نگاهی به آثار علیرضا جمالی اخوان

در ادامه معرفی آثار علیرضا جمالی اخوان، کارگردان و فیلمساز را می خوانید:

علیرضا جمالی اخوان، فیلمساز مستقل پس از تجربه حضور ۱۲ اثر در جشنواره‌هایی در انگلستان، پرتغال و کانادا و دریافت دیپلم افتخار فیلم «ژن‌هاژ» در جشنواره سیلنزیو پرتغال، با تولید دو فیلم جدید «پرده‌پوش» و «زنگ سرخ»، تعداد آثار خود را به ۱۴ فیلم رساند؛ مجموعه‌ای که بخش قابل توجهی از آن به روایت مسائل اجتماعی و انسانی اختصاص دارد.

جمالی اخوان در تازه‌ترین فعالیت سینمایی خود دو فیلم «پرده‌پوش» و «زنگ سرخ» را تولید کرده است؛ دو اثری که با رویکردی اجتماعی ساخته شده‌اند و در میان آنها، «زنگ سرخ» با تمرکز بیشتری به موضوعات مرتبط با کودکان می‌پردازد.
تدوین هر دو فیلم به پایان رسیده و پوسترهای آنها نیز رونمایی شده است. جمالی اخوان درباره دلیل انتخاب این دو اثر و رساندن تعداد فیلم‌هایش به عدد ۱۴، به علاقه خود به فرهنگ دینی و ارادت به ۱۴ معصوم اشاره کرده است. او همچنین یاد و نام شهیدان را یکی از انگیزه‌های معنوی خود در مسیر فعالیت هنری عنوان کرده است.

این فیلمساز در سال‌های فعالیت خود، ۱۲ فیلم پیشین را با تمرکز بر موضوعاتی همچون خانواده، کودکان، زندگی روستایی، تنهایی، امید، روابط انسانی و مسائل اجتماعی تولید کرده است. «ژن‌هاژ»، «حضور ناپیدا»، «سارا کجایی من درد کشیدم»، «رویای زرد»، «این خانه سیاه است»، «بازی خاموش»، «گلبرگ‌های اتحاد»، «بوسه سپید»، «خانه بی‌پاسخ»، «امیدهای دفن‌شده»، «دخترک و ماهواره» و «زخم آینده» عنوان این آثار است.

در میان این فیلم‌ها، «ژن‌هاژ» روایتی از زندگی یک کودک پنج‌ساله در خانواده‌ای پرجمعیت و روستایی است؛ فیلمی که در ادامه مسیر جشنواره‌ای خود موفق به دریافت دیپلم افتخار در جشنواره سیلنزیو پرتغال شد. «حضور ناپیدا» به اختلاف‌های ناشی از تفاوت سبک زندگی یک زوج می‌پردازد و «سارا کجایی من درد کشیدم» روایتی شاعرانه از عشق، انتظار و دلتنگی ارائه می‌دهد. «رویای زرد» نیز داستان خانواده‌ای را روایت می‌کند که در جریان پخت نذری، هر یک آرزویی در دل دارند.

در «این خانه سیاه است»، زندگی جوانی در جنوب تهران و علاقه او به کبوترها دستمایه روایت قرار گرفته و «بازی خاموش» داستان پسری ۱۲ ساله است که خواهر کوچک‌ترش برای خرید توپ مورد علاقه او، قلک خود را می‌شکند. «بوسه سپید» درباره کارگردانی است که برای یافتن لوکیشن وارد خانه‌ای قدیمی می‌شود، «خانه بی‌پاسخ» فضایی معمایی و رازآلود دارد و «امیدهای دفن‌شده» روایتی شاعرانه از پرندگان و امید به ادامه زندگی است.

«دخترک و ماهواره» نیز قصه مادر و دختر هفت‌ساله‌ای است که در آستانه سال نو تلاش می‌کنند فضای غم‌زده خانه را تغییر دهند. «گلبرگ‌های اتحاد» به موضوع فاصله، دوستی و همراهی می‌پردازد و «زخم آینده» داستان پدری است که با خرید یک موتورسیکلت دست دوم در تلاش برای ساختن آینده‌ای بهتر برای خانواده خود است؛ روایتی که در آن تأثیر رفتار بزرگسالان بر ذهن یک کودک نیز مورد توجه قرار می‌گیرد.

بر اساس این گزارش، ۱۲ اثر پیشین جمالی اخوان در جشنواره‌هایی در انگلستان، پرتغال و کانادا حضور داشته‌اند و فیلم «ژن‌هاژ» نیز در جشنواره سیلنزیو پرتغال موفق به کسب دیپلم افتخار شده است. در تولید دو اثر جدید، علیرضا جمالی اخوان نویسنده، تهیه‌کننده، تصویربردار و کارگردان است.ناصر غلامی هوجقان نیز به عنوان مشاور نویسنده و کارگردان، مدیر روابط عمومی و مشاور رسانه‌ای در این پروژه حضور دارد.

فائزه بخشی‌پور تدوین، امیر علیقلی‌زاده مدیر تولید و مشاور تهیه، رز پروری دستیار تهیه، سارا حدادی طراح لباس و صحنه، آیبک فدایی و سیما (معصومه) نصیری گروه کارگردانی، فریبا حسین‌پور منشی صحنه، مهدی علیقلی‌زاده صدابردار و جانشین تولید، حمیدرضا رحیم‌زاده گریم، آمنه آزاد مسئول ترجمه و ساخت تیزر و آرش رستمی مدیر تدارکات این آثار هستند.
رز پروری، فاطمه بختیاری، ترانه ملک‌آباد، مسعود قناتی، مونیکا مویدی، فریده موسوی، امیر علی بختیاری، طلا قیطاسی، مهدی ده‌سمنان، آیبک فدایی، سیما (معصومه) نصیری، علیرضا کریمی، آرش رستمی، راضیه بختیاری، علی طالبی، عسگر افرای کلانتری، محمدحسین نورمحمدی، ابوالفضل اشرفی، رهام نوروزی و آیدا ملک‌زاده نیز بازیگران این مجموعه هستند.

جمالی اخوان در گام بعدی، تولید فیلم سینمایی «تهران بی‌قاب» را دنبال می‌کند؛ فیلمی خیابانی و کم‌هزینه که بخش عمده روایت آن با حضور چهار تا پنج بازیگر و با محوریت قهرمانی یک زن شکل خواهد گرفت.


انتهای پیام

Leave a Reply

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *