دو اقدام ضروری مهار اعتراضات: شنیدن صدای معترضان و تفکیک اغتشاشگر از «مأمور موساد»

حجت الاسلام احمد حیدری در یادداشتی با عنوان «۱. شنیدن صدای معترضان ۲. تفکیک اغتشاشگران از «مأموران میدانی موساد»»، که در اختیار انصاف نیوز قرار داده است، نوشت:

آقای سید علی خمینی در باره اتفاقات اخیر سخنان شایان توجهی ایراد کرده‌اند. وی ابتدا به عنوان یک “عالم دین” که باید نقش “پدر” نسبت به همه مردم داشته باشد، در تسلیت به خانواده “همه جان‌‌باختگان اعتراضات و اغتشاشات اخیر” می‌گوید: «دلم می‌خواهد به همه خانواده‌های داغدار تسلیت عرض کنم، چه آنها که با مظلومیت دفاع کردند و چه خانواده کسانی که متأسفانه فریب خورده بودند یا به نحو دیگری جان به جان‌آفرین تسلیم کردند. همه داغدار هستند».

این “سعه صدر عالمانه و نایاب” باید الگو قرار گیرد تا همه را زیر چتر «ایران» جمع کند.

بعد در باره اعتراضات و اغتشاشات، به دو نکته بسیار مهمّ پرداخته که هم کمتر مورد توجه قرار می‌گیرند و هم عنایت به آن دو، می‌تواند کشور را به ساحل آرامش برساند:

۱. شنیدن صدای معترضان؛ ایشان در باره معنای “شنیدن صدای معترضان” می‌گوید: «اگر ما معتقدیم اینها حق دارند اعتراض کنند، باید فرآیندی در کشور داشته باشیم که اعتراضش شنیده شود؛ که اگر احساس کنند حرفشان شنیده می‌شود و ما به حرفشان گوش می‌کنیم و مطالبه آنها جواب داده می‌شود، از “معترض” به همکاران ما تبدیل می‌شوند. این که مسئول بگوید هرچه می‌خواهید داد بزنید و بعد هم به خانه برگردید و از فردا روز از نو و روزی از نو! من کار خودم را انجام می‌دهم و هیچ تغییری در سیاست‌های من ایجاد نمی‌شود!! این “هل دادن” معترضین به طرف اغتشاش است. معترضین حق دارند و حقشان است که واقعا شنیده شدن حرفشان را احساس کنند.»

آری؛ صرف این که بگوییم مردم حق اعتراض دارند، کافی نیست. مردم یا در اعتراضشان حق می‌گویند که باید پذیرفته و عمل شود؛ یا خطا می‌گویند که باید قانع شوند. غیر از این دو؛ بازی دادن و خشمگین کردن مردم معترض است.

۲. در ادامه مردم کف خیابان را سه دسته می‌کند:

«اول معترضانی که کف خیابان آمده‌اند [و الّا من و شما هم معترض هستیم]،

دوم اغتشاشگرها که آنها هم از آسمان نیامده‌اند، جوانان ما هستند که در جوّ که قرار می‌گیرند، هیجانی می‌شوند و اگر جرمی هم مرتکب شده‌، اگر شیشه‌ای هم شکسته و …، طبق مرّ قانون کیفر می‌شود؛ ولی اینها هم فرزندان خودمان هستند و می‌دانیم با ما هستند.

سوم “مأموران میدانی موساد” که کارهایی انجام داده‌اند که یقینا حساب شده و برنامه‌ریزی شده است. منطق اینها ترور است. اینها همان کسانی هستند که دیدید غزه را چه کار کردند! دیدید سوریه را چه کار کردند! در یک شب ۳۰۰ بار سوریه را بعد از رفتن بشار اسد زدند و هیچ چیز برای سوریه نگذاشتند!».

آری، حکومت باید این گونه حساب اغتشاشگران عصبانی و هیجانی را از تروریست‌های عامل دشمن جدا کند و با نهایت عطوفت و مهربانی، سعی در جلب و آرام کردن آنان داشته و به هیچ وجه آنان را با چوب تروریست‌های عامل دشمن نراند.

متأسفانه ما چنین نگاه حکیمانه و ارزشمندی را در برخی مسئولان امنیتی، انتظامی و قضایی کمتر می‌یابیم و در صورت نبود چنین نگاهی، علت العلل بسیاری از گرفتاری‌های کشور از جمله تظاهرات اعتراضی است که از سال ۱۳۷۸ تا به حال هر سال یا چند سال یک بار و هر بار شدیدتر از گذشته با آن مواجهیم که هر بار، به آتش زیر خاکستر بدل شده و بعد از مدتی به یک بهانه دیگر شعله ور می‌شود.

امید که این نگاه معقول و حکیمانه سرمشق شود و با این نگاه، به مقابله با معضلات کشور از جمله اعتراضات و اغتشاشات بروند.

انتهای پیام