غرب، بزرگترین قطب ضد دموکراسی در نظم مسلط جهانی
مصطفی قهرمانی در یادداشت ارسالی به انصاف نیوز با عنوان « غرب، بزرگترین قطب ضد دموکراسی در نظم مسلط جهانی» نوشت:
دمکراسی غربی بیش از آنکه یک الگوی جهانشمول حکمرانی باشد، اسمِ رمزِ نظمی خاص از قدرت است؛ نظمی که در درون مرزهای خود، با اعطای آزادیهای صوری، بازتولید حداقلی عدالت اجتماعی و شکلبندی دولت رفاهِ نیمبند، مشروعیت سیاسی خویش را تثبیت میکند، اما در بیرون از این مرزها و در نسبت با دیگر سرزمینها، کاملاً گسسته از هرگونه تعهد به آرمانهای دمکراتیک عمل مینماید.
در این سطح بیرونی، غرب برای حفظ و بازتولید استیلای سیاسی، اقتصادی و نظامی خویش، نهتنها با منحطترین و سرکوبگرترین رژیمها وارد مناسبات راهبردی میشود، بلکه بهطور فعال در فرآیند بهقدرت رسیدن، تثبیت و تداوم سیطرهٔ خودکامهٔ آنها مشارکت میکند؛ فرآیندی که در چارچوب تاریخی استعمار نو و سازوکارهای پیچیدهٔ آن قابل فهم است. گفتمان مسلط غربی، با اتکا به ادعاهایی شبهعلمی دربارهٔ فقدان پیشینههای معرفتی، سیاسی و جامعهشناختی لازم در جوامع غیرغربی، ناتوانی این جوامع در دستیابی به نظامهای دمکراتیک را امری طبیعی و گریزناپذیر جلوه میدهد.
این گفتمان، در عمل، کارکردی ایدئولوژیک دارد: توجیه استمرار حمایت از نظامهای خودکامه و جلوگیری ساختاری از شکلگیری شفافیت، اصلاحات واقعی و کنش سیاسی مستقل در این سرزمینها. بدینترتیب، نظامهای بهاصطلاح دمکراتیک غربی نهتنها حامل پروژهٔ دمکراسی برای دیگر ملتها نیستند، بلکه خود بهمثابه یکی از بنیادیترین موانع ساختاری در مسیر شکلگیری نظامهای «مردمنهاد» و خودبنیاد در جهان پیرامونی عمل میکنند.
انتهای پیام
