سقوط مادورو؛ «انتخاب سیاسی نبود، اتفاق سیاسی بود»
محمدرضا شعبانعلی، نویسندهی توسعه فردی در کانال تلگرامی خود نوشت: «اتفاق جالبی بعد از سقوط مادورو افتاده که گفتم بد نیست در موردش توضیح بدم.
این بحث زیاد مطرح میشه که آیا تغییر از طریق دشمن خارجی درسته یا نه؟
بعد هم عدهای میگن بالاخره شرّ به هر روشی دفع بشه خوبه و سوریه رو مثال میزنن. عدهای هم میگن نه این مداخلهها بده.
میخوام یادآوری کنم که کل این بحث اشتباهه؛ مستقل از اینکه ما چه قضاوتی در مورد مادورو داریم.
ببینید. سقوط مادورو برای مردم ونزوئلا یه “انتخاب سیاسی” نبوده، بلکه یه “اتفاق سیاسی” بوده.
یعنی توی ونزوئلا نظرسنجی نکردن که “ملت شریف ونزوئلا. شما دوست دارید مادورو خودش بره یا با حملهٔ خارجی بره؟”
که بعد مردم نظرشون رو بگن.
چیزی که در عمل اتفاق افتاده اینه که مادورو سرنگون شده. همین.
اما چرا با نیروی خارجی؟
این به انتخاب و برنامهریزی مادورو برمیگرده.
اگر مادورو اجازه میداد مخالفان سیاسی خودش در کشور پر و بال بگیرن، حزب قدرتمند داشته باشن و در آزادی کامل فعالیت کنن، طبیعتاً وقتی قدرتش رو به زوال میرفت یا ناکارآمدی تفکرش اثبات میشد، مخالفان و منتقدان داخلی قدرت رو در دست میگرفتن.
اما وقتی مخالفان، قدرت رسمی و جدی و بزرگ ندارن، طبیعتاً همزمان با زوال قدرت مادورو، کشورهای خارجی از خلاء قدرت استفاده میکنن و -بسته به تشخیص و ترجیح خودشون- عوضش میکنن.
مادورو خودش مسیر دوم رو انتخاب کرده بود و سالها در این مسیر قدم برمیداشت. حتی مردم ونزوئلا هم قدرتی نداشتن که دربارهٔ این تصمیم و انتخاب مادورو نظر بدن، چه برسه به ما ایرانیها.
نذارید کسی شما رو با بحث روی دوگانهای که اساساً بیمعناست سر کار بذاره و وقتتون رو بگیره.
سیاستمداران سرنوشتشون رو خودشون انتخاب میکنن.»
انتهای پیام
