سخنی با حافظان امنیت
علی نیلی، انصاف نیوز: حوادث امنیتی در سالها اخیر، هم به لحاظ تعداد و هم به لحاظ کیفیت و عمق و اثربخشی برای طراحانش به مرز «لا تُعِد» رسیده و به نظر میرسد «لا تُحصی» هم بوده است که چنین مکرر در مکرر رخ مینماید.
این نوشته با نگاهی به حوادث تلخ دی ماه ۱۴۰۴، پرسشهایی را مطرح میکند بدون آنکه انتظار پاسخ داشته باشد. فقط همین که کسانی در دستگاههای امنیتی این سوالات را بخوانند و به منشا ایجاد پرسش و پاسخ احتمالی برای مرجعی معتبرتر از افکار عمومی فکر کنند، کافی است.
وقتی در نیمهشب ۲۳ خرداد ۰۴، اسرائیل به خاک ایران حمله کرد و در ساعتهای نخست «عروسی خونین» به راه انداخت، همه دانستیم که کشور غافلگیر شده است. گرچه به لطف فرماندهی هوشمندانه نیروهای مسلح غافلگیر نماندیم، اما تلفات انسانی سنگینی را در نخستین ساعات جنگ متحمل شدیم.
در جنگ ۱۲ روزه فقط یک عامل پیشبینینشده دشمن را ناکام گذاشت و آن هم ایستادن مردم پای ایران بود اما جز این، اسرائیل ضربات قابل توجهی زد و ما فهمیدیم حضرات حافظ امنیت بخش بزرگی از رجزهایی را که برای دشمن میخواندهاند خود باور کردهاند! رجزهایی که قرار بوده فقط نقش اطمینانبخشی برای مردم را بازی کند، به بخشی از سازه ذهنی و باور خلل ناپذیر در نیروهای عملیاتی نظامی و امنیتی تبدیل شده بود و در واقع خود از نوای لالایی خودشان خوابشان برده بود.
شهید کردن رئیس ستاد کل نیروهای مسلح در خانهاش، شهیدکردن فرمانده سپاه و فرمانده قرارگاه خاتم و فرمانده هوافضای سپاه در آغازین ساعتهای جنگ، هم اندازه خباثت دشمن را نشان میداد و هم عمق آسیبپذیری امنیتی کشور را.
دشمن اما از آن جنگ طرفی نبست چون ایرانیان شگفتی دیگری رقم زدند و بنابراین به نظر میرسید به موازات تجلیل حکمرانی از مردم و وعدهوعیدهای فراوان درباره طرحی نو درانداختن در ارتباط دولت- ملت، قرار است فکری برای نفوذ عمیق و آسیب شدید نظام امنیتی کشور شود و حالا در واپسین روزهای دی ماه ۱۴۰۴ میتوانیم بگوییم نه تنها منافذ بسته نشده، که هزار منفذ دیگر هم بر پیکره حصن امنیتی کشور راه باز کرده است.
این ادعا به پشتوانه قرائتی است که رسما از ناآرامیهای زمستان ۱۴۰۴ به ویژه پس از پنجشنبه هجدهم دی از رسانه ملی ارئه میشود؛ در این قرائت هستههای تروریستی وابسته به اسرائیل فعال شدهاند و پروژه کشتهسازی را به اجرا درآوردهاند.
