امیر ترکاشوند، نویسندهی کتاب «حجاب شرعی در عصر پیامبر» در یادداشتی تلگرامی نوشت:
آزاد بودنِ زنان با پوششی در نوسان میانِ: زیِّ زنان مسلمانِ ناآزاد (که نپوشاندن سر و گردن و ساعد و ساق برایشان شرعاً روا بود) از یکسو با زیّ زنان مسلمانِ آزاد (که پوششی “شرعاً یا عرفاً و رسوماً و آداباً” فراتر داشتند) از دیگرسو ویژگی رایج در جامعۀ نبوی بود!
آری در آن زمان، حجاب از آن نوسان و تنوع (بسته به واقعیات زندگی اقشار و اصناف) برخوردار بود و جامعه خوشحجاب شمرده میشد و همگی در دایره شرع بودند اما اینک [نگاه رسمی] با نیابت از جامعه نبوی، خشمحجابی را جایگزین خوشحجابی کرده است.
آیا میدانید اکثر همسرانِ ائمه (ع) اگر اینک با همان زیّ رفتوآمد میکردند گرفتار سیاست خشمحجابیِ [نگاه رسمی] میشدند!؟ ایندست از زنانِ ائمه، قانوناً فقط زمانی اجازۀ روسری سر کردن مییافتند که صاحب فرزند میشدند.
انتهای پیام
