حسین بلاج، پژوهشگر علوم سیاسی در یادداشت ارسالی به انصاف نیوز با عنوان «آب در خوابگه مورچگان» نوشت:
مقدمه
با عادی شدن شرایط کشور که دقیقا ناشی از پایان جنگ بوده است و هم زمان با ریاست جمهوری اکبر هاشمی رفسنجانی که در حقیقت مقتدرترین و عملگراترین و اقتصادی ترین رییس جمهور ایران اسلامی تا به این دوران بود، فضای جدیدی در عرصه های مختلف کشور شروع شد.
ایران انقلابی بعد از ده سال که از شکل گیری اولیه آن می گذشت لباس نویی بر تن کرد و به لطف الهی و پشتیبانی اکثریت مطلق مردم و رهبری معمار انقلاب اسلامی ایران از گذرگاه های دشواری همچون: هجوم و ترور همه جانبه گروهک های ضد انقلاب و معارض داخلی و دشمنان خارجی بسلامت عبور کرده بود و اینک به شرایط عادی و آرامش نسبی رسید و کشور همه جانبه پیش بسوی برنامه ریزی و عمل برای ساختن در حوزه های مختلف نظامی تا اقتصادی حرکت فزاینده ای کرده بود.
رهبری جدید در آن زمان (رهبر شهید انقلاب اسلامی ایران؛ آیت الله سید علی حسینی خامنه ای) و رییس جمهوری وقت (مرحوم اکبر هاشمی رفسنجانی) با درکی همه جانبه از فضای جدید کشور و لزوم بازسازی و سازندگی در یک ارتباط و همکاری بسیار نزدیک و صمیمی صفحه ای دیگری از تاریخ ج.ا.ایران را رقم زدند.
از اوایل دهه هفتاد شمسی گروه هایی تحت عناوین انقلابی و ولایی با ذکر دغدغه مندی هایی در حوزه های خاصه فرهنگی گاها با انتشار نشریه ها و برگزاری سخنرانی ها آرام آرام در فضای کشور وجود و ظهور خود را اعلام کردند اما با وجود رییس جمهور مقتدر و مورد حمایت همه جانبه رهبری و کل نظام جرات هیاهو و هوچی را نداشتند!
دوران اصلاحات؛ عرض اندام عریان گروههای فشار در لوای نام های گوناگون
در دوران ریاست جمهوری سید محمدخاتمی؛ قاعدتا اقلیت رای دهنده به رقیب اصلی از نتیجه انتخابات بشدت عصبانی شدند و در غالب گروه ها و نام های گوناگون در پشت نام اهداف مقدسی چون: آرمان های انقلاب، حفظ نظام، دفاع از رهبری معظم و دیگر موارد با اقداماتی که اکثرا خلاف قانون و خط و مشی رهبری بود، نامشان بر سر زبان ها افتاد. آنان به تجمعات اصلاح طلبان حمله می کردند، برضدشان شعار می دادند و باهوچی گری های متعدد مانع شنیده شدن صدایشان می شدند.
اعمال این گروه ها گرچه از سوی طرفدارانشان اقدامی انقلابی تلقی می شد و سعی می کردند با استفاده از آیات کلام الله و احادیث و خط و مشی امام و رهبری تاییداتی در جهت توجیه اقدامات خود بگیرند ولی نه تنها موفق نبودند بلکه اکثریت مردم اکراه و تنفر و شک نسبت به کارهای آنان داشتند. حوادثی مثل اقدام در جهت ضرب و شتم برخی از وزرای دولت اصلاحات-حوادث کوی دانشگاه-پخش فکت ها و تحلیل های غلط و دروغ در سطح جامعه نسبت به دولت اصلاحات از مهمترین اقدامات گروه های فشار در این دوران بوده است.
دولت معجزه هزاره سوم؛ بهار گروه های فشار
با پیروزی محمود احمدی نژاد در انتخابات ۱۳۸۴ که حاکی از بی برنامه بودن و انفعال و عدم مدیریت جریان اصلاحات بود، گروه های فشار اینک در قدرت قانونی نه تنها رفت و امد داشتند بلکه بعضا پست و مقام نیز گرفتند و سعی در تبلیغ و تقدیس رییس دولت کردند و البته در یک تقسیم کاری دقیق عده ای همچنان در فضای خارج از قدرت قانونی مشغول رصد و زدن جریان های منتقد دولت وقت بودند.
توهین و جسارت های متعدد به آیت الله العظمی جوادی آملی
۱-از مهمترین کارهای گروه های فشار در نزدیکی انتخابات سال ۱۳۸۴ که در حقیقت لکه ننگی است بر پیشانی مسببان و بانیان آن برهم زدن سخنرانی فقیه محقق، حضرت آیت الله العظمی عبدالله جوادی آملی (حفظه الله) بود که در نهایت وقاحت و پرده دری این کار را انجام دادند.