بر این اساس میتوان پرسشهای زیادی را مطرح کرد تا هم ابعاد ماجرا را روشن کند و هم اگر ارادهای وجود دارد، مانع تکرار این حدیث مکرر مکروه شود:
- آیا دستگاههای امنیتی کشور از وجود این هستههای ترور آگاه بودهاند یا باز هم غافلگیر شدهاند؟
- عملکرد هستههای ترور اسرائیلی در گسترهای به پهنای ایران چه معنایی دارد؟
- آموزش، هماهنگی و لجستیک این تیمها کی و کجا تدارک دیده شده و چگونه هیچ حساسیتی برنینگیخته است؟
- تعداد مرتبطین با دشمن احصا شده و حافظان امنیت تحلیلی از انگیزه و چرایی پیوستن اینان به دشمن دارند؟
- برای هیچیک از مدیران امنیتی کشور این پرسش پدید نیامده است که نفوذ و رخنه دشمن میتواند تا سطوح تصمیمگیری و اجرا را آلوده کرده باشد؟ اگر به این پرسش فکر کردهاند آیا پاسخی هم داشته است؟ کدام چهره موثر در کدام دستگاه به ظن پیوستن به دشمن یا به ظن بازی کردن در پازل دشمن بازخواست شده است؟
- سهم قصور و تقصیر ادارات، مدیران و کارشناسان در مجموعهای از اتفاقات ضدامنیتی، از ربودن اسناد هستهای از شورآباد تهران تا ترور سرلشکر قاسم سلیمانی و از ترور فخریزاده تا غافلگیری در جنگ ۱۲روزه مشخص شده است؟ اگر آری، چگونه در دی ۰۴، شاهد نقشآفرینی هستههای ترور اسرائیل در داخل کشور بودیم؟
- آیا اگر همه معترضین دی ماه ۱۴۰۴ را وابسته به اسرائیل معرفی کنیم، به سود کشور است یا به زیان کشور؟
- تحلیلی از تعداد نوجوانان و جوانان معترض به سیاستهای جاری فرهنگی و اجتماعی و اقتصادی وجود دارد و دستگاه امنیتی کشور برای خنثیسازی تبدیل این نارضایتیها به اقدامات ضدامنیتی چارهای اندیشیده یا توصیهای به اولیای امور داشته است؟
- با توجه به گستره فعالیت هستههای ترور وابسته به اسرائیل، آیا قرار است هر تجمع اعتراضی به خشونت کشیده شود و تلفات دهد؟
- تکلیف معترضانی که با پهلوی و رجوی و رژیم صهیونی مرزبندی دارند اما از اصلاح امور در داخل کشور هم به پشتوانه تجارب دو سه دهه اخیر ناامید هستند چیست؟
- همه خشونت اعمال شده از طرف معترضین را میتوان به دشمن منتسب کرد یا نشانههایی از افزایش خشونت در معترضان واقعی هم وجود دارد؟
- در تجربه حوادث پاییز و زمستان ۱۴۰۱، دو گانهسازی «شهید ما» و «کشته آنها»، موفقیتی به همراه آورد و از شکافها کاست که در تجربه اخیر هم مورد استفاده قرار بگیرد؟
- درباره جانباختگان آبان ۹۸ که ادعا شد با سلاحهای غیرسازمانی کشته شدهاند، چه اقداماتی صورت گرفت و چرا این اقدامات به افکار عمومی گزارش نشد؟
- گزارشها و تحلیلها از حوادث دی ۰۴، توسط همان کارشناسانی تهیه میشود که همه حوادث پس از مرگ خانم امینی و به راه افتادن جنبش مهسا را ناشی از اقدامات دو خبرنگار میدانستند؟
- ارزیابی حافظان امنیت کشور از تجربه کتمان حقیقت یا مسکوتگذاشتن آمار در حوادث پیشین چیست و آیا تکرار آن را به صلاح دولت و ملت میدانند؟
- آیا دستگاه امنیتی کشور از عقدهگشایی رسانههای خودخوانده «جبهه فرهنگی انقلاب» علیه اصلاحطلبان که در روزهای اخیر اوج گرفته آگاه است و آن را به سود کشور تلقی میکند؟
این پرسشها از حافظان امنیت ایران با علم درگیر بودن کشور در یک جنگ تمامعیار نابرابر مطرح شده است؛ میدانیم بیثباتی در ایران مطلوب خیلی از بازیگران منطقهای و فرامنطقهای است و مطلوب آنان با منافع اسرائیل همراستا شده و زمینه کنشگریهای پردامنه علیه ثبات و تمامیت ارضی کشورمان را فراهم آورده است اما مگر از دشمن انتظاری جز دشمنی میرود؟
کار دشمن دشمنیکردن است و کار حافظان امنیت، به حداقل رساندن خسارتهای دشمنی دشمن. این پرسشها برای آن مطرح شد که به نظر میرسد حافظان امنیت ایران باید به بازخوانی مجدد تجربههای موفق و ناموفق ۴ دهه اخیر در مواجهه و مقابله با بحرانهای امنیتی بپردازند.
