مهدی یونسی رستمی استاندار مازندران و رئیس ستاد پزشکیان در مازندران در انتخابات سال ۱۴۰۳، در یادداشتی که در اختیار انصاف نیوز قرار داده است نوشت:
بعضی ایستادگی‌ها برای غلبه بر دیگری نیست؛ برای آن است که انسان در پیشگاه وجدان خویش سربلند بماند. روزگار، فراز و فرود صاحبان قدرت را بارها به خود دیده است؛ منصب‌ها آمده‌اند و رفته‌اند، نام‌ها در هیاهوی زمانه برآمده و فراموش شدند، آنچه اما، در حافظه ملت ماندگار می‌شود، کنش‌ها و رفتار انسان‌ها در لحظه‌های دشوار است؛ لحظاتی که حقیقت، انصاف و مروت بیش از همیشه به پاسداری نیاز دارند. سخن امروز من از جایگاه شاگردی است که نمی‌خواهد در برابر آنچه از استاد آموخته، سکوت اختیار کند.
استاد عزیزم!
سال‌های شاگردی‌ام در محضر شما صرفاً تجربه همدلی و همراهی نبوده و نیست. از شما آموختم که بزرگی در تغلب و برتری‌جویی بر دیگران نیست؛ عظمت در توانایی مهار خویش است، در رعایت شأن دیگر انسان‌ها و پایبندی به اخلاق، مروت و انصاف، حتی در اوج اختلاف. دریافتم که مروت، تنها نیکی با همراهان نیست؛ هنر آن است که در مواجهه با مخالف نیز از مرز انسانیت عبور نکنیم و مدارای با مخالف، هنر انسان مؤمن است.
من تجلی این آموزه‌ها را در رفتارتان، در عرصه‌های گوناگون – حتی در برابر نگاه جهانیان – به چشم دیده‌ام. در تریبون سازمان ملل متحد، شما اخلاق اسلامی را هویدا ساختید: صلابت بی‌پرخاش، استواری بی‌تحقیر، بی‌آنکه شأن دیگری انکار شود. شما نشان دادید که اقتدار حقیقی، نه از دل هیاهو، پرخاش و کلمات صیقل‌نخورده برمی‌خیزد، بلکه از توکل به خداوند و طمأنینه قلب سرشار از مهر الهی نشأت می‌گیرد.
بی‌تردید من به مثابه جناب عالی از یک‌سو معتقدم پرسشگری، نقد عملکرد دولت و روشنگری حق مردم و لازمه پویایی جامعه است؛ از سوی دیگر بر این باورم اختلاف‌نظر سیاسی، جناحی و حتی حرفه‌ای هرگز مجوز هتک حرمت، افترا و توهین نخواهد بود.
اینک روی سخنم با منتقدان دلسوز و صاحب‌نظر نیست؛ سخنم معطوف به آنانی است که در کشاکش منافع فردی و جناحی، چنان از مصلحت عمومی فاصله می‌گیرند که اعتبار قانون، اعتماد مردم و انسجام جامعه را نیز قربانی خواسته‌های خویش می‌کنند. خواسته‌هایی با سقف کوتاه و با یک وجب عمق!
مگر می‌توان از اخلاق سخن گفت، و در عمل آن را نادیده گرفت؟ از وجدان دم زد، منافع ملی را به مذبح منافع جناحی سر برید؟ نباید کسی به بهای نازل کامیابی خود و همفکرانش، بنیان اعتماد عمومی ایرانیان برتر از جان را فرسوده سازد. ایران عزیز اکنون بیش از پیش، در معرض فشارها و تهدیدهایی قرار دارد که عبور از آن‌ها، به وفاق، تدبیر، همدلی و انسجام درونی نیازمند است. عظمت ایران کهن، از هر شخص، دولت و جناح بزرگ‌تر است. هیچ موفقیت سیاسی، اگر به بهای تضعیف ایران و آسیب‌دیدن همبستگی ملی حاصل شود، شایسته نام پیروزی نیست.
استاد فرهیخته‌ام:
وفاداری من به شما، وابستگی به نام و منصب نیست؛ پاسداشت آن گوهر نابی و نادری است که در محضرتان کشف کردم: انصاف، نجابت، جوانمردی و مقدم دانستن مصالح ملی و مردم ایران بر خواهش‌های زودگذر سبک‌مغزان. ارزش‌ها آن زمانی آشکار می‌شوند که سکوت، آسوده‌تر از سخن گفتن بوده و ایستادن، هزینه داشته باشد. درست در همین لحظه است که انسان باید میان آسایش خویش و آنچه وجدانش از او می‌طلبد، یکی را برگزیند.
از این روزها آنچه باقی خواهد ماند، نه غوغای موافقان و مخالفان، که داوری تاریخ درباره کردار ماست. من می‌خواهم در این داوری، در کنار آنچه از شما آموخته‌ام بایستم؛ با روحی استوار، وجدانی آسوده و قلبی مطمئن.
شاگرد همیشگی‌تان:
دکتر مهدی یونسی رستمی
انتهای پیام
