امیدواری تاجزاده به مذاکرات

فخرالسادات محتشمی‌پور، همسر سید مصطفی تاجزاده، در یادداشتی به ملاقات با او پس از سه ماه نوشته است.

به گزارش انصاف نیوز، خانم محتشمی‌پور در یادداشتی که در صفحه‌ی شخصی خود منتشر کرده، نوشته است: طبیعی‌است بعد از سه ماه تعداد ملاقات‌کنندگان زیاد باشد و معطلی هم بیشتر. در سالن انتظار خانواده‌های آشناتر زندانیان سیاسی را می‌بینیم. هرکدام گرفتاری‌هایی دارند که بعد از جنگ بیشتر هم شده. آن‌ها که بچه خردسال دارند بیشتر اذیت می‌شوند.

به نوشته‌ی او «کودکان معصوم پدرشان را می‌خواهند و خیلی هم زبان سرشان نمی‌شود که بشود با منطق و استدلال راضی به وضع موجودشان کرد»، و بزرگترها هم راضی نمی‌شوند چون به نوشته‌ی او آنها منتقد زندانی بودن به خاطر اتهامات وارده و همینطور شرایط عزیزانشان هستند.

محتشمی‌پور درباره‌ی شرایط ملاقات نوشته است:‌ یکی یکی اسم‌ها را می‌خوانند و نوبت به ما میرسد، می‌رویم به سالن کوچک ملاقات که خانواده‌ها خیلی فشرده بر سر میزهای پلاستیکی نشسته انتظار عزیزانشان را می‌کشند. چند دقیقه بعد مینی‌بوس حامل ملاقات‌شنوندگان از راه می‌رسد و آن‌ها کیسه خوراکی در دست وارد می‌شوند و به جمع خانواده‌هایشان می‌پیوندند.

همسرجان هم پس از خوش و بش با خانواده‌های هم‌اتاقی‌ها و هم‌بندی‌هایش نزد ما می‌آید. خوراکی‌ها را روی میز می‌گذارد و طبق معمول بقیه را هم در خوردن آن‌ها شریک می‌کند. بچه‌ها خیلی دلشان تنگ شده برای بهتر شنیدن صداهایمان سرها را به یکدیگر نزدیک کرده‌ایم. صحبت اصلی از شرایط موجود است و مذاکرات و توافقات. تحلیل‌های‌مان به هم نزدیک است و البته طبق معمول امیدواری و خوش‌بینی‌های همسرجان بیشتر.

نگرانی‌ها هم کم نیست! نگرانی از احوالات میرحسین و یار در حصرش که خانواده‌شان را بی‌تاب کرده و هم‌اتاقی‌ها؛ آقای قدیانی، مطلب احمدیان که برای روند درمان، بدون مرخصی، در بیمارستان بستری است و آقای مهدی‌پور که کاهش وزن بی‌سابقه‌اش هم‌بندان و خانواده‌ی او را نگران کرده و برای اقدامات درمانی باید بستری شود.

در جمع ملاقات کنندگان آقای خندان، باز هم جای نسرین ستوده که مثل همیشه تن به حجاب اجباری نداده خالی است. همسرش می‌گوید حتی نمی‌گذارند از دور دستی برای هم تکان دهیم. و من که برای مبارزات و مقاومت‌های نسرین خانوم احترام قائلم، فکر می‌کنم چقدر خوشبختم که می‌توانم همسر جان را لااقل برای لحظاتی در آغوش بگیرم!

شیرینی‌های ملاقات هنگام خداحافظی ناگهان تلخ می‌شود، وقتی چشمان گریان همسران و مادران را می‌بینی و صدای شیون بچه‌ها را که نمی‌خواهند از پدر جدا شوند می‌شنوی.

کودکان معصومی که هیچ درکی از این جدایی‌های اندوهناک ناخواسته ندارند و گریه‌هایشان دل‌های پدرها و مادرهایشان را سخت می‌خراشد.

او در بخشی از این متن با این عبارت که «پس از ملاقات درست در آستانه‌ی عید غدیر، چهره غمگین و چشمان مضطرب زهراسادات عزیزم کامم را تلخ‌تر می‌کند»، با اشاره به وضعیت میرحسین موسوی و زهرا رهنورد، برای رفع محدودیت از آنها ابراز امیدواری کرده است.

انتهای پیام