با مرور حوادث عمدهای که امنیت کشور را به مخاطره انداخته، به نظر میرسد نباید شک و شبهه درباره ناکارآمدی روشهایی داشت که از سال ۱۳۸۸ به اینسو در دستور کار قرار گرفته است. کاهش فاصله و افزایش دامنه حوادث امنیتی اماره معتبری بر این ادعاست.
بنا بر آنچه آمد انتظار میرود اینبار متولیان امنیت تصویر کامل و واضحی از آنچه واقعا رخ داده است داشته باشند تا بتوانند مدیریتش کنند وگرنه: سیل میغرد و فریادزنان / بر سر خلق زند تیغ هلاک.
انتهای پیام
اگر حافظان امنیت به این پرسشها قرار بود فکر کنند و پاسخ دهند که وضعیت کشور الان این نبود!
در خواب غفلت فرو رفتهاند…
نه جانم خواب نیستند سرشون تو آخور نهاده های دامی و پهنای باند و وی پی ان فروشی است
واردات ماشین خارجی و استارلینکم اضافه کنید اشتغال جدید اقازاده هاشون پدر جمع کند پسر پهن کند
تازه معلوم شده بچه ها مدتیه مشغول نازنین خانم هستند.
نخیر شدیدا هم فعالند و بهتر بگم ییش فعاند. تسلیت
در جنگ دوازده روزه اسراییل علیه ایران گفته می شد که پهپادهای مورد استفاده اسراییل در ایران تولید شده بود ایا تا کنون سرنخی از محل ساخت این پهپادها وودیگر وسائل و افراد دست اندر کار ساختشان بدست امده؟
سؤال اصلی را نه از حافظان امنیت، بلکه باید از سیاستمداران پرسید؛ آیا قبل از خیابان، راهی برای مشارکت یا اعتراض مردم، باز گذاشته بودند؟ آیا کسی پرسید که چرا نیمی از مردم در انتخابات اخیر، شرکت نکردند؟ آیا تبعیضهای سیاسی ادامه مییابند؟
حافظان امنیت مردم یا دولت؟
خوش نوشتند جناب نیلی «بر سر خلق زند تیغ هلاک»، اما دقت نکردند «بر سر خلق…» خلق، جناب نیلی…
حافظان امنیت در درجه اول حافظ امنیت نظام هستند. از این منظر نگاه کنی کارشان را به درستی انجام دادهاند.
وقتی یکجا به مردم دروغ میگن، مجبور میشن برای پنهان ماندن این دروغ، دروغ دوم رو بگن و بعد دروغ سوم و به همین ترتیب یک سناریوی پوشالی درست میشه که حالا تبعاتش دامن خودشون رو گرفته!
نوشتار خیلی خوبی بود و تمام نقاط ضعف نظام رو هویدا کرد . تا زمانی که از شکست سنگین اطلاعاتی و نه حتی نظامی در جنگ ۱۲ روزه درس عبرت نگیرند و پای دشمن رو به هر اعتراض ساده ای باز نکنند آش همین است و کاسه همان ! … سئوال اینجاست مردم چطور باید اعتراض کنند و اگر حتی به اصل نظام انتقاد داشته باشند چطور می توانند انتقاد را اعلام کنند
درواقع با این فرمون که اینها میدن، عدم مشارکت مردم در انتخابات ها هم کار اسراییل و آمریکاست! در روز انتخابات، اسراییل و آمریکا درب خانه ی های مردم رو قبل میکنن از بیرون تا ملت نتونن برن رای بدن!
اینها حتی دیگه براشون مهم نیست که روایتی که میگن برای مردم باور پذیر باشه، مردم پیش از این هم مهم نبودن، الان دیگه “اصلا” مهم نیستن!
چرا مزدوران اسرائیل در ۲۲ دی به کسی آسیب نرساندند ؟ واقعا چرا؟
اندر این فکری که گفتی نکته ها نهفته است
درود بر نویسنده این مطلب. ای کاش دست به دست شود تا به سمع و نظر همه برسد.
و همچنین این سوال که چرا تروریست ها در حماسه ۲۲ دی هیچ اقدامی انجام ندادند در حالیکه اگر طرفداران نظام را هم مردم عادی تصور کنیم، فرصت بسیار خوبی بود؟!! در پاسخ احتمالن بگویند لابد طرفداران نظام مردم عادی نیستند…
این اعتراضات چرا متوجه مافیاهای واقعی نشده و نمیشه؟