علی قمصری درباره‌ی «ناجی پوشالی و غیرخودی»: مراقب باشیم!

مخالفت گلاب آدینه با لغو کنسرت‌ها: ساز بزنید برنامه اجرا کنید کنسرت بدهید

علی قمصری هنرمند و نوازنده، در متنی درباره‌ی اتفاقات روزهای اخیر، در استوری اینستاگرام خود نوشت:

چند جمله صریح و بدون چاشنی ابهام‌گویی‌های شاعرانه‌ی متعارف که در این روزها زیاد دیده می‌شود: اعتراضات این روزها از نهاد فقر و تنگدستی برآمده و کاملاً درست است و اتفاقاً از دلسوزی برای خاک و مسئولیت‌پذیری برای زیست هم‌وطنان پدید می‌آید.

من کاملاً با اعتراضی که قائم بر اراده‌ی ملی و متکی بر وطن‌پرستی است همسو و هم‌دلم.

آنچه مهر سکوت بر لبانم می‌زند، بیزاری‌ام از دخالت مستقیم کشورهایی است که بسیار به آنها بدگمانم. کشورهایی که احتمالاً به بهانه‌ی نجات مردم، پیش از آغاز جنگی نامعلوم و خانمان‌سوز و ویرانی و حتی در صورت پیروزی‌شان، تبدیل کردن ایران به یک کشور بی‌پناه، می‌خواهند با افتخار بگویند: تا اطلاع ثانوی اداره‌ی ایران با ماست و نقشش نیز مال ماست.

دیدیم که با یک جمله‌ی «ماچادو در ونزوئلا احترام ندارد»، حتی رهبر اپوزیسیونش را نیز کنار زدند.

مراقب باشیم که به بهانه‌ی نجات مردم، به کشورهایی اعتماد نکنیم که سربلندی مردم ایران، هیچ جایگاهی در جاه‌طلبی‌هایشان ندارد. فراموش نکنیم.

من با عبارت «هر چی می‌خواد بشه فقط اینا برن» مشکل جدی دارم. برای من مهم است که چقدر باز کردن قفل درب خانه‌مان به روی غیر، ریسک نابودی کشور را در خود دارد.

مسئله‌ی «راهکار»، «میزان خسارت جانی و کشوری» و ،«قابل اعتماد بودن قدرت‌ها» و … به اندازه‌ی «رهایی از وضعیت بد اقتصادی» برای من برجسته و مهم است. تنها احساسات کور می‌توانند انسان را به این برند برسانند که بگوید «هرچی می‌خواد بشه بشه فقط اینا برن».

در سوریه و لیبی و عراق هم چنین حرف‌هایی خیلی زده شده و به کسی که از بالاتر به ابعاد فاجعه نگاه کرده انگ ترسو بودن زده‌اند. اما نتیجه چه شد؟

نتیجه: من با عقل و مطالعه و آگاهی کنار مردم هستم، اما به نیروی خارجی که در طول تاریخ و حتی همین حالا، نیتش واضح است پناه نمی‌برم.

به اراده‌ی هم‌وطنی و درایت خودم خیلی بیشتر از کسانی اعتماد دارم که علناً نتیجه‌ی سناریوی ناجی پوشالی‌شان را در زندگی تاریک مردم لیبی و سوریه و افغانستان و عراق و … می‌بینیم.

این متن را برای روزی می‌نویسم که مجبور شوم دوباره در شرایطی دیگر بازنشرش کنم. چرا که عین این جمله‌ها را قبل از ورود «جولانی» به یک دوست سوریه‌ای گفتم و خندید، و چند وقت قبل به او گفتم الان از سوریه راضی هستی؟

گفت: دیگر سوریه‌ای نمانده. دمشق است و بس… شمال مال ترکیه، جنوب مال اسرائیل، شمال شرق مال آمریکا و جنوب شرق مال داعش…

دیگر حقیقت تلخ وجود دارد: هر وقت به جای خرد و اراده‌ی خود، بر یک ناجی غیرخودی اعتماد بیش از حد کنیم، در نتیجه، باید بعد از باز کردن دروازه به روی لشکرش، اینکه در چه حد به ما تجاوز کند را به خودش واگذار کنیم.

من همیشه هنرمندی مستقل خواهم ماند. اما مستقل از همه‌ی طرف‌ها و وفادار به مردم. من تنها بر مطالعه و فهم وابسته می‌مانم. هیچ وقت نیازمند حمایت نه از داخل نه خارج. فقط انسانیت برایم مهم است و مسئولیت در قبال چیزی که به مردم می‌گوییم حس می‌کنم.


مخالفت گلاب آدینه با لغو کنسرت‌ها: ساز بزنید برنامه اجرا کنید کنسرت بدهید

گلاب آدینه، بازیگر سینما و تئاتر، در متنی با زیر سوال بردن فشارها به بهانه‌ی اعتراضات اخیر برای تعطیلی کنسرت‌ها و تئاترها، نوشت: به کوری چشم مخالفان موسیقی تا می‌توانید ساز بزنید برنامه اجرا کنید کنسرت بدهید.

او تاکید کرد: در جائی که عده‌ای چشم دیدن تئاتر و گوش شنیدن موسیقی را ندارند دست از کار کشیدن میدان را خالی کردن است. همان بهتر که تا آخرین توان در صحنه باقی بمانیم.

به گزارش انصاف نیوز، خانم آدینه نوشته است:

«با احترام به نظر شما به نظرم تعطیلی موسیقی در جایی و بین افرادی که از ریشه با موسیقی مخالفند نه تنها برایشان تأثیرگذار و نگران‌کننده نیست که باعث خوشحالیشان می‌شود. هر سازی که از صدا بیفتد عده‌ای از مخالفان این هنر را شاد می‌کند. چرا با لغو کنسرت‌ها بعضی افرادی را که اساساً موسیقی را حرام می‌دانند شاد کنیم. برای هنری که سال‌ها برای حضور و ماندگاریش زحمت کشیده شده و با سختی‌های فراوان بالاخره توانسته از پس تنگ‌نظری‌ها جایگاهش را حفظ کند. لغو کنسرت‌ها (و هم چنین تئاتر) نه تنها مشکل ایجاد نمی‌کند بلکه بار سنگین از دوش مخالفان برمی‌دارد. لغو کنسرت‌ها هیچ کمبودی برای هیچ‌جا ایجاد نمی‌کند. پس پیشنهاد می‌کنم به کوری چشم مخالفان موسیقی تا می‌توانید ساز بزنید برنامه اجرا کنید کنسرت بدهید.»

انتهای پیام

بانک صادرات

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

دکمه بازگشت به بالا