من و دوست عزیزم، بابک زنجانی!

امیر هاشمی مقدم، انسان‌شناس و عضو بخش تحلیلی انصاف نیوز

این نوشته را می‌خواهم با یک اعتراف آغاز کنم: اینکه تاکنون از افرادی همچون بابک زنجانی بدم می‌آمد و فکر می‌کردم اینها با دسترسی‌های فراقانونی‌ای که دارند، از حق مردم ایران برای ثروتمند شدن خود استفاده می‌کنند. بابک زنجانی‌ها در منتهی الیه طبقات پولدار جامعه ایران جای دارند. به تازگی که متوجه شدم دهک درآمدی من هم ۱۰ است و من هم جزو پولدارترین دهک و طبقه جامعه ایران به شمار می‌آیم، احساس نزدیکی خاصی به بابک زنجانی‌ها دارم؛ چرا که من و بابک جان، جزو یک دهک و طبقه اقتصادی هستیم و قاعدتا درآمد و دارایی‌مان شبیه هم است.

یعنی بابک زنجانی هم احتمالا همچون من با حقوق معلمی ۳۳ میلیون تومانی در ماه که یک‌سوم‌اش را برای اجاره یک خانه قدیمی می‌پردازم، یک خودروی ال۹۰ مدل ۱۳۸۸ و یک خانه کلنگی در روستایی دورافتاده، زندگی‌اش را سر می‌کند. همین است که فکر می‌کنم تاکنون درباره بابک زنجانی‌ها بد فکر می‌کردم و الان که خودم هم جزو مرفه‌ترین دهک و طبقه جامعه ایرانی به شمار می‌آیم، می‌فهمم نباید به سادگی دیگران را قضاوت کرد.

چند ماه پیش که متوجه شدم دهک درآمدی‌ام ۹ ثبت شده، به شوخی به دوستان می‌گفتم من فقط یک پله و یک دهک دیگر تا رسیدن به بابک زنجانی فاصله دارم. اما این شوخی تراژدیک، رنگ و بوی جدی به خود گرفت و حالا شده‌ام دهک ۱۰ و هم‌طبقه بابک جان، دوست عزیزم. همان موقع که دهکم ۹ شده بود، تلفنی از وزارت رفاه پیگیر چرایی این موضوع شدم.

گفتند چون در اسفند ۱۴۰۱ بیش از یک میلیارد تومان تراکنش بانکی داشته‌ام. توضیح دادم که در آن ماه، یک قطعه زمین ۲۰۰ متری کشاورزی در مازندران خریدم و برای جور کردن پولش، خودروی شخصی‌ام را فروختم و کمی هم وام گرفتم و برای همین تراکنش بانکی‌ام بالا رفته، گفتند: «به ما ربطی ندارد. ما این اطلاعات را از بانک مرکزی می‌گیریم. ضمن آنکه به جز خانه روستایی، یک خانه ۶۰۵ متری هم در اصفهان داری».

هرچه قسم و آیه آوردم که من هیچ خانه و ملک و زمینی در اصفهان ندارم، باز هم گفتند: «به ما ربطی ندارد. ما این اطلاعات را از اداره ثبت گرفته‌ایم؛ از همانجا پیگیری کن».زنگ زدم اداره ثبت مازندران، گفتند باید زنگ بزنم به اداره ثبت همانجایی که خانه به نامم ثبت شده، یعنی اصفهان. زنگ زدم اداره ثبت اصفهان و خانم مسئول همین که مشکل را فهمید گفت: «باید حضوری بیایی» و گوشی را بدون خداحافظی قطع کرد. دوباره زنگ زدم و با کلی عذرخواهی و اظهار شرمندگی از اینکه دوباره مزاحم اوقات شریف‌شان شده‌ام، گفتم من ساکن و شاغل در مازندران هستم و نمی‌توانم بیایم اصفهان.

اما پرید وسط حرفم و با فریاد گفت: «گفتم فقط حضوری» و تلفن را دوباره قطع کرد. یعنی به خاطر اشتباه آنها من حتما باید از مازندران بروم اصفهان. خلاصه یکی دو ماه بعد که گذرم به اصفهان افتاد، رفتم اداره ثبت. ظاهرا آن خانم نبود و همکارش یک شماره تلفن کافی‌نت به من داد و گفت: «زنگ بزن این شخص برایت اصلاح می‌کند». و زنگ که زدم، آن صاحب کافی‌نت در عرض چند دقیقه اصلاح کرد و دستمزدش را کارت به کارت کردم.

گو اینکه همین شماره تلفن را نمی‌توانستند تلفنی به من بدهند و حتما باید از مازندران مرا می‌کشاندند اصفهان. و سیستم دهک‌بندی و اداره ثبت و… آنقدر دقیق است که یک کافی‌نتی می‌تواند به راحتی برود اطلاعات مربوط به دارایی‌های دیگران را کم و زیاد کند و سپس دولت بر پایه همین اطلاعات، تصمیم بگیرد به چه کسی یارانه بدهد و به چه کسی کالابرگ و به چه کسی سهام عدالت و… هرچند با وجود اصلاح دارایی‌ها و حذف آن خانه‌ی ۶۰۵ متری اصفهان، این بار به جای دهک ۹، مرا فرستادند دهک ۱۰.

بحث تراکنش‌های بانکی هم واقعا بی‌حساب و کتاب است. برای نمونه من هر ماه حقوقم به حساب بانک تجارت واریز می‌شود، اما برای اینکه می‌خواهم از بانک ملی وام بگیرم، آنرا بلافاصله به حساب بانک ملی واریز می‌کنم. یعنی از یک حساب خودم به حساب دیگرم می‌ریزم تا کارکرد بانک ملی‌ام برای دریافت وام بالا برود. اما همین را دو بار به حساب من می‌نویسند، به گونه‌ای که گویا هر ماه دو تا درآمد ۳۳ میلیون تومانی دارم.

واقعا بقیه برنامه‌های اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی‌تان هم همین‌قدر دقیق است؟ خودتان خجالت نمی‌کشید بگویید ثروتمندترین دهک درآمدی کشورمان حقوق ماهانه‌اش ۲۰۰ دلار است؟ آن هم با ۱۹ سال سابقه تدریس، که همچنان مستاجر است.

پی‌نوشت: نیازی به یادآوری نیست که عکس این نوشته را با هوش مصنوعی درست کردم. خود هوش مصنوعی هم از این هم‌نشینی خنده‌اش گرفته بود. نزدیکی من و بابک زنجانی جز در تخیل و البته «سیستم دهک‌بندی دقیق» وزارت رفاه نمی‌گنجد.

انتهای پیام