حمایت علامه جوادی آملی از هاشمی رفسنجانی در انتخابات گروه های فشار را بر آن داشت تا با شانتاژ چند طلبه جامع المقدمات خوان به زعم خود و با بی بصیرتی تام و تمام سعی در راهنمایی مفسر کبیر و فیلسوف نظام داشتند! و با سر دادن شعارهای موهنی چون: {جوادی حیا کن هاشمی را رها کن} حرمت شکنی را در فضای دیگری آغاز کردند.(منبع خبر و شعار فوق ازخبرگزاری انتخاب، اردیبهشت۱۳۹۰،کدخبر۲۵۳۲۲ ).
آیت الله جوادی‌آملی در کنایه‌ای خطاب به بعضی از طرفداران افراطی و نادان دولت وقت گفته‌اند: من در انتخابات قبل به نامزدی رای دادم که رئیس جمهور نشد و نفر مقابل او (سید محمد خاتمی) ۲۰ میلیون رای آورد ولی یک نفر از ۲۰ میلیون نفر سراغ من نیامد که اعتراض کند اما هنوز این آقا رای نیاورده طرفدارانش در منبرها این کارها را می‌کنند.(خبرگزاری الف، ۷مرداد۱۳۹۲).
۲-در جریان نهمین دوره انتخابات ریاست جمهوری و قبل از برگزاری انتخابات، بازهم ردپای گروهی در شهر مقدس قم به چشم می خورد و اینبار این گروه به دلیل عدم حمایت آقایان امینی و جوادی آملییاز نامزد خاص، علیه ایشان شعار مرگ بر ضد ولایت فقیه می دهند و حتی با شعاری جسارت آمیز به آیت الله جوادی آملی ایشان را مستقیم در شعار خود مستقیم مورد اهانت قرار داده و باعث برهم زدن نظم مراسم نماز جمعه می‌شوند.(خبرگزاری الف،۷مرداد۱۳۹۲).
برهم زدن سخنرانی حجت الاسلام و المسلمین سید حسن مصطفوی خمینی
در اواخر دولت معجزه هزاره سوم! در مراسم سالیانه حرم امام، گروه های فشار در سخنرانی اخلال گسترده ایجاد کردند و در حضور مهمانان خارجی و داخلی با آبروی کشور بازی کردند. رهبر معظم انقلاب بعد از ورود به جایگاه، سید حسن خمینی را به آغوش کشیدند و تلویحاً نسبت به رواج بی اخلاقی ها انتقاد کردند. رهبر انقلاب فرمودند: امروز هنگام سخنرانی آقای حاج حسن آقای خمینی برخی سروصدا ایجاد کردند، این را همه بدانند که من با این کار مخالفم.(خبرگزاری الف،۷مرداد۱۳۹۲).
این ها فقط بخش کوچکی از توهین ها و تخریب های گروه های فشار خود حق پندار و خود ولایت مدار در حق بزرگان و اعاظم دینی، علمی، سیاسی کشور در دوران معجزه هزاره سوم بوده است! از بی حرمتی به رییس مجلس وقت، دکتر لاریجانی و از تهمت ها و افتراها در دوران دولت تدبیر و امید و دولت حاضر می گذریم.
و اما تکمله ای کوتاه و مهم:
ماجرای نماینده مجلسی که در جایگاه حقوقی-قانونی نیز دست از کارهای گروه فشاری بر نمی دارد و در حقیقت نشان داد این تندروها و گروه های فشار در طی چندین دهه کادر سازی کردند و با حمایت برخی ها! در خود از روحانی پرنفوذ تا نماینده مجلس دارند و بسیار راحت تر و آزادانه تر به اعمال خود ادامه می دهند. یزدان‌پناه عضو تیم رسانه‌ای قالیباف درباره علت زندانی شدن حمید رسایی توضیح داد.
رسایی ادعایی را طرح کرده بود که در دادگاه نتوانست آن را ثابت کند سه سال فرصت داشت با اعاده حیثیت و اصلاح حرف اشتباه خود حکم دادگاه را تغییر دهد. رسایی بجای اصلاح سخن اشتباه خود و تمکین از رای دادگاه جمهوری اسلامی، مقابل قانون گردن‌کشی کرد و گفت نه شرمنده ام و نه عذرخواهی می‌کنم! و وقتی هم حکم حبس او صادر شد گفت دادگاه رأی سیاسی صادر کرده است.(روزنامه دنیای اقتصاد،مهر۱۴۰۵،شناسه خبر۴۲۹۸۶۱۷ ).
اینکه بالاخره تندروها و گروه های فشار باید بدانند که در مملکت قانون حکم فرماست و لزوما و همیشه حاشیه امن ندارند و باید پاسخگوی حرکات و رفتار خود باشند. و اینکه عده ای با یک حکم اول تا اخر نظام و کشور را نقد می کنند نشان از قانونمداری، انقلابی گری و ولایت مداری آنان دارد! انقلابی گری نه کله شقی است و نه قانون گریزی؛ ما این مبانی را از معمار انقلاب و رهبر شهید و دیگر بزرگان انقلاب و نظام یاد گرفتیم و توصیه به گرو ه های فشار این است که یاد بگیرند و عمل کنند نه هوچی گری و بی قانونی.
انتهای پیام
