«گاو ما رو ندیدین؟»؛ سؤال کوتاهی بود که پگاه این روزها در تبلیغات محیطی خود مطرح کرد، قرار نبود پاسخ مشخصی داشته باشد؛ دستکم در مرحلهی نخست. اما همین سؤال ساده خیلی زود از بیلبوردها به شبکههای اجتماعی رسید و در کنار تحلیلهای تبلیغاتی، بهانهای برای شوخیهای اجتماعی، اقتصادی و حتی سیاسی کاربران شد.
به گزارش انصاف نیوز، این شرکت در این کمپین، بهجای معرفی مستقیم محصول، یکی از شناختهشدهترین نشانههای بصری خود را از تصویر حذف کرده و با یک پرسش، مخاطب را وارد داستان کرده است. روشی که با حذف بخشی از اطلاعات، مخاطب را به حدسزدن و دنبالکردن ادامهی روایت دعوت میکند.
اما کاربران، مثل همیشه، الزاماً داستان را همانطور که طراح کمپین میخواهد ادامه نمیدهند.
در بخشی از کامنتها، «گاو گمشده» خیلی زود به موضوعی برای شوخی دربارهی شرایط اقتصادی تبدیل شده است. یکی از کاربران با اشاره به بحث کیفیت شیر نوشته: «اینقدر آب در شیر میریزند احتیاج به گاو ندارن»؛ جملهای که نشان میدهد مخاطب چگونه یک ایدهی تبلیغاتی را با تجربه و نگاه روزمرهی خودش پیوند میزند.
کاربر دیگری نیز از زاویهای کاملاً متفاوت به ماجرا نگاه کرده و گفته دغدغهی اصلی مردم امروز، توان خرید است و شاید برای بسیاری، مسئلهی اصلی دیگر بودن یا نبودن گاو روی تبلیغ نباشد. این جنس واکنشها، کمپین را از یک بازی تبلیغاتی صرف بیرون میآورد و آن را به گفتوگویی دربارهی زندگی روزمره تبدیل میکند.
در شبکهی اجتماعی ایکس نیز ماجرا سیاسیتر شده است. برخی کاربران با استفاده از قالب «گاو ما رو ندیدین؟» شوخیهایی ساختهاند که در آن «گاو گمشده» بهانهای برای کنایه به مسئولان فعلی و سابق، مسائل حوزهی سیاست، قیمت دلار، مسائل منطقهای و موضوعات روز شده است. یکی از این شوخیها حتی عبارت تبلیغاتی پگاه را مستقیماً با دلار و موضوعات سیاست خارجی پیوند داده است.
این واکنشها الزاماً به معنای تأیید یا رد کمپین نیستند. اتفاقاً نکتهی جالب همینجاست: یک جملهی تبلیغاتی وقتی قابلیت تبدیلشدن به شوخی پیدا میکند، یعنی از قالب اولیهی خود عبور کرده و وارد زبان کاربران شده است.
حتی در فضای تخصصی تبلیغات نیز این قابلیت مورد توجه قرار گرفته است. در یکی از بحثهای مرتبط با کمپین، علاوه بر تحسین ایدهی ایجاد کنجکاوی، کاربران دربارهی این بحث کردهاند که آیا مخاطب در نگاه اول میتواند شیشهی شیر را بهعنوان یکی از نشانههای پگاه تشخیص دهد یا نه.
از سوی دیگر، شوخی فقط به کاربران عادی محدود نمانده و برندهای دیگر نیز وارد بازی شدهاند. یکی از برندها با انتشار روایتی طنزآمیز اعلام کرده که گاو پگاه پیدا شده و ظاهراً همراه محصولات این مجموعه برای تعطیلات به شمال رفته است. در واکنشی دیگر، برند رقیب این شرکت به همین ایده پرداخته و نوشته که گاو گمشده برای آن شرکت رزومه فرستاده است.
در نهایت، شاید مهمترین اتفاق برای یک کمپین همین باشد: مخاطب صرفاً آن را نبیند، بلکه دربارهاش حرف بزند و حتی داستان خودش را به آن اضافه کند.
«گاو ما رو ندیدین؟» یک سؤال بیپاسخ بود؛ اما در شبکههای اجتماعی، کاربران برای آن جوابهای زیادی ساختند؛ از شوخی دربارهی شیر و گرانی گرفته تا کنایههای سیاسی. و شاید همین تبدیلشدن یک جملهی تبلیغاتی به بخشی از شوخیهای روزمره، یکی از نشانههای اثرگذاری یک کمپین در جلب توجه هم باشد.
البته اینکه این توجه در نهایت به ماندگاری برند و اثرگذاری تجاری منجر شود، به ادامهی این روایت و مرحلهی بعدی کمپین بستگی دارد؛ اما تا اینجا یک چیز روشن است: گاو پگاه اگر هم گم شده بود، ردش در شبکههای اجتماعی حسابی پیدا شد.
انتهای پیام
