در پی تجمع جمعی از پزشکان متخصص رادیولوژی و سونوگرافی مقابل وزارت بهداشت در اعتراض به سیاست های این وزارتخانه که با برخورد با معترضان همراه بود جمعی از آنها با نوشتن نامه هایی به رییس جمهور و وزیر بهداشت اعتراض خود به این برخوردها را اعلام کرده اند. همچنین رییس مجمع عمومی سازمان نظام پزشکی به این اتفاق اعتراض کرد.
دکتر عباس آقازاده مسرور، رییس مجمع عمومی سازمان نظام پزشکی در متنی که تصویر آن در اختیار انصاف نیوز قرار گرفته، با عنوان «جامعهی پرشکی خشونت، قهر و اهانت را برنمیتابد!»، نوشته است:
روز شنبه ۲۶ / ۱۰ / ۹۴ گروه کثیری از همکاران رادیولوژیست به منظور ملاقات با مسوولین به محل وزارت بهداشت – درمان مراجعه و خواستار ورود به سالن اجتماعات و ملاقات برای طرح خواستهها و مطالبات حرفهای خود میشوند. متاسفانه با این تجمع مدنی و آرام ایشان برخورد قهرآمیزی صورت گرفته و برای نخستین بار در تاریخ جمهوری اسلامی ایران در مواجهه با پزشکان، به روشهای قهرآمیزی توسل جسته شده و بی توجه به خواستهی ایشان برای گفتگو و پرسش و پاسخ، با رویهای تند و غیرقابل انتظار، با این همکاران برخورد شده است.
صرفنظر از اصالت خواستههای این همکاران و هر نتیجهی کارشناسی که در اثر بحث و گفتگو میتواند حاصل شود، اینگونه عکس العملها به هیچ وجه قابل پذیرش نبوده و بی تدبیری و رویهی قهر و خشونت را در برابر اجتماعات آرام و صلح آمیز جامعهی پزشکی، محکوم میکنیم.
جامعهی خدوم پزشکی پس از سالیان دراز خدمات ایثارگرانه در سختترین روزهای دفاع مقدس و خدمات صادقانه در اولین سنگرهای سلامتی و بهداشت مردم شهید پرور میهن اسلامیمان، با اینگونه رفتارهای اهانتآمیز از تصمیم خود برای ارتقای سلامتی مردم و پیگیری خواستههای برحق و مطالبات اصیل خویش دست برخواهد داشت. صلابت و استواری صفوف متحد پزشکان و شاغلین حرفه ی پزشکی، با این اقدامات قهرآمیز خدشهدار نخواهد شد.
همچنین متن نامه ی جمعی از پزشکان حاضر در تجمع به رییس جمهور و وزیر بهداشت که نسخه ای از آنها در اختیار انصاف نیوز قرار گرفته است در پی می آید.
نامه به وزیر بهداشت
جناب آقاى دکتر هاشمى، وزیر محترم بهداشت و درمان، سلام علیکم، روز شنبه مورخه بیست و شش دیماه هزار و سیصد و نود و چهار، نزدیک به هزار نفر از متخصصین رادیولوژى کشور جهت احقاق حقوق صنفى خود جلوى ساختمان وزارت بهداشت تجمع کردند که با درایت و تدبیر مثال زدنى شما مورد استقبال باتوم و فحاشى انتظامی قرار گرفتند. بیست و ششم دیماه را همزمان با سالروز فرار شاه از ایران باید سالروز ضرب و شتم پزشکان توسط جنابعالى نیز در تاریخ ثبت کرد. عملکرد آن مقام محترم بر علیه پزشکان و خدشه دار شدن شأن و منزلت آنان همواره مورد انتقاد و رنجش همکارانتان بوده است ولى مواجهه آنان با زره پوشان باتوم به دست و بازداشت آنها را کسى شاید در خواب هم نمیدید.
