرگر» انجام شده است.
گرگرها با گذشت سال‌ها، به‌ویژه در مناطقی که تجهیزات و سازه‌های آنها فرسوده شده، دیگر وسیله‌ای مطمئن برای جابه‌جایی نیستند. کابل، تجهیزات کشنده، محفظه عبور و سازه‌های دو طرف رودخانه باید از ایمنی کافی برخوردار باشند، اما فرسودگی آنها خطر سقوط و آسیب‌دیدگی افراد را افزایش داده است.
در برخی نقاط لرستان، استفاده از گرگر حوادث تلخی هم به دنبال داشته است. در ابراهیم‌آباد معمولان، حوادث هنگام عبور از گرگر حتی به قطع انگشتان برخی اهالی منجر شده و نشان داده که استفاده از این سازه‌ها برای مردم با خطر جدی همراه است.
اهمیت موضوع زمانی بیشتر می‌شود که گرگر تنها مسیر دسترسی مردم یک منطقه باشد. ساکنان برخی روستاها و مناطق عشایری برای رفتن به مدرسه، مراکز درمانی، زمین‌های کشاورزی و دیگر نقاط، ناچار به استفاده از همین مسیرهای ناایمن هستند.
روایتی از سال‌ها زندگی با مسیرهای سخت
حسین رستمی، از اهالی روستای مهتر در بخش پاپی شهرستان خرم‌آباد که حدود ۷۰ سال سن دارد، درباره وضعیت گذشته مسیرهای ارتباطی منطقه اظهار داشت: در سال‌های گذشته افراد زیادی را دیده‌ام که هنگام عبور از رودخانه، بار و وسایل خود را از دست داده‌اند و چندین نفر نیز در مسیرهای نامناسب منطقه جان خود را از دست داده‌اند.
وی عنوان کرد: جاده‌ای که ارتباط روستای مهتر را با بیرون برقرار می‌کرد، بسیار نامناسب و دست‌ساز بود و در برخی نقاط شرایط سختی داشت. چندین مورد را دیده‌ام که افراد در این مسیر از جاده به داخل دره سقوط کرده و جان خود را از دست داده‌اند.
رستمی با اشاره به مشکلات آموزشی روستاهای منطقه بیان کرد: در مهتر و روستاهای اطراف، امکان ادامه تحصیل دانش‌آموزان بعد از پایه ششم وجود ندارد و خانواده‌ها برای ادامه تحصیل فرزندانشان مجبورند آنها را به مناطق دیگر بفرستند یا محل زندگی خود را ترک کنند.
این ساکن روستای مهتر درباره احداث پل جدید نیز گفت: احداث این پل خدمت مهمی برای مردم منطقه است و باعث می‌شود روستا از بن‌بست خارج شود و ارتباط بهتری با مناطق اطراف داشته باشد. با ایجاد این مسیر، بخش زیادی از مشکلات رفت‌وآمد مردم برطرف می‌شود و حتی امکان عبور موتورسیکلت از روی پل وجود خواهد داشت.
وی ادامه داد: پیش از احداث پل، بسیاری از دام‌های مردم هنگام عبور از مسیر رودخانه از بین می‌رفتند. در فصل پائیز که عمق آب کمتر می‌شد، گاهی تراکتور با دشواری از داخل رودخانه عبور می‌کرد، اما مسیر مناسبی برای تردد خودرو وجود نداشت و وسایل نقلیه نمی‌توانستند به‌راحتی وارد روستا شوند.
رستمی با اشاره به جمعیت استفاده‌کننده از این مسیر عنوان کرد: این پل فقط برای اهالی مهتر نیست و حدود ۵۰۰ نفر از مردم روستاهای اطراف نیز می‌توانند از آن استفاده کنند و از مزایای این مسیر بهره‌مند شوند.
احسان پاپی، از اهالی روستای مهتر در بخش پاپی شهرستان خرم‌آباد درباره وضعیت دسترسی مردم پیش از احداث پل اظهار داشت: پیش از اجرای این پل، برای رسیدن به ایستگاه گشور باید حدود سه تا چهار کیلومتر مسیر بسیار نامناسب و کوهستانی را طی می‌کردیم. در بخش‌هایی از این مسیر، شرایط عبور بسیار سخت بود و برای دسترسی به مراکز درمانی و خدماتی مجبور به استفاده از همین مسیر بودیم.
وی عنوان کرد: با احداث پل، مسیر دسترسی مردم بسیار نزدیک‌تر شده است و از این طریق می‌توانیم به مسیر خرم‌آباد دسترسی داشته باشیم. از این محدوده حدود ۴۰ کیلومتر مسیر جاده‌ای تا خرم‌آباد باقی می‌ماند و امکان تردد به این شهر برای مردم فراهم‌تر می‌شود.
پاپی افزود: یکی دیگر از مزایای این مسیر، دسترسی به ریل‌باس است. ریل‌باس صبح‌ها از سمت اندیمشک حرکت می‌کند و حدود ساعت هفت به ایستگاه لشگر می‌رسد و مردم می‌توانند از این مسیر به سمت دورود تردد کنند. این ریل‌باس در ساعات بعدازظهر نیز از دورود به سمت اندیمشک بازمی‌گردد.
