آیا ائتلاف دو گروه اصلاح طلبان ادامه می‌یابد؟

3 پاسخ به “آیا ائتلاف دو گروه اصلاح طلبان ادامه می‌یابد؟”

1. moghadam

   ۹ اسفند ۱۴۰۱

   پس با این حساب که نمره منفی میدی به شاه اللهی ها چرا شارلاتان بازی در میاری و به اولین سوال مجری که نظرت را به ربع پهلوی و کسیکه پول تو جیبی اش از مامانش میگیره و بوقلمون صفته یه روز مچ بند سبز میبنده یه روز وکیل میشه با نهایت۴۰۰۰۰۰ رای که اصلا خودتم میدونی پول بده ربات ها برات هشتگ بزنن پشتک بزنن یه چیزی بگم از امام که گفت اگر دولت هم زمانی بر گرده به سلطنت تبدیل نمیشه بعدش هم افرادی که
   به خاطر پولشه ( خنده حضار ) دورش گرفتن سلطنت اگه به لحاظ تیوریک اش هم حساب کنی نه تو روسیه نه در