«علی صارمیان» در یادداشت ارسالی به انصاف نیوز با عنوان «در مورد محمد نوری زاد و امثالهم» نوشت:
در تابستان سال ۸۸ به یکی از بستگان کاندیداهای معترض عرض کردم که من به حضور نوریزاد نگاهم منفی است. پاسخ شنیدم که «یعنی میگویی نوریزاد نفوذی در جنبش سبز است»؟
عرض کردم که: من چنین ادبیاتی ندارم ولی به عنوان یک تحلیگر میگویم که نوریزاد و امثالهم؛ چون ریشه و نموش در بدترین خانههای فکری تندروی طیف مقابل بوده؛ وقتی به جنبش سبز میآیند آن روش خشن؛ توهم توطئه و کارهای شاذ را جایگزین روشهای آرام و بی خشونت جنبش سبز میکنند.
نفوذ جنبش سبز به خاطر روشهای آرام است. جنبش سبز در پی پالایش و گفتگوست و محکم بر این اصل میایستد. آنچه گفتم همین است که نوریزاد و گروه مشابه داخلی و خارجی که معلوم نشد چگونه به جنبش سبز و بعدا صدای اصلی سبزها شدند؛ این روش را بی اعتبار خواهد کرد و بعدا هم مطالبه گرفتن کامپیوترهایش شد تجسم اهداف سبز.
به روشنی میتوان با روش تحلیل وقایع توسط نوریزاد به همین نتیجه رسید. من نمیگویم نفوذی. ولی شما خود نتایج و سود و زیان روشهای جنجالی وی را مقایسه کنید با سخن مهندس موسوی که ما روش اعتراضات را انگونه قبول داریم که زن بچه به بغل هم بتواند در آن مشارکت کند.
نوریزاد و رسانههای پیرامونش یک روش دست راستی در نحوه اعتراض کردن دارند که ظن غالب را به همان ریشهها میبرند. موضع گیریاش در مورد اهواز هم از همان خاستگاه است. کاش میتوانستم متقاعد کنم که نیمی از توفیق سرکوبها ناشی از ورود نوریزادها و روشهای خشن آنها؛ به اعتراضهای مدنی بود و هست و خواهد بود. او قطعا سبز نیست. بسیار دیگر نیز که لحن خشن گرفتهاند و روزگاری در تهران قلم میزنند و حالا در اروپا و امریکا قدم میزنند و عقده و خشونت کلامی تولید میکنند و اغلب ریشههای راست دارند، یک چیز دیگرند که خودشان دانند.
انتهای پیام
دیدگاهتان را بنویسید