نسخهی موقت | قالب در حال بهروز رسانی
در روزهای اخیر ویدیویی از سخنان حجت الاسلام احمد رهدار در توییتر جنجالی شده است که به وضعیت معیشتی روحانیون انتقاد میکند و بر ضرورت ثروتمند شدن آنها در مقابل «زندگی طلبگی» تاکید دارد. سخنان او با واکنش منفی در شبکههای اجتماعی مواجه شده است.
به گزارش انصاف نیوز، این سخنان یک سال پیش در سایت آپارات با عنوان «استاد احمد رهدار در مصاحبه و گفت و گوی صریح و بی پرده پیرامون موضوع معیشت طلاب» در کانال «موسسه پژوهشی فتوح اندیشه بامدیریت استاد احمد رهدار» منتشر شده بود که در زیر میبینید:
انتهای پیام
ویدئویی در فضای مجازی بازپخش میشود که در آن برادر معممی از ضرورت ثروت داشتن و تمول و رفاه طلاب و معممین سخن میگوید آن هم نه از راهکار و تلاش شخصی، بلکه با استفاده از املاک و اموال وقفی.
ظاهراً برادران محترم معمم از چندین هزار آیات قران و سخنان معصومین، فقط آیات و روایات ضرورت حجاب بانوان و استیلای بیقیدوشرط ولایت روحانیون بر سایر مردم را آموخته و حفظاند. در آموزههای آنان سخن قران که «لیس للانسان الی ماسعی» فقط برای کارگران ساختمانی و معدن نازل شده و برادران همان به درس و بحث و گرفتن منزل هبهای از دوستان قناعت کنند آنان را کفایت میکند.
بگذار کار و تلاش بماند برای سایر مردم، آنهم در زمانهای که اکثریت اقشار جامعه با مشکلات معیشتی روبرو بوده و جوانان بیکار و سرخورده و ناامید از آینده، بر سرکار بودن برخی هم لباسان ایشان بر مصادر و مشاغل نانوآبدار حکومتی [مانند ریاست جمهوری] را شاهدند.
مسئولینی که و با سوءمدیریت و فساد ما را در حد کشورهای ته جدولی دنیا تنزل دادهاند، ظاهراً پس از خوردن آش به فکر تملک جایش افتادهاند، به این برادر عزیز و سخنور که تنها هنر و تخصصشان، همین قدرت خطابهشان بوده است چند نکته را یادآوری میکنم:
یکم / یکی از بزرگانتان، آقای صدیقی، همین سه روز پیش در نصیحت به مردم فقر و فلاکتزده در اثر سیاستهای حکومت، توصیه به اعراض از دنیا و پیجویی خوشبختی و کامیابی در سرای دیگر میکرد، شما را بهعنوان طلبهای کوچک نشاید برخلاف نصایح بزرگانتان در پی مالومنال دنیوی و آسایش و خوشبختی برخاسته از آن باشید.
دوم / آنان که باغ و راغ و به قول شما یکسوم شهر اصفهان را وقف طلاب علوم دینی میکردند در اندیشه توسعه علم و پرورش عالم دینی در راستای بسط و گسترش دین رحمانی و عدالتخواه و آزاداندیش بودند.
سوم / درست است که طبق روایات علمای دین (که امروزه بهخاطر سخنان سخیف و وهن آلود و کذبی که با انتساب به آنان در صداوسیما و فضای مجازی بازنشر میشود، وثاقت و صحت برخی روایات بیشازپیش زیر سؤال رفته است) در بعضی از ادوار، ائمه شیعه صلوات الله علیهم همانند مردم عادی زیست میکردهاند ولی لااقل میتوان ادعا کرد در زمان فقر و نداری مردم، پیشوایان دینی بسیار خود را مقید میدانستهاند که همچون ضعیفترین اقشار جامعه عمل نمایند.
