حداقلی ۴ درصدی پرمدعا!
فرزاد صدری روزنامهنگار در یادداشتی خطاب به امیرحسین ثابتی نوشته جناب حداقلی، ۴ درصدی پرمدعا! ملت مدتهاست از این قرائتِ حداقلی و پرادعا عبور کردهاند. شهر، کشور، و آینده برای مردم است، نه برای اقلیتی که همیشه خود را صاحب تفسیر میداند و دیگران را اشتباهکار.
جریان۲۴ امیرحسین ثابتی نماینده تهران اخیرا گفته «به خاطر شرایط جنگی استیضاح رئیس جمهور در اولویت نیست با توجه به شرایط جنگی، باید به همین دولت ضعیف کمک کرد تا بتواند در حل مشکلات کشور موفق شود. نمیشود به خاطر یک انتخاب اشتباه در انتخابات، بلافاصله به استیضاح رئیس جمهور فکر کرد!»
فرزاد صدری در یادداشتی که برای جریان۲۴ ارسال کرده، نقدی علیه امیرحسین ثابتی نوشته و معتقد است او در بیانش انصاف سیاسی را رعایت نمیکند.
آقای ثابتی! کسی که با رأی حداقلی و پشت موج «نه گفتن مردم به صندوق» به مجلس رسیده، اگر ذرهای انصاف سیاسی داشت، قبل از موعظه درباره «انتخاب اشتباه مردم» اول در آینه نگاه میکرد.
شما و جریانتان همانهایی هستید که تا دیروز «جنگ، تحریم، فشار، فروپاشی» را نعمت میدانستید، قهرمانسازی میکردید و حاضر نبودید حتی یک قدم از نامزد شکستخوردهتان عقب بنشینید. حالا چه شده که ناگهان یاد «کمک به دولت ضعیف» افتادهاید؟ نگران کشور شدهاید یا نگران ایناید که مبادا همان حداقل پایگاه اجتماعیتان هم دود شود؟
میگویید به خاطر شرایط جنگی نباید استیضاح کرد؛ درست. اما فراموش نکنید بخش بزرگی از این شرایط، محصول همان تفکری است که شما نمایندهاش هستید؛ تفکری که سالها با لجاجت، حذف، تحقیر رأی مردم و بستن راه اصلاح، کشور را به این نقطه رساند. بله، مردم خستهاند. بله، خیلیها از هر دو طیف ناامید شدهاند. اما این ناامیدی چک سفید امضا برای منش و ادبیات امثال شما نیست.
مردمی که امروز از هر دو جناح ناامیدند، این ناامیدی را نه نشانه حقانیت شما، بلکه نتیجه تکرار همان سیاستهای فرسایندهای میدانند که سالهاست از سوی همان جریانی پیگیری شده که شما به آن تعلق دارید. اگر مردم امروز به رئیسجمهور بدبیناند، به همان اندازه و چهبسا بیشتر از سیاستبازیهای ایدئولوژیک، شعارهای توخالی و ژستهای اخلاقی جریان شما بیزارند.
بیاعتمادی مردم به معنای مشروعیت یافتن تندروی نیست؛ به معنای زنگ خطر است. پس لطفاً نقش دلسوز ملت را بازی نکنید. کسی که با چهار درصد رای، هنوز طلبکار مردم است، بهتر است کمتر نصیحت کند و بیشتر پاسخ بدهد؛ پاسخِ سالها سماجت، حذف عقلانیت و بیاعتنایی به هزینههایی که مردم پرداختند.
مشکل مردم این است که سالهاست یک اقلیتِ همیشهطلبکار، با رأی اندک اما صدای بلند، بر تصمیمگیریهای کلان سایه انداخته و هر ناکارآمدی را به گردن «شرایط» میاندازد، نه عملکرد خودش. اینکه میگویید «نمیشود به خاطر یک انتخاب اشتباه، استیضاح کرد»، دقیقاً همانجاست که تناقض آشکار میشود:
وقتی انتخاب مردم اشتباه باشد، سالها سرزنششان میکنید. اما وقتی انتخاب ساختار اشتباه باشد، ناگهان مردم باید تاوان بدهند، تحمل کنند، صبر کنند، دم نزنند!
واقعیت این است: اگر امروز بخش مهمی از مردم حتی میان ویرانیِ جنگ و وضعیت فعلی مردد شدهاند، مشکل از مردم نیست؛ مشکل از سیاستی است که کشور را به این نقطه رسانده است.
جناب حداقلی، ۴ درصدی پرمدعا! ملت مدتهاست از این قرائتِ حداقلی و پرادعا عبور کردهاند. شهر، کشور، و آینده برای مردم است، نه برای اقلیتی که همیشه خود را صاحب تفسیر میداند و دیگران را اشتباهکار.
حرف ثابتی منطقی و حتی اخلاقی بود. جه ماسخ زشت و عجولانه و منفعلانه ای