حجتالاسلام احمد حیدری در یادداشتی که در اختیار انصاف نیوز قرار داده است نوشت:
اعتراض قلدرانه علیه آیت الله جوادی آملی در نماز جمعه قم؛
اعتراض قلدرانه علیه رئیس سابق مجلس(آقای لاریجانی) در سخنرانی حرم مطهر؛
اعتراض قلدرانه علیه رئیس جمهور سابق، حسن روحانی در حسینیه امام خمینی در حضور رهبری؛
اعتراض قلدرانه علیه سید حسن خمینی در حرم امام و در مهمترین جلسه سالیانه کشور؛
و … و بالاخره اعتراض اخیر در سخنرانی آقای مسیح مهاجری در مسجد حظیره یزد؛
در تمام موارد بالا، اعتراض شوندگان از افراد شناخته شده و دارای سابقه انقلابی روشن و جایگاه رسمی یا غیر رسمی در نظام جمهوری اسلامی بوده که بعض مواضعشان به مذاق معترضان، همفکران و کانونهای پشتیبانشان خوش نیامده است!
در تمام موارد فوق معترضان هم افراد شناخته شده و وابسته به کانونهای به ظاهر نامشخص، که خود را «انقلابی و ولایتی» دانسته و دیگران بخصوص اعتراض شوندگان را خارج از خط انقلاب و ولایت شمرده و به خود اجازه قدرتنمایی و به هم زدن مجلس و جلوگیری از برگزاری جلسات رسمی اعتراض شوندگان را دادهاند.
در غالب موارد فوق هم مقامات عالی نظام در سخنرانیهایشان مخالفت خود را با این روش قدرتنمایی، قلدری، تحمیل و قانون شکنی ابراز داشتهاند. حالا با توجه به مقدمات بالا این سؤالات مطرح میشود:
- چرا این رویه ناصواب تداوم دارد؟
- با وجود اعلام مخالفت صریح مقامات بلند پایه نظام، چرا این افراد قلدر، زورگو و قانون شکن تنبیه نمیشوند تا مایه عبرت شوند و این رفتار و رویه غلط تداوم نیابد؟
- آیا با وجود فیلمبرداری صدا و سیما با دوربینهای متعدد از این جلسات و شناسایی معترضان قلدر از طرف عموم، باز هم واقعا معترضان زورگو و قانونشکن شناسایی نمیشوند یا کانونهای قدرت پشتیبان آنان بوده و مأمورانی هستند که مأموریت خود را در کمال امنیت و با موفقیت انجام داده و علاوه بر مزد و حق مأموریت، پاداش هم گرفتهاند؟
- چگونه وقتی نمیتوان امنیت جلسات افراد حکومتی که در بعضی مواقع خلاف مذاق کانونهایی موضع گرفته یا سخن گفتهاند، را تضمین کرد ادعای تداومبخشی حکومت پیامبر و حضرت علی مطرح است؟ حال آن که در حکومت پیامبر و علی «مخالفان صریح» هم اجازه داشتند آزادانه سخن بگویند و امنیتشان تضمین میشد؟
- چگونه اگر فردی در گوشه مملکت نسبت به مقامات اسائه ادبی کند به سرعت شناسایی، دستگیر و محاکمه میشود ولی اینان در مرکز حکومت و در جلو دوربینهای فیلمبرداری صدا و سیما و … آبروی نظام را میبرند ولی آب از آب تکان نمیخورد؟
- ما منکر حق اعتراض معترضان به اعتراض شوندگان نیستیم ولی در نظام دینی و برای طرفداران دوآتشه نظام باید این سخن مولا علی معیار باشد که خود را میزان قرار دهید و هر گونه که دوست دارید با شما رفتار کنند، همان گونه با دیگران رفتار کنید؟ آیا این معترضان به اعتراض شوندگان اجازه میدهند این گونه قلدرمآبانه و با تمسک به قدرت حرف خود را تحمیل کرده و مانع از برگزاری جلساتشان شوند؟
تا زمانی که حکومت حق غیر خودیها را به رسمیت نشناسد و با تمام توان از آن دفاع نکند و در مقابل طرفداران جاهل و قلدرمآب خود، با کمال قدرت در نیاید و آنان را سر جای خود ننشاند، به یقین هر از چندگاهی شاهد جولان این به خودسران و یا «مأموران آتش به اختیار» خواهیم بود.
انتهای پیام
پاسخ دادن به علی لغو پاسخ