دکتر سعید زیباکلام در گفتوگو با مجله خیمه گفت: اساساً چه کسی گفته که اصحاب حکومت هر قدر هم که صادق و صدیق و امین و خیرخواه و مردمی و خادم خلایق باشند، باید به فکر افزایش دینداری مردم باشند؟ بنده بر این گمان نیستم که افزایش ایمان و دینداری مردم، مردم هر قوم و قبیله و ولایتی، بر عهده حاکمان باشد. بیتردید بسیاری از مردم که در اثر عوامفریبیها، دروغگوییها، و شیّادیهای بسیاری از مسئولان در این چند دهه، از دین و دیانت رمیده و یا دست کم دلمُرده و بیتفاوت شدهاند، از این سخن خرسند و دلشاد میشوند اما بلافاصله باید بیفزایم که حتی اگر هیچیک از آن عوامفریبیها و دروغها و غارتها و پنهانکاریها هم رخ نداده بود باز هم این سؤال به طور راهبردی موضوعیت دارد که بر چه اساسی میخواهیم قائل شویم که: حاکمان را باید که ایمان و دیانت خلایق حفظ و بلکه افزایش دهند؟
مادامی که در عرصهی اندیشگی و سیاسی قائل باشیم یک یا تنی چند عرشنشین هستند که آراء درست و عقلانی را نهایتاً میدانند هیچ جای جدّیای نه برای آزادی اندیشه و آراء میماند و نه برای پژوهشی آزاد که به اندیشه و آرائی بدیع و نوآورانه بینجامد. در این صورت است که مابقی که فرشنشیناند کما بیش مشغول تئاتری میشوند بزرگ و ملی که اگر سالی سیصد همایش و نمایش برای جنبش نرمافزاری و تحول علوم انسانی در آن برگزار شود و سیصد هزار سکه هم اعطا شود به قدر عطسهی بزی، این تنور خاموش عقیم را گرم نخواهد کرد. آیا صادقانه نیست که دستکم دیگر شعار آزادی اندیشه و آراء هم ندهیم؟ و امانتدارانه نیست که آن هزاران هزار سکه را هم خرج مستضعفانی کنیم که صاحب حقیقی آن سکهها هستند؟
انتهای پیام
