متن پیام دکتر فضل الله صلواتی به مناسبت ۲۰ آبان، یکصدمین سالروز میلاد آیت الله سید جلال الدین طاهری اصفهانی در پی میآید:
«العُلَماءُ باقونَ ما بَقِیَ الدَّهر»
تجلیل از شخصیت والای آیتالله سیدجلالالدین طاهری، رضوانالله تعالی علیه، که محور و پیشگام انقلاب در اصفهان بود، بسیار ارزنده و شایسته است. ایشان در دوران تبعید امام خمینی، از شایستهترین شخصیتهایی بودند که در اصفهان مبارزه با استبداد و مدیریت حرکت انقلابی مردم را بر عهده داشتند. در آن روزگار، آیتالله صدوقی در یزد محوریت داشتند و اینجانب که آن زمان در تبعید شهر یزد به سر میبردم، ناظر ارتباط و همدلی این دو بزرگوار بودم. تا اینکه در فروردین سال ۱۳۵۷ دستگیریها و فشارها شدت گرفت و آیتالله طاهری و آیتالله سیدمحمد احمدی به کردستان تبعید شدند. اما آیت الله طاهری در ۲۸ تیر ۱۳۵۷ ازتبعید بازگشتند و در دهم امرداد مجددا دستگیر شدند و مردم برای آزادی ایشان در خانه آیت الله خادمی تحصن کردند، در آخر این حرکت به حوادث تلخی انجامید و عدهای از جوانان مؤمن پاکباز و پاکاندیش به شهادت رسیدند.
آیتالله سیدجلال الدین طاهری اصفهانی تنها یک مبارز سیاسی علیه استبداد نبود؛ عدالتخواهی و دفاع از حقوق مردم نیز از ویژگیهای برجسته شخصیت ایشان به شمار میرفت. باور داشت که مبارزه با ظلم، زمانی به مقصد واقعی خود میرسد که با برقراری عدالت، پاسداشت کرامت انسانها و دفاع از محرومان و ستمدیدگان همراه باشد. ایشان در برابر تبعیض و بیعدالتی سکوت نمیکرد و آزادی را جدا از عدالت، و استقلال را بیارتباط با حقوق مردم نمیدانست. از همین رو، شخصیت ایشان برای نسلهای بعد نیز یادآور این حقیقت است که روح مبارزه، نه در قدرتطلبی، بلکه در حقطلبی و ایستادگی در کنار مردم زنده میماند.
آیتالله طاهری هیچگاه از مبارزه با طاغوت عقبنشینی نکرد و همچون نیایش، حضرت امیرالمؤمنین علی بن ابیطالب(ع)، در مسیر عدالتخواهی و آزاداندیشی گام برداشت. نام و یاد ایشان در تاریخ انقلاب و تحولات ایران جاودانه و ماندگار است. خدایش غریق رحمت بیمنتهای خود بفرماید.
فضلالله صلواتی – ۱۸ آبانماه ۱۴۰۵
انتهای پیام




