احتمال پایان دائمیِ جنگ بسیار زیاد است

مهدی میرابی در یادداشت ارسالی به انصاف نیوز با عنوان «احتمال پایان دائمیِ جنگ بسیار زیاد است» نوشت:

تصمیم جمهوری اسلامی ایران از پذیرش «آتش‌ بسِ موقت» بعد از چند پیشنهاد در طول ۴۰ روز و در آخرین دقایق که ترامپ با چرخشی ۱۸۰ درجه و عقب نشینیِ ایده‌آل شروط ده‌گانه ایران را مبنا قرار داد، بسیار هوشمندانه بود. تجربیات گذشته (پیش از جنگ‌های اخیر) نشان می‌دهند هرگاه مقامات کشور نسبت به ترورهای هدف‌مند و خرابکاری‌های اسرائیل پاسخی ندادند و از در مماشات وارد شدند آن‌ها یک گام به جلو آمدند و تهدیدهای خود را بیشتر عملی کردند.

ترور اسماعیل هنیه در تهران و حمله به کنسولگری ایران در سوریه از مواردی بود که اسرائیل در محاسباتش به خود جرئت داد وارد فاز تازه‌ای از خسارت به ایران شود.

پاسخ ایران با پهپاد و موشک و پس از آن وقفه‌ای کوتاه و آغاز جنگ دوازده روزه که در پی آن جنگ اسفند ماه شروع شد، ایران را بر آن واداشت تا در محاسبات خود تجدید نظر کند و از فاز دفاعی به فاز تهاجمی تغییر موضع دهد. گرچه پاسخ ایران هم در این جنگ به‌صورت متقابل صورت می‌گرفت. یعنی ابتدا آن‌ها زیرساخت‌ها را هدف قرار می‌دادند و بعد ایران به زیرساخت‌ها حمله می‌کرد. اما مقاومتِ بیش‌ از اندازه‌ی جمهوری اسلامی و پاسخ‌های کوبنده و توانایی‌اش بر کنترل تنگه هرمز باعث شد قدرت واقعیِ ایران نمایان شود و جهان راه حل دیپلماسی را برای بازگشایی آن بپذیرد.

به‌طور خلاصه، پس از کلی جنگ و خونریزی و تحمیل هزینه‌های مالی و جانی، راه حل دیپلماسی قوت گرفته است. بنابراین این دور از مذاکرات از هر جهت به هیچ وجه شبیه مذاکرات گذشته نیست. دو کشور بعد از کلی درگیری و تلفات انسانی و خسارت مالی گویا قرار است برای یکبار هم که شده بعد از انقلاب در یک شرایط آرام و بدور از هر گونه تهدید و مخاصمه ادامه‌ی حیات دهند.

گمان می‌رود ایران با رهبری جدید بیش از هر دوره‌ای به چنین رویکردی نزدیک شده است. در این ده شرط که مبنای مذاکره و چانه‌زنی محسوب می‌شود به احتمال فراوان، دو طرف بر حل مشکلات ریشه‌ای و بنیادی‌شان انعطاف نشان خواهند داد و در نهایت بر سر یک توافقِ بردـ‌برد سندی را امضاء خواهند کرد. سندی که می‌تواند چشم‌انداز روشنی از حل مشکلات اساسیِ داخلی و خارجی در فصل جدیدی از ایرانِ پسا جنگ محسوب شود. ایرانی که با پیش از جنگ (با حفظ ساختار ولی دگرگونی در رهبران سیاسی و نظامی) بسیار متفاوت است.

انتهای پیام