جریان میانه‌روها که از زمستان ۱۴۰۱ به‌تدریج در فضای سیاسی کشور جای خود را باز کرد و در انتخابات مجلس دوازدهم و ریاست‌جمهوری ۱۴۰۳ نقش فعالی داشت، حالا با پرسش‌هایی درباره‌ی انتخابات شوراها روبه‌روست. آیا این جریان می‌توانند به فهرست قابل اتکایی برسند، موانع همگرایی آن‌ها چیست و رقبای اصلی‌شان در تهران و دیگر شهرهای بزرگ کدام‌اند؟
انصاف نیوز در گفت‌وگو با ۴ فعال سیاسی میانه‌رو به این پرسش‌ها و آخرین وضعیت جریان میانه‌روها پرداخته است.
علی‌اکبر ناطق نوری، علی لاریجانی، سیدحسن خمینی، حسن روحانی و سیدمحمد خاتمی از چهره‌هایی هستند که به‌عنوان بزرگان جریان میانه‌روها شناخته می‌شوند؛ جریانی که احتمال گسترش آن و پیوستن چهره‌های دیگری به آن نیز مطرح است. با این حال، هنوز تصویر روشنی از برنامه‌ی انتخاباتی این جریان و چگونگی حضور آن در رقابت‌های شوراها وجود ندارد.
روح‌الله جمعه‌ای، فعال سیاسی میانه‌رو، می‌گوید که نشانه‌ای از اراده‌ی جدی برای برگزاری انتخابات شوراها دیده نمی‌شود و جنگ باعث شده این موضوع به حاشیه برود. به گفته‌ی او، تحولات سیاسی و تغییر آرایش جریان‌ها در ماه‌های اخیر نیز شرایط را با آنچه هشت ماه پیش تصور می‌شد، متفاوت کرده است.
در مقابل، امیرابراهیم رسولی، مشاور محمدباقر قالیباف و فعال سیاسی میانه‌رو، تأکید می‌کند که به تعویق افتادن انتخابات در شرایط جنگی نوعی انفعال سیاسی است؛ او با اشاره به برگزاری انتخابات در دوران جنگ ایران و عراق، معتقد است گروه‌های سیاسی باید خود را برای رقابت آماده کنند.
اما از نگاه مهدی شیرزاد، عضو شورای مرکزی حزب عهد ایران، مسئله فقط تعیین تاریخ رأی‌گیری نیست. او می‌گوید: اظهارنظرهای متناقض درباره‌ی برگزاری انتخابات به‌صورت مرحله‌ای یا منطقه‌ای، برنامه‌ریزی را دشوار کرده و لازم است هرچه زودتر تکلیف روشن شود.
شیرزاد همچنین هشدار می‌دهد که بلاتکلیفی می‌تواند انگیزه‌ی اعضای فعلی شوراها را برای نظارت بر شهرداری‌ها کاهش دهد.
عزت‌الله یوسفیان‌ملا، نماینده‌ی پیشین مجلس و فعال سیاسی میانه‌رو، نیز معتقد است تا وقتی زمان انتخابات مشخص نباشد، شکل‌گیری شور انتخاباتی و برنامه‌ریزی جریان‌ها دشوار خواهد بود.
یوسفیان‌ملا می‌گوید در شرایطی که مردم با تورم، هزینه‌ی مسکن و مخارج زندگی درگیرند، نشانه‌ی چندانی از تحرک انتخاباتی، نشست‌های علنی یا ائتلاف‌های سیاسی دیده نمی‌شود؛ هرچند که او هم احتمال گفت‌وگوهای غیرعلنی را منتفی نمی‌داند.
یوسفیان‌ملا با اشاره به کاهش میزان مشارکت و آرای مأخوذه از انتخابات مجلس دهم به بعد، این روند را یکی از نگرانی‌های جدی انتخابات می‌داند.
رسولی، در سوی دیگر این بحث، معتقد است رقابت سالم و نقد منصفانه می‌تواند به افزایش مشارکت کمک کند و شوراهای شهری را با نیروهای تازه‌نفس روبه‌رو سازد.
با این حال، نشانه‌های رقابت سیاسی در همه‌ی جریان‌ها یکسان نیست. شیرزاد می‌گوید اصولگرایان در مقایسه با اصلاح‌طلبان تحرک بیشتری برای انتخابات نشان داده‌اند.
جمعه‌ای نیز از احتمال شکل‌گیری یک ائتلاف نزدیک به زاکانی و ارائه‌ی فهرست مشترک سخن می‌گوید؛ ائتلافی که از نگاه او می‌تواند انتخابات شوراها را به نخستین گام برای هماهنگی‌های انتخاباتی در رقابت‌های آینده‌ی مجلس و ریاست‌جمهوری تبدیل کند. او تأکید می‌کند که آرایش دیگر جریان‌ها هنوز روشن نیست.
رسولی هم خبر داده که برخی مخالفان مدل تناسبی انتخابات ممکن است برای به تعویق افتادن آن تلاش کنند.
در کنار این مسائل، شیرزاد به وضعیت اداره‌ی شهرها و نظارت بر شهرداری‌ها اشاره می‌کند. او معتقد است که در تهران، برخی ضوابط شهرسازی و مصوبات شورای عالی شهرسازی با توجیه بازسازی پس از جنگ نادیده گرفته شده و وزارتخانه‌ی مسئول نیز واکنش مؤثری نشان نداده است. از نظر او، برگزاری انتخابات و تعیین تکلیف مدیریت شهری باید با پاسخ‌گویی درباره‌ی عملکرد شهرداری‌ها همراه باشد.
انتهای پیام