وی با اشاره به استفاده روستاهای اطراف از پل مهتر بیان کرد: بهره‌مندی از این پل فقط به اهالی مهتر محدود نمی‌شود و حدود ۳۰ روستای دیگر نیز می‌توانند از این مسیر استفاده کنند. روستاهایی مانند جوکار، دره‌باغ، دره‌سرخ و سرتنگ بیچه نیز از جمله مناطقی هستند که می‌توانند از این پل بهره ببرند.
۲۶ گرگر ناایمن در مسیر جمع‌آوری
سعید غفوری‌نژاد، مسئول پروژه‌های عمرانی بنیاد علوی لرستان، اظهار داشت: بنیاد علوی به‌عنوان بازوی محرومیت‌زدایی بنیاد مستضعفان، جمع‌آوری پل‌های گرگر ناایمن در مناطق محروم و صعب‌العبور استان را در دستور کار قرار داده است.
وی افزود: در مجموع ۲۶ پل ناایمن در نقاط مختلف استان لرستان شناسایی شده که قرار است با مشارکت دستگاه‌های مربوطه، روند برچیدن آنها آغاز شود. خطر این پل‌ها فقط به فرسودگی سازه محدود نمی‌شود و در سال‌های گذشته مواردی از قطع انگشت افراد و غرق‌شدن در رودخانه هنگام استفاده از آنها اتفاق افتاده است.
غفوری‌نژاد عنوان کرد: با توجه به رسالت بنیاد علوی در حوزه محرومیت‌زدایی و اینکه تاکنون اقدام مؤثری برای جمع‌آوری این پل‌ها انجام نشده بود، بنیاد علوی با مشارکت سازمان مدیریت و برنامه‌ریزی و سازمان امور عشایر وارد این پروژه شده است.
وی درباره نخستین پروژه این طرح نیز اظهار داشت: عملیات اجرای نخستین پل کابلی در بخش پاپی شهرستان خرم‌آباد و در محدوده دهستان کشور آغاز شده است. این پل از پروژه‌های شاخص طرح به شمار می‌رود و طبق برنامه، تا اواخر مهرماه به بهره‌برداری می‌رسد و با حضور مسئولان استانی و کشوری افتتاح خواهد شد.
مسئول پروژه‌های عمرانی بنیاد علوی لرستان بیان کرد: این طرح ۲۶ پل ناایمن را در سه شهرستان پلدختر، خرم‌آباد و الیگودرز شامل می‌شود و برای اجرای آن ۴۳۲ میلیارد تومان اعتبار در نظر گرفته شده است.
وی افزود: طرح شاخص این پروژه، احداث پل «مهتر» در بخش پاپی شهرستان خرم‌آباد است که با طول ۱۶۶ متر، یکی از پروژه‌های مهم این طرح به شمار می‌رود.
غفوری‌نژاد عنوان کرد: پل مهتر در یکی از سخت‌ترین نقاط اجرای پروژه‌های عمرانی استان قرار دارد و شرایط جغرافیایی و صعب‌العبور بودن منطقه، اجرای این پروژه را با دشواری‌های بیشتری همراه کرده است.
وی اظهار داشت: طبق برنامه‌ریزی انجام‌شده، احداث و تکمیل هر ۲۶ پل جایگزین تا پایان شهریور ۱۴۰۶ در دستور کار قرار دارد و با بهره‌برداری از این پل‌ها، پل‌های گرگر ناایمن در نقاط هدف جمع‌آوری خواهند شد.
مسئول پروژه‌های عمرانی بنیاد علوی در لرستان اضافه کرد: تعدادی از این پل‌ها، پل‌های نفررو هستند و عرض آنها ۱۲۰ سانتی‌متر در نظر گرفته شده است. پل‌های پیرمار و تخت‌نرم در شهرستان پلدختر، مینو حکومتی و صالح حمید در بخش پاپی شهرستان خرم‌آباد و شیخ‌ویر و شیریک عباسی در شهرستان الیگودرز از جمله پل‌های نفرروی این طرح هستند.
وی عنوان کرد: عرض سایر پل‌ها متناسب با شرایط رودخانه و محل اجرای پروژه تعیین می‌شود و این پل‌ها با عرضی بین ۸۰ تا ۱۲۰ متر احداث خواهند شد.
سال‌ها استفاده از گرگرهای ناایمن، بخشی از دشواری زندگی در مناطق محروم و صعب‌العبور لرستان بوده است؛ سازه‌هایی که برای برخی روستائیان تنها راه عبور از رودخانه محسوب می‌شوند، اما فرسودگی آنها بارها خطرات و حوادث تلخی را رقم زده است. حالا اجرای طرح جایگزینی ۲۶ گرگر با پل‌های استاندارد، می‌تواند گامی مهم برای پایان دادن به این مسیرهای پرخطر باشد.
با این حال، اهمیت این طرح تنها در ساخت پل خلاصه نمی‌شود؛ تکمیل به‌موقع پروژه‌ها، تأمین دسترسی پایدار و ایمن و نظارت بر کیفیت اجرای سازه‌ها، مطالبه‌ای جدی از مسئولان است تا مردم روستاها و مناطق عشایری دیگر برای رسیدن به مدرسه، درمان، محل کار و زندگی روزمره، ناچار به عبور از مسیرهای خطرناک نباشند.
انتهای پیام
