در جستجوی معنا

مهدی مکارمی، دانشجوی جامعه شناسی، در یادداشتی با عنوان «در جستجوی معنا» به بهانه‌ی قهرمانی فاطمه عبادی در برنامه‌ی عصر جدید که در اختیار انصاف نیوز قرار داده است، نوشت:

کسب رای اول خانم فاطمه عبادی، بیش از آنکه به دلیل تبلیغات حجیم رسانه ای و مجازی، یا بخاطر لذت دیدن صحنه های هیجانی و یا ناشی از همبستگی‌های قومی و یا حتی علاقه صرف هنری رای دهندگان، باشد، نشانه‌ای دیگر از تلاش “در جستجوی معنا”ی جامعه امروز ایرانی ست.

ویکتور فرانکل کتابی دارد با همین عنوان؛ انسان در جستجوی معنا.

او از تجربه اسارت در آشوویتس می گوید و با به تصویر کشیدن آن دشواری ها، از افرادی سخن می گوید که حتی در آن شرایط هم امید و آرزوهایشان را از دست نداده بودند و همواره به یک معنا در زندگی چسبیده بودند.

می‌گوید: ما که در اردوگاه کار اجباری زندگی می‌کردیم، به چشم می‌دیدیم مردانی را که به کلبه‌های دیگر می‌رفتند و دیگران را دلداری می‌دادند و آخرین تکه نانشان را هم به آنها می‌بخشیدند.

و توضیح می‌دهد که: اگر انسان در اردگاه کار اجباری با از بین رفتن ارزش‌ها، مبارزه نمی‌کرد و نمی‌کوشید عزت نفس خود را حفظ کند، احساس انسان بودن را – انسانی که دارای مغز است و از آزادی درونی و ارزش شخصی برخوردار است – از دست می‌داد.

اگر می‌خواهید از امید سخن بگویید یا به امید اجتماعی فکر کنید، فرض کنید تاریکی اطراف شما را گرفته است. حتی بیش از آنچه واقعا هست.

در دوران دشواری ها که از یکسو فشارهای خارجی دشمنان دیرینه ایران، و از سوی دیگر خبر فسادهای مالی و از طرفی فشارهای اقتصادی و شرایط اجتماعیِ آنومیک جامعه، موجب شده تا آن نخبه‌ی جوان در دیدار با رهبری، از ناامیدی سخن بگوید، آیا روزنه‌ای از امید هست؟

بگذارید از خانم فاطمه عبادی یک سوژه که نه، چند سوژه بسازیم؛ زن هنرمند خوزستانی.

در جامعه‌ای مردسالار، یک زن بیش از شش میلیون رای کسب کرد و رقبایش را پشت سر انداخت.

هنر هنوز در این جامعه می‌تواند رونق داشته باشد و پیام‌های زیبای سرپیچی گونه و یا امیدبخش‌اش را از گرد و غبار گرفته تا اهدای قلب به همنوع، به تصویر بکشد و با اقبال عمومی روبرو شود.

و خوزستانی که نماد عشق است با همه‌ی ناملایمت‌ها و هنوز از انسانیت سخن می‌گوید.

ما خبرهای بد و ناگوار بسیاری را از جامعه‌مان می‌شنویم؛ دزدی‌ها، کلاهبرداری‌ها، تقلب‌ها حتی آنجا که با جان و سلامت مردم سر و کار دارد، نابردباری‌ها و نابرادری‌ها و نابرابری‌ها.

اما جامعه‌ی ما هنوز تشنه‌ی ارزش‌های مدنی و اجتماعی‌اش است. هنوز زیبایی‌های مدنی و انسانی را دوست دارد. هنوز بارقه‌های امید وجود دارد، هنوز جامعه‌ی ایرانی در جستجوی معنا در تلاش است. پیام رای به خانم عبادی این بود.

انتهای پیام