تا آنجا که حضرت رسول صبر حصیر میخوابید و به جهت همنوایی با فقرای جامعه ندای «الفقر فخری» سر میداد و شما نیک میدانید که او کسی است که «ولا ینطق عن الهوی»، هیچ سخنی را ازروی هوای نفس و همچون بعضی از شمایان بر زبان نمیراند.
بازداریم آن فخر انسانها و الگوی حاکمان عدالتخواه از ازل تا ابد را، یعنی حضرت امیر ع که علیرغم استطاعت، در یک وعده دو خورش را با هم نخورد و به یکی از آن دو قناعت میکرد و درحالیکه حاکم بلاد اسلامی بود همزمان در نخلستانهای مدینه چاه آب حفر میکرد.
یا همچون امام باقر که علیرغم تحصیل و تدریس علوم دینی کار یدی هم میکردند و برای ارتزاق و معیشت خود و اهلبیتشان چشم به استفاده از املاک وقفی یکسوم شهر اصفهان! نداشتند
برادر حجتالاسلاموالمسلمین! که قرار است با علمت و عملت حجت خداوند بر اهل اسلام باشی، از آنهمه آموزههای دینی مبنیبر عدالتخواهی و ظلمستیزی و نصیحت به ائمه مسلمین و سخن حق در برابر حاکم جائر و مردن در اثر شنیدن خبر کندن خلخال از پای زن یهودی (شما بخوان خراب کردن آلونک آسیه پناهی و مادر بیسرپرست بوشهری) فقط همین قسمت شاهانه زندگیکردن بعضی ائمه معصوم ع به مذاقت خوش آمد؟
دستورات حضرت امیر به والیانش برای زندگیکردن همچون ضعیفترین اقشار جامعه به دهانت شیرین نیامد؟ یا نشنیده بودی؟ یا دیدی اگر قرار باشد به آموزههای عدالتخواهانه و ظلمستیزانه دین عمل کنی جایت نه در خبرگزاری حوزه که در جای دیگری است؟
چهارم / یک توصیه دوستانه، برادر حجتالاسلاموالمسلمین! بعد سالها از گذشت عمر حکومت اسلامی و در زمانهای که فقر و فلاکت از سر و روی مردم بالا میرود بهجای تقلا برای فروش آن یکسوم املاک وقفی اصفهان و خوردنش با یک لیوان آب، برای اصلاح سیاستهای فاجعهآمیز و نابخردانه و اهتمام برای نجات مردمی که این وضعیت، علیرغم تلاش شبانهروزی عده کثیری از آنان برای تأمین معاش، شایسته آنان نیست تلاش وافر نمایید.
پنجم / شما را هم لباسان پیامبر نامیدهاند، مردم به حرمت پیامبر و ائمه همواره احترام شما نگه داشتهاند هرچند بسیاری از اوقات چشم بر حق بستید، […] ، در برابر حیفومیل و اسراف و تبذیر حاکمان و هم لباسانتان به اسم مصلی و حوزههای علمیه لاکچری و حرم کاخ گونه امام مستضعفان خاموش ماندید.
فقط بدانید خداوندی که به پیامبرش میگوید: لَوْ تَقَوَّلَ عَلَیْنا بَعْضَ الْأَقاویلِ، لَأَخَذْنا مِنْهُ بالْیَمینِ، ثُمَّ لَقَطَعْنا مِنْهُ الْوَتین، یعنی خدایی که آنچنان حقگویی خط قرمز اوست که حتی در برابر حرف ناحق زدن پیامبرش هم سکوت نکرده و او را به قطع رگ گردن تهدید میکند، دیگر با من و شما که اصلاً تعارف ندارد و عقد اخوت نبسته است.
