تمرکز زدایی، تا کجا و به چه قیمت؟!

منوچهر جوکار، استاد دانشگاه شهید چمران اهواز، در یادداشتی که در اختیار انصاف نیوز قرار داده است، نوشت:

۱- این روزها باز هم از زبان برخی دولتمردان نوای به ظاهرخوش آهنگ اما سخت بد پیامد و بلکه ویرانگر «تمرکز زدایی از مسئولیتهای دولت» شنیده میشود! رییس محترم دولت که در بیشتر سفرهای استانی‌شان خطاب به مسئولان استانی(به این مضمون) می‌گویند: خودتان مشکلات‌تان را حل کنید و منتظر تهران نشین‌ها نمانید؛ مگر آنها از شما بیشتر می فهمند!


در نقد این مواضع و سخنان، از منظر منافع ملی و مفاد و مضمون قانون اساسی، به جهات گوناگون می توان سخن گفت، اما عجالتا می پرسیم: در چنین حالتی دولت چه وظایفی در اداره امور کشور و اجرای قوانین و مقرراتی که به موجب احراز جایگاه رییس دولت و هیات وزیران به او واگذار شده، و به اعمال «حاکمیت یکپارچه ملی» می انجامد، خواهد داشت؟ معنی «حاکمیت ملی و امنیت ملی و صنایع ملی و انسجام ملی و آموزش ملی» و‌‌‌‌‌….چه میشود؟ و اساسا آیا نتیجه این تصمیم و اجرای آن، تقسیم بندی ایران به چند منطقه مجزا از هم نخواهد بود؟ ایران به عنوان یک کشور مستقل و یکپارچه وقتی معنی دارد که همه چیزش «ملی» باشد و هر کس در هر نقطه از این سرزمین، نخست احساس ایرانی بودن کند، سپس خودش را منسوب به منطقه و شهر و روستای خود بداند. تصمیم تمرکز زدایی دولت، دقیقا در خلاف جهت چنین احساسی نتیجه میدهد!!

۲- مسئول محترم دیگری از حوزه آموزش و پرورش نیز به تازگی در برنامه ای تلویزیونی از «تغییر رویکرد آموزش و پرورش، از کتاب محوری به برنامه محوری» سخن گفته! نتیجه اجرای این تصمیم هم فاجعه‌ی دیگری برای نظام یکپارچه آموزش کشور به بار خواهد آورد. اگر لایه ظاهری این عبارات را کنار بزنیم، معنی این کار یعنی آموزش و پرورش هر استان برای خودش برنامه آموزشی تهیه و بر اساس آن کتاب تدوین کند و کاری هم به محتوای آن از حیث یکپارچگی ملی میان فرزندان مناطق گوناگون ایران نداشته باشد و…!

آیا تجزیه آموزشی و درسی کشور معنایی جز این دارد؟ فرزندان این سرزمین نخست با خواندن کتابهای یکسان درسی در مقاطع مختلف آموزشی، با مفاهیم ملی و فرهنگی و تاریخی و دینی و ادبی و علمی و….(که همگی در بستر فرهنگ ایرانی و زبان فارسی تهیه و تدوین شده) آشنا می‌شوند, سپس در پهنه اجتماع با احساس «هم‌ میهن بودن» با دیگر افراد جامعه از مناطق مختلف این کشور، هویت ملی خود را بازمی یابند و به آن می بالند. اکنون با چنین تصمیمی، چگونه میشود این امکان را از آنها گرفت و منتظر از هم گسیختگی آموزشی و فروپاشی ملی در همه عرصه ها نبود؟

۳- بر ما روشن است که یک جریان فکری با ظاهری دیندارانه و حتی انقلابی، چنین اندیشه هایی را بر رییس محترم دولت القا میکند و ایشان نیز شاید از روی سادگی و صداقت، مسأله حیاتی و مصرح در قانون اساسی یعنی: اعمال «حاکمیت یکپارچه ملی توسط دولت» را در این سطح که: هر استان خودش خودش را اداره کند، تقلیل داده و چنین اظهاراتی را به زبان می آورند!
مشفقانه می‌گوییم؛ نتیجه این تصمیمات چیزی جز تجزیه آموزشی و سپس اداری و سیاسی و سرزمینی ایران نخواهد بود!

انتهای پیام

Leave a Reply

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *