جریان میانه‌روها که از زمستان ۱۴۰۱ به‌تدریج در فضای سیاسی کشور جای خود را باز کرد و در انتخابات مجلس دوازدهم و ریاست‌جمهوری ۱۴۰۳ نقش فعالی داشت، حالا با پرسش‌هایی درباره انتخابات شوراها روبه‌روست. آیا این جریان می‌تواند به فهرست قابل اتکایی برسد، موانع همگرایی آن‌ها چیست و رقبای اصلی‌شان در تهران و دیگر شهرهای بزرگ کدام‌اند؟ انصاف‌نیوز در گفت‌وگو با ۴ فعال سیاسی میانه‌رو به این پرسش‌ها و آخرین وضعیت جریان میانه‌روها پرداخته است.
مازیار بالایی، علی پیرحسین‌لو، عوض حیدرپور و سیدحسین نقوی‌حسینی در گفت‌وگو با انصاف‌نیوز، از بلاتکلیفی این طیف درباره نحوه ورود به انتخابات، احتمال ائتلاف با جریان‌های دیگر و موانع برگزاری انتخابات گفته‌اند؛ اختلاف‌نظرها درباره مشارکت، شرایط سیاسی و امنیتی کشور و تناسبی شدن انتخابات تهران نیز هنوز چشم‌انداز روشنی از آرایش انتخاباتی پیش رو ترسیم نمی‌کند.
مازیار بالایی، عضو شورای مرکزی حزب اعتماد ملی، با اشاره به تناسبی شدن انتخابات تهران، شکل‌گیری ائتلاف پیش از رأی‌گیری را بعید دانست و گفت: هر جریان احتمالاً ترجیح می‌دهد ابتدا به‌صورت مستقل شانس خود را امتحان کند و پس از مشخص شدن سهم فهرست‌ها از کرسی‌ها، درباره همکاری تصمیم بگیرد.
او احتمال توافق طیف‌های نزدیک به قالیباف و حامیان دولت برای انتخاب شهردار پس از انتخابات را منتفی ندانست و گفت: ممکن است این جریان‌ها در برابر نیروهای نزدیک به زاکانی به توافق برسند. بالایی همچنین با انتقاد از عملکرد مدیریت شهری تهران، به هزینه‌کرد منابع در برخی حوزه‌ها و تداوم مشکلات خدمات روزمره، از جمله جمع‌آوری زباله، اشاره کرد و تأکید کرد میزان مشارکت مردم می‌تواند نتیجه انتخابات را تغییر دهد.
علی پیرحسین‌لو، فعال سیاسی و رسانه‌ای، گفت: پیش از بحث درباره ائتلاف‌ها و فهرست‌های انتخاباتی باید اصل برگزاری انتخابات و وضعیت قانونی شوراها مشخص شود. ادامه فعالیت شوراها پس از پایان دوره قانونی فاقد مبنای قانونی است و دولت باید مطابق قانون، سازوکار اداره امور را تا زمان برگزاری انتخابات تعیین کند.
پیرحسین‌لو سه مانع اصلی انتخابات را شرایط امنیتی و پساجنگ، بلاتکلیفی مراحل نیمه‌تمام اجرایی و حقوقی و هزینه‌های سنگین برگزاری آن عنوان کرد. او گفت: هنوز مشخص نیست انتخابات از همان مرحله توقف قبلی ادامه پیدا می‌کند یا وضعیت صلاحیت نامزدها و فعالیت احزاب باید دوباره بررسی شود. انتخابات بدون مشارکت قابل‌توجه مردم معنای چندانی ندارد و در شرایط فعلی صحبت درباره فهرست‌های مشترک زودهنگام است.
عوض حیدرپور شهرضایی، نماینده پیشین مجلس، با اشاره به تفاوت شرایط شهرهای کوچک و تهران گفت: در مناطق کوچک‌تر، مطالبات محلی و نیازهای منطقه‌ای نقش اصلی را در انتخاب نامزدها دارند و بعید است دولت و حامیان پزشکیان در این مناطق مداخله سازمان‌یافته‌ای داشته باشند.
او درباره تهران ارزیابی متفاوتی داشت و گفت: جریان‌های همراه دولت احتمالاً فعالیت چندان مؤثری نخواهند داشت، در حالی‌که برخی جریان‌های مخالف دولت از مدت‌ها قبل فعالیت خود را آغاز کرده‌اند. مدیریت فعلی شهرداری تهران برای شکل‌گیری شورایی همسو با خود تلاش می‌کند تا زمینه ادامه فعالیت زاکانی فراهم شود. او در همین زمینه از عملکرد شهرداری در حوزه حمل‌ونقل عمومی انتقاد کرد و توسعه زیرساخت‌هایی مانند مترو را ضروری‌تر از اقدامات تبلیغاتی دانست.
سیدحسین نقوی‌حسینی، نماینده پیشین مجلس، نیز از نبود فعالیت و برنامه‌ریزی جدی و آشکار در میان میانه‌روها و اصلاح‌طلبان حامی پزشکیان سخن گفت. او گفت: شرایط جنگی و نامشخص بودن زمان برگزاری انتخابات، احزاب و نامزدها را در وضعیت بلاتکلیفی قرار داده است.
نقوی‌حسینی در مقابل، فعالیت اصولگرایان را جدی‌تر ارزیابی کرد و گفت: این جریان در حال رایزنی برای تنظیم فهرست‌های انتخاباتی و حتی انتخاب شهردار موردنظر خود است.
او در پایان، ترکیب سیاسی دولت چهاردهم را نیز از عوامل دشواری شکل‌گیری ائتلاف میان حامیان پزشکیان دانست: دولت ترکیبی از نیروهای اصولگرا، میانه‌رو و اصلاح‌طلب است و نمی‌توان همه اعضای آن را در یک جریان سیاسی واحد قرار داد.
انتهای پیام