از خشم خداوند خصوصاً آنجا که مربوط به مردم بالاخص مردم مظلوم بپرهیزیم و اگر در لباس مشابه آنهاییم در عمل هم به آنان متشابه بشویم، کونوا للظالم خصماً و للمظلوم عوناً و به قول مولانا: شیر را بچه همیماند به او / تو به پیغمبر چه میمانی؟ بگو
منظور پیامبر از عبارت فقر فخر من است فقر مادی وبیچارگی نبوده.فقر معنوی بوده که من پیمبر نیازمند خدام افتخارمه نه فقری تو ی روایات مذمت شده امیر المومنین فرمود: فقر مرگ اکبر است
شما نگاه کنید طلبه انسان است، ازدواج دارد، غذا، لباس و… میخواهد با دویست هزارتومن چه می توان گرد. فقر سبب نزدیک شدن به کفر و نابودیه
با سلام، در انتخاب مسیر زندگی هیچ اجباری وجود ندارد، هر کسی میتواند تصمیم بگیرد در زندگی با چه هدفی و در چه مسیری قدم بگذارد، معلم بشود یا کاسب کار، راننده باشد یا نویسنده، سرمایه دار باشد یا درویش، دنبال مال اندوزی باشد یا زاهد، بنابراین وقتی فردی انتخاب کرد که قدم در راه تقوا و زهد و پارسایی بگذارد، یعنی پشت پا به مال و مقام دنیا زده است، حال اگر روزی از راهی که انتخاب کرده پشیمان شد، عیبی ندارد، آن کار را رها کند و سراغ کار دیگری برود، در واقع ماهیت جایگاه طلبگی و روحانیت در تضاد با دنیا طلبی هست، و امکان تغییر ماهیت آن وجود ندارد، دین و دنیا دو مفهوم متضاد هست، و جای ناراحتی دارد یک طلبه اینگونه دنیا طلبانه سخن بگوید، با دین که نمیشود ارتزاق کرد این بسیار روشن هست، پیشوایان دینی از راههای حلال روزی و مخارج زندگی را فراهم میکردند، مگر به دانشجو حقوق میدهند ، دانشجو وطلبه چه تفاوتی دارد
با سلام، در انتخاب مسیر زندگی هیچ اجباری وجود ندارد، هر کسی میتواند تصمیم بگیرد در زندگی با چه هدفی و در چه مسیری قدم بگذارد، معلم بشود یا کاسب کار، راننده باشد یا نویسنده، سرمایه دار باشد یا درویش، دنبال مال اندوزی باشد یا زاهد، بنابراین وقتی فردی انتخاب کرد که قدم در راه تقوا و زهد و پارسایی بگذارد، یعنی پشت پا به مال و مقام دنیا زده است، حال اگر روزی از راهی که انتخاب کرده پشیمان شد، عیبی ندارد، آن کار را رها کند و سراغ کار دیگری برود، در واقع ماهیت جایگاه طلبگی و روحانیت در تضاد با دنیا طلبی هست، و امکان تغییر ماهیت آن وجود ندارد، دین و دنیا دو مفهوم متضاد هست، و جای ناراحتی دارد یک طلبه اینگونه دنیا طلبانه سخن بگوید، با دین که نمیشود ارتزاق کرد این بسیار روشن هست، پیشوایان دینی از راههای حلال روزی و مخارج زندگی را فراهم میکردند، مگر به دانشجو حقوق میدهند ، دانشجو وطلبه چه تفاوتی دارد
من میخام خیلی کار و فعالیت کنم ولی شما ها دستتون تو یک کاسه است و نمیزارید طلبه درآمد داشته باشه مثل مردم عادی.خدا نگذره از شما به جای اینکه صدای طلبه ها باشید علیهشان میگید بعد انتظار دارید طلبه تبلیغ کنه
تا بشه توصیه نمیکنم به دیگران
میگن بیام حوزه میگم اصن نیایید.
عمرتان هدر میره….
