یاسمین طالقانی در آرمان ملی نوشت: زمان ریشهیابی اتفاقات اخیر و یافتن راهکارهایی برای اعتراضات قانونی جامعه است. بدون تردید هیچ کدام از دلسوزان کشور از آنچه در روزهای گذشته رخ داد، خشنود نبودند و اکنون که فضا به سمت آرامش میرود، باید به بررسی دقیق موضوع پرداخت. با مرور اخبار و اظهارات سیاسیون این نتیجه حاصل میشود که اصلاحطلبان در مسیر آرام کردن جامعه و بر ایجاد ساختار قانونی برای بیان نقدهای جامعه تاکید دارند .
دلسوزان به گفتوگو بپردازند
احزاب اصلاحطلب با ارسال نامههایی به وزارت کشور خواستار برگزاری تجمع قانونی شدند که توجهی نشد و پس از آن به رئیسجمهور نامه نوشتند. دیروز دبیرکل مجمع ایثارگران درباره سرنوشت درخواست احزاب گفت: اساسا در قانون اساسی بحث تجمعات و اعتراضات قانونی نیاز به مجوز ندارد. ولی در قانون گفته شده که احزاب هماهنگ کننده هستند و باید هماهنگی در این زمینه داشته باشند. با توجه به شرایط روز ما تقاضای تجمع کردیم. متأسفانه وزارت کشور هیچگونه عکسالعمل و پاسخ رسمی به این درخواست نداشته ولی مدیرکل سیاسی وزارت کشور از طریق رسانهها یکسری صحبتهایی داشته که ربطی به این درخواست ندارد. جواد امام افزود: در ادامه این مسیر، موضوع را از طریق آقای رئیسی، رئیس محترم جمهور، هم پیگیر شدهایم و این درخواست را مجددا داشتهایم.ولی مسلم این است که اساسا احزاب در ایران از جایگاه واقعی خودشان برخوردار نیستند و تمام آنچه که تا امروز شاهد هستیم، موانعی بر سر راه ضرورت وجود احزاب و فعالیت قانونی احزاب است؛ و این یکی از خلأهایی است که به جهت مسکوت ماندن اصولی از قانون اساسی دارد صورت میگیرد. امام در پاسخ به این سوال که بعد از حوادث اخیر رئیس قوه قضائیه و بعضی از شخصیتهای سیاسی مثل یادگار حضرت امام بر بحث «گفتوگو» تأکید داشتهاند. اگر احزاب قوی نداشته باشیم و به احزاب میدان ندهیم، این گفتوگو چه طور میتواند شکل بگیرد؟ گفت: به هر حال باید گروههای مرجعی وجود داشته باشند که از طریق این گروههای مرجع گفتوگو صورت بگیرد. متأسفانه گروههای مرجع را از دایره گفتوگو، تصمیم سازی به حاشیه رفتهاند. این بحث گفتوگو یکی از ضعفهایی است که امروز جامعه ما با آن روبهرو هست. وی گفت: سالهای قبل آقای خاتمی از همه دلسوزان درخواست کردند به گفتوگو بنشینیم و شرایط آشتی را فراهم کنیم تا از همه ظرفیتها استفاده کنیم. فکر نکنیم دایره محدود تکصدایی میتواند توفیقاتی داشته باشد. امام اظهار داشت: خواهش من این است اجازه داده نشود که دشمنان ایران و ایرانی از این فضا بهرهبرداری کنند. میتوانیم با دست مردم خودمان و با مشارکت مردم بر این بحرانها فائق بیاییم. باید هرچه سریعتر به گفتوگو بپردازیم، واقعیتها را بپذیریم و صدای مردم، جوانان و خصوصا زنان را در این زمینه بیشتر بشنویم و به خواستههای آنها اهمیت بدهیم.
آشتی ملی لازم است
سیاسیون اصلاحطلب دیگر هم بر لزوم آشتی ملی تاکید دارند مانند محمدعلی نمازی عضو حزب کارگزاران معتقد است: « اکنون فرصت خوبی است که بخشهای آسیبدیده به خصوص در حوزه اجرای قانون اساسی ترمیم شود و از سوی دیگر احزاب احیا شوند و اجازه کار به آنها داده شود تا شاهد رقابتهای سیاسی باشیم که در صورت انجام همه اینها شاهد آشتی ملی باشیم. تا این پیام به همه برسد که فاصله میان مسئولان و مردم در حال کمترشدن است. واقعیت این است که باید به سمت آشتی ملی حرکت کنیم.» البته اصلاحطلبان نقد از جریان خود را نادرست نمیدانند چرا که به اعتقاد آنها باید اصلاح در تمام بخشها باشد به عنوان نمونه نمازی ادامه داده است: « برای من جای سوال است که چرا سران اصلاحات که نسبت به مرگ خانم مهسا امینی واکنش نشان دادند، در ادامه هیچ موضعی نگرفتند. اما میتوانستند درباره رخدادهای اخیر موضعی بگیرند یا تحلیلی ارائه دهند که حداقل مردم آنها را ببینند. به هر حال اینکه دیگر آقای خاتمی در هیچ عرصهای حضور ندارد، طبیعی است که او و اصلاحات را از مردم دور میکند» یا تقی آزاد ارمکی استاد جامعه شناسی میگوید: «ما برای ایجاد آرامش باید به آشتی ملی برسیم، تنها راه برون رفت از هر مشکلی، صلح است. هر چند برخی در این شرایط دوست دارند بگویند کشور درگیر جدال داخلی است اما من به این اعتقاد ندارم و معتقدم ما در ایران درگیر جنگ نیستیم و تنها دچار فاصله شدهایم به همین خاطر باید بین ملت و مسئولان و سیاستمداران کشور آشتی ملی اتفاق بیفتد.» وی افزود: « من این را صریح بگویم که این جوانان در پی انقلاب نیستند. رسانههای خارجی آنها را انقلابی مینامند چون میخواهند رژیم را تغییر دهند، اما این معترضان اساسا در پی تغییر رژیم نبوده ونیستند خواسته آنها تغییر برخی رویههاست. بنابراین کسی که در پی تغییر رویه است اساسا به دنبال انقلاب نیست.» استاد جامعهشناسی اظهار کرد: این نسل میخواهد به نظام سیاسی بگوید که به زندگی آنها توجه کند و اصلا در پی انقلاب و جنگ و ستیز نیست.
انتهای پیام
