حجت الاسلام احمد حیدری در یادداشتی که در اختیار انصاف نیوز قرار داده است، نوشت:
بنا بر گزارش خبرگزاری فارس، آیت الله سیفی مازندرانی شب گذشته بلافاصله بعد از سخنرانی رئیس جمهور در مرقد امام، تذکری خطاب به ایشان مکتوب و منتشر کرده است که فرازی از آن به این شرح است: “اگر بنا بود که هر شخص مسئولی به برداشت و فهم خودش از کتاب الله عمل کند، پس مقام فقاهت و ولایت فقیه چه جایگاهی دارد؟! از نظر فقه شیعه همه مسئولین حتی رئیس جمهور همانند سایر مردم بوده و برداشت و نظر و فهم آنان از کتاب مجید و روایات، از هیچ اعتباری برخوردار نبوده! و عمل طبق آن فهم و برداشت، خلاف شرع است. اگر هر شخصی خدای ناکرده در هر سمتی برای خود در مقابل حکم رهبری استقلال رأی قائل باشد، در حکم طاغوت است. در دوران غیبت، فقیه جامع شرایط فتوا و رهبری که “منتخب مومنان”! است، ولی شرعی مردم و حافظ شریعت و مذهب تشیع و کیان اسلام و مسلمین است.”
از این فراز تذکر و دیگر فرازهای آن این گونه برداشت میشود که گویا رئیس جمهور به عنوان یک مأنوس با قرآن و نهج البلاغه، خود را اسلام شناسی می داند که در مقابل رهبری جامعه قد علم کرده و «فریاد انا رجل» سر داده است و باید به ایشان شدیداً هشدار داد و او را سر جای خود نشاند! حال آن که:
۱. همه مخالفان و موافقان رئیس جمهور معترفند که ایشان اصلا گرفتار خودبینی نیست و با هماهنگی کامل با رهبر شهید وارد عرصه انتخابات شد و با رهبر فعلی هم کاملا هماهنگ است و در صدد عرض اندام در مقابل او نیست گر چه در مقام تصمیمگیری از روی وظیفه شرعی و بدون ملاحظه و صریح، نظر و راهکار خود را ارائه می دهد و رهبری هم در پیام اخیر خود بر پذیرفتن نظر و اطمینان به تعهد وی، به صراحت تأکید کرد.
۲. شعار محوری رئیس جمهور وفاق است و برای رسیدن به وفاق آن قدر با رقبا مماشات کرد تا صدای بسیاری از طرفدارانش درآمد.
۳. هدف رئیس جمهور باز شدن گره های کور سیاسی، اجتماعی، اقتصادی است و اگر این گره ها به دست رقبایش باز شود، خوشحال تر است لذا به پیشنهاد او، ریاست تیم مذاکره کننده به مهمترین رقیب دیروز و احتمالا فردایش سپرده می شود!
۴. با توجه به مهمترین نیاز امروز که وحدت جامعه با هم و با مسؤولان است، هر گونه تلاش برای القای اختلاف و دوئیت بین مسؤولان رده اول کشور که به جامعه سرایت کند و انشقاق به وجود آورد، گناهی بزرگ است و از هیچکس بخصوص یک عالم حوزوی پسندیده نیست.
۵. در سخنان رئیسجمهور که سایت جماران و خبرگزاری فارس مشروح آن را گزارش کردهاند، تأمل کردم تا ببینم کدام فراز سخنانش این عالم محترم حوزوی را به تذکر دادن واداشته و به نظرم این فراز بر او سنگین آمده است: “امام حسین(ع) هنگام حرکت به سوی کوفه فرمودند که وظیفه امام چیزی جز عمل به کتاب خدا، برپایی عدالت و اقامه حق در جامعه نیست. اگر ما مدعی هستیم که راه امام حسین(ع) را ادامه میدهیم، نخستین گام آن عمل به کتاب خدا است. امیرالمؤمنین(ع) نیز در فرمان خود به مالک اشتر بر عمل به کتاب خدا، اجرای فرایض الهی و برپایی عدالت تأکید میکنند و معتقدند هیچ جامعهای بدون پایبندی به این اصول به سعادت نخواهد رسید. مسئولان در قبال وضعیت معیشتی مردم مسئولیت مستقیم دارند، نمیتوانم به عنوان مسئول در کشوری که به نام امیرالمؤمنین(ع) شناخته میشود بپذیرم که عدهای گرفتار فقر، بیکاری و مشکلات معیشتی باشند. خداوند از ما نخواهد گذشت. ما وظیفه داریم برای رفع این مشکلات از همه ظرفیتها استفاده کنیم”. کجای این سخن مورد اختلاف است تا نیاز به هدایت و راهنمایی رهبر باشد؟
۶. سال ۹۹ در یادداشت: «از امامت همگانی تا انحصار نظریه پردازی به رهبری»، متذکر شدم بسیاری بر این باورند که مسؤولان نظام باید از خود فهم و نظری نداشته و فقط مجری محض فرامین رهبری باشند. ظاهراً ایشان هم در این تذکر، مبلّغ این نظر شده اند! آیا این نظر مخالف قرآن که ایده آلش «امامت همگانی» است: «و اجعلنا لللمتقین اماما»(فرقان/۷۴) نمی باشد؟ آیا تداوم نظریه فرعونی نیست که فقط خود را صاحب کرسی فهم و نظریهپردازی میدانست: «یا أَیُّهَا الْمَلَأُ ما عَلِمْتُ لَکُمْ مِنْ إِلهٍ غَیْری… فَاجْعَلْ لی صَرْحاً لَعَلِّی أَطَّلِعُ إِلى إِلهِ مُوسى وَ إِنِّی لَأَظُنُّهُ مِنَ الْکاذِبین» (قصص/۳۸)؟ کاش فرصت بحث مستوفا در باره همه فرازهای تذکر ایشان بود.
حاج آقا شاید شما بخاطر مسائل سیاسی، این برداشت رو نداشته باشید. ولی بنده عامی، به محض شنیدن صحبتهای رییس جمهور، همین مسأله در ذهنم تداعی نمود. یعنی تفسیر به رای یک عامی از قرآن!
البته من هم معتقدم که آقای رییس جمهور آدم صاف و ساده ایست و منظور خاصی نداشت. ولی طبق معمول باید بیشتر مواظب حرف زدنش باشد.
تا کنون نامی از این ایت الله نشنیده بودم.اول بار است که می شنوم