تفاوت رفتار ایرانیان و صهیونیان در بحرانها
علی اکبر فرقانی در یادداش ارسالی به انصاف نیوز با عنوان «تفاوت ایرانیان و صهیونیان در برابر بحرانها» نوشت:
نقض آشکار توافقات و مذاکرات بینالمللی و آغاز درگیریهای نظامی از سوی رژیم صهیونیستی و ایالات متحده، بر همگان آشکار است. با این حال، سازمان ملل متحد و نهادهای مدعی حقوق بشر، پیگیری جدی و مؤثری در این خصوص انجام ندادند. این بیتوجهی، زمینهساز ویرانیهای گسترده و شهادت قهرمانانه ولی امر مسلمین، مسئولان دلسوز و کودکان بیگناه و مظلوم ایران شد – فاجعهای که قلب هر انسان آزادهای را به درد میآورد.
اما آنچه بیش از همه برجسته است، هوشیاری و شجاعت مردم ایران است. برخلاف انتظار، ایرانیان به جای پناه بردن به پناهگاهها، هر شب با حضور گسترده، متحد و بدون ذرهای ترس و دلهره در کف خیابانها ایستادهاند. آنها با ایمان راسخ به دفاع از خاک مقدس و تمامیت ارضی میهن اسلامی، پیامی رسا به جهانیان مخابره میکنند: ایران سرزمین مقاومت است!
در مقابل، نخستوزیر رژیم صهیونیستی و رئیسجمهور آمریکا، در انزوا و دور از واقعیتهای میدانی، به نوعی فرار از حقیقت روی آوردهاند. این رفتار، ناتوانی در برابر اراده ملت ایران را نشان میدهد. زمان آن رسیده که جامعه جهانی به جای سکوت، صدای مظلومان را بشنود و عدالت را برقرار کند. ایران، نماد ایستادگی خواهد ماند.
انتهای پیام
پناه نبردن به پناهگاه دلیل دیگری هم دارد. یک؛ عدم وجود پناهگاه در شهرهای مهم. دو؛ احساس امنیت در خیابان بصورت اجتماع انسانی بخاطر شناخت از دشمن. سه؛ احساس خشم و خروش بخاطر جسارت حمله به خاک کشور.شاید اگر ما آغازگر جنگ می بودیم چنین صحنه هایی خلق نمی شد.چهارم؛ گفتنش به صلاح نیست.
و اما سوال اصلی؛ آیا این بی پروایی در درازمدت به صلاح است؟ یا موجب اتلاف انرژی میشود.
ما، اونها، ما این شکلی هستیم اونها این شکلی نیستند!! در دنیای امروز همه می دونند همه ی انسانهای دنیا مثل هم هستند. همه در هنگام خطر دوست دادند پناه بگیرند. همه ی انسانها احساسات مشترکی دارند. خشم، ترس، عشق و …
به امید روزی که انسانیت مبنای شکل گیری روابط باشه.