وزیر گرامى! بر فرض که متخصصین این مملکت مطالباتشان برحق نبود. شرط ادب آن است که محترمانه با آنان به گفتگو مى نشستید نه اینکه زنان و مردان پزشک را بسپارید به باتوم هاى بیرون از غلاف. جناب دکتر هاشمى! روزى همه ی این وزارت ها و دفتر و دستک ها تمام خواهد شد و برخواهید گشت میان همین پزشکان. طورى نشود که نتوانید توى چشمانشان خیره شوید، نتوانید از کنارشان عبور کنید و سرتان را بالا بگیرید. ایکاش جاى قاضى، ظریف بودى اى وزیر. آقاى وزیر! ادب مرد به از دولت اوست…
نامه به رییس جمهور
رییس جمهور محترم جناب آقای دکتر روحانی، باسلام واحترام فراوان. یادم می آید که در مناظره ی انتخاباتی در یک شاهکار فرمودید: من حقوقدان هستم نه سرهنگ! و آنچنان این جمله به دل نشست که به نظر در تاریخ هم ماندگار شد. اما این درد نامه را به این خاطر نوشته می شود که به دنبال مشکلاتی که برای متخصیصن رادیولوژی و رزیدنت های آنها با وزارت بهداشت پیش آمده و در طی دو ماه رایزنی انجمن رادیولوژی ایران و هیات بورد تخصصی با معاونان درمان وآموزش وزارت متبوع، که به دنبال صدور یک بخشنامه توسط معاونت درمان روی داد و با توجه به عدم دست یابی به نتیجه ای منطقی، پزشکان متخصص و دستیاران این رشته تصمیم گرفتند که در برابر ساختمان وزارت بهداشت که خانه ی ماست تجمعی داشته باشند و صدای خود را مستقیما به گوش تصمیم گیرندگان برسانند. امری که گذشته از مسبوق به سابقه بودن، حق مدنی و قانونی آحاد مردم است، اما همانگونه که احتمالاً باخبر شده اید متاسفانه پیش از حضور پزشکان، وزارت خانه و خیابان های اطراف آن به محاصره نیروهای انتظامی درآمده بود. در بدو حضور شک کردیم که چه خبر است و گارد ویژه اینجا چه می کند؟ غافل از این که این گارد برای ممانعت از اعتراض مدنی پزشکان رادیولوژیست و حضور آنان در صحن خانه ی خود، خیابان ها را به تسخیر در آورده بود!
آقای رییس جمهور! در طی ۴ تا ۵ ساعتی که با همکاران پزشک در حوالی وزارتخانه بودیم، چه توهین ها و تحقیرهایی که ناباورانه نصیبمان نشد. بعضی فرزندان این مرز و بوم و همکاران رزمنده، جانباز و فرزند شهید با فشار به داخل ماشین های ون که از داخل قفس بندی شده بود هل داده شدند، خودروهایی که انشاءالله گذر هیچ هموطنی به داخل آن نیفتد چه برسد به نخبگان و تحصیلکردگان و پزشکان و علی الخصوص یادگاران جهاد وشهادت.
آقای رییس جمهور! باور کنید ما نیامده بودیم از دیوار وزارتخانه بالا برویم، قصد پایین کشیدن هیچ پرچمی و پرتاب کوکتل مولوتف را هم نداشتیم و قرار نبود شیشه ای بشکنیم یا ساختمانی را تصرف کنیم و بعد پیروزمندانه عکس سلفی بگیریم! اگر هم چنین بود باز بر اساس سنت مٱلوف، توجیهی برای چنین برخوردهایی نداشت و سوگند به خداوند که حاضر نیستیم به اندازه ی ارزنی به مردم و مملکتمان زیان و آسیبی برسد. اما انتظار داشتیم، وزارتخانه نشینان بهداشت، خواسته ی منطقی ما را بشنوند و حضورا پاسخ منطقی بدهند همانگونه که در سال ۹۲ شنیدند و پیگیری کردند، اما چه سود که نه فقط نشنیدند، بلکه همه ارزش های اسلامی و انسانی را هم به سخره گرفتند.
آقای رییس جمهور! این روز سیاه در تاریخ وزارت بهداشت و برای جامعه ی پزشکی به یادگار خواهد ماند. شما حقوقدانید، انتظار ما این بود و هست که زیردستانتان را نیز در این مدت به کاربرد روش های منطقی، حقوقی و شایسته در اجرای برنامه ها و تصمیمات خود ترغیب و موظف کرده باشید. این کمترین انتظار ما از تمام وعده هاست که دادید!
انتهای پیام
دیدگاهتان را بنویسید