مگه طلبه فرشتس که نیاز به غذا و پوشاک نداره چطور خرج زن و بچه رو بده.خدا همین دنیا جوابتون بده
با سلام، در انتخاب مسیر زندگی هیچ اجباری وجود ندارد، هر کسی میتواند تصمیم بگیرد در زندگی با چه هدفی و در چه مسیری قدم بگذارد، معلم بشود یا کاسب کار، راننده باشد یا نویسنده، سرمایه دار باشد یا درویش، دنبال مال اندوزی باشد یا زاهد، بنابراین وقتی فردی انتخاب کرد که قدم در راه تقوا و زهد و پارسایی بگذارد، یعنی پشت پا به مال و مقام دنیا زده است، حال اگر روزی از راهی که انتخاب کرده پشیمان شد، عیبی ندارد، آن کار را رها کند و سراغ کار دیگری برود، در واقع ماهیت جایگاه طلبگی و روحانیت در تضاد با دنیا طلبی هست، و امکان تغییر ماهیت آن وجود ندارد، دین و دنیا دو مفهوم متضاد هست، و جای ناراحتی دارد یک طلبه اینگونه دنیا طلبانه سخن بگوید، با دین که نمیشود ارتزاق کرد این بسیار روشن هست، پیشوایان دینی از راههای حلال روزی و مخارج زندگی را فراهم میکردند، مگر به دانشجو حقوق میدهند ، دانشجو وطلبه چه تفاوتی دارد
این رهدار حالش خوب نیست!!! ما یک امام صادق (ع) بیشتر نداشته ایم (که او هم طبق ادعای خود هم کیشان این رهدار، معصوم بوده است) ؛ نه صدها و هزاران امام صادق!! اگر قرار باشد که همه روحانیون موجود در مملکت، امام صادق باشند که بایستی طبق نظر ایشون، تمام اموال مملکت و مردم را به آنها بدهند که حتی در اینصورت هم ، صد در صد اموال مردم و جامعه تکافوی روحانیون را نخواهد کرد. […]، حالا این آقای رهدار، علاوه بر این، میخواهد!!؟ البته اگر وی بجز شغل روحانیت (که فی الواقع شغل نیست) شغلی دیگر که تولید درآمد کند داشته باشد و برای خود مال و اموال از طریق کار کردن و عرق ریختن بدست بیاورد، مبارک و نوش جانش، اما اینکه با این استدلال شاذ، مدعی ثروت و مکنت متعلق به جامعه و مردم بشود…!!!!
سلام و احترام
حالا چطور ایشون از علم پیامبرر صحبت می کنند خیلی جالبه ،یعنی واقعا اثری از علم پیامبر در این جماعت هست ؟؟؟؟؟
شاید دورترین افراد به پیامبر همین قوم هستند که طلب خون پدرشون رو از این ملت دارند .
به اینها می گویند طلبه مثلا یعنی طالب علم و … اما اینها طلب دارند …….
اما اگر به وضعیت لاکچری دانشجویان این مملکت هم نگاه کنیم که البته نه کنکور دارند و نه سربازی می روند و هم شهریه می گیرند باید به این
وای برما…..
باید در اطراف صحبت های رهدار، بحث صورت بگیرد. امام علی (ع) یک آقازاده بود، که فقط در دوران هجرت اجباری اش به مدینه در صدر اسلام، از ثروت او گزارش نشده است، والا قبل و بعد از هجرت به مدینه از ثروتمندان بود.امام علی در سنین بین سی تا چهل در ینبع باغ و درختان نخل ایجاد کرد و با بازوی خودش چاه آب کند و عواید آن را به فقرای مدینه اختصاص داد. ایشان حتی دو شیعه ی خودش یعنی زبیر و عبدالله بن جعفر را شریک تجاری هم قرار داد چون خصوصیات اخلاقی مکمل داشتند. پدر ایشان ابوطالب از محترمان ثروتمند قریش و از حامیان مالی پیامبر در مکه و در شعب ابی طالب بود. خدیجه همسر پیامبر و مادر مکرم فاطمه ی زهرا(س) از تجار ثروتمند عرب بود که ثروت او در راه حمایت پیامبر خرج شد. پیامبر خود نوه ی عبدالمطلب بزرگ قریش بود که فقط یک بار صد شتر قربانی کرد. امام حسن(ع) از ثروتمندان زمان خود بود.
از نظر من، این سخنان رهدار باید فتح بابی در مورد ثروت در دین باشد، و الزاما هر ان چه تا کنون در جامعه در فضیلت فقر ترویج شده، الزامی ندارد که صحیح باشد. از این نظر، این سخنان را باید به فال نیک گرفت. اما این که طلبه ای که صرفا در حال درس خواندن است و نه تجارت می کند و نه در ینبع چاه حفر می کند نه کشاورزی می کند، بخواهد ثروتمند شود، جای سوال دارد.
جناب حسینی ایشان یه دفاعی از طلبه کرد ولی همش میگفت من میخام مدیریت کنم لشکر داشته باشم تو دهن آمریکا بزنم باید میلیاردر باشم. اولا طلبه و دانشجو هیچ فرقی نمیکنه .دوتا تو کی هستی تو دهن آمریکا میخای بزنی. تو اصلا حق سیاسی کاری نداری .برو عرق بریز پول دربیار. تازه اصلا تو سادات نیستی میخای کمی پول بیشتری برسه به سادات و از اون کمی هم تو بگیری.برو کار کن بابا بسه
سلام اولا طلبه داره درس واجب میخونه یعنی بر عده واجبهه که درس طلبگی دوم طول تحصیل طلبه ها بسیار طولانی است و سنگین است که حتی اجازه کارگری هم ندارد ونمیتوانند به مدت ده سال فقط درس دارند و اجازه کار ندارند بعد انهم ۲ سال سربازی میشه ۱۲ سال! این طلبه از کجا بیاره بخوره وقتی حتی اجازه کار هم به او نمیدهند باید با شهریه ۲۰۰ هزار تومانی ۱۲ سال زندگی کنه تا شاید فرجی بشه مگر اینکه ازدواج کنه که شهریش میشود ۱ تومان خط فقر ۱۰ تومانی یادتان باشد تازه بعد از این همه سختی بره امام جموعت یک مسجدی بشه بهش پول بدن یانه ! فقط تعداد کمی از طلبه ها منبری معروف قاضی و شغل دولتی دار میشوند بقیه بخدا به حقوق قانون کارم هم راضی اند!
حال درد اینجاست که املاکی وقف حوزه های علمیه شده دست
تعدادی خاص برسه و بقیه طلبه ها در فقر زندگی کنند
وقف بساطی است که یا باید برچیده شود یا باید عایدی آن عامالمنفعه باشد. آیا فلسفه وقف یعنی عایدی آن به روحانی برسد. کجای قرآن نوشته؟
مگر نه اینکه ما در این دنیا مالک چیزی حتی بر زن و فرزند نیستیم. ما چند صباحی مهمانیم و مال دنیا امانت است در دستان ما. حتی بر یک سوم آنچه که دسترنج خودمان است مالک هستیم و میتوانیم ببخشیم.
چرا کسی که دهها نسل قبل بر ملکی مالکیت داشته باید تا قیامت وصیتش بر آن مال جاری باشد؟؟
بماند که آدمی هر چه به نفعش باشد توجیه میکند و کلاه شرعی درست میکند
سلام و عرض ادب
بحث اصلا بحث ثروت نیست بحث تمکن مالی است
که زدن این تیتر بر برداشت غلط از آن سخنان دامن زده
بحث جناب رهدار پیرامون فقر مطلق طلاب است
و می گویند با این همه وقف چرا همچنان فقیر مطلق در بین طلاب است آیا با ماهی ۲۵۰ هزار تومان می شود زندگی کرد
از طرفی میگویند بروند کار کنند در حالی که برای طلبه وظیفه جز درس خواندن تمام وقت متصور نیست زیرا حجم مطالب و مباحث به قدری زیاد و مفصل است که اگر فردی در حد یک دانشجو به درس بپردازد به هیچ درجه ای از علموم دینی نخواهد رسید و عمرش تمام خواهد شد
با توجه به این مهم فقیر بودن طلاب امری است که بر تمام ارکان زندگی او تاثیر می گذارد
کسی حرف از ثروت نزده است بحث تمکن مالی و توانایی زندگی طلاب است
پاسخ دادن به جزایری لغو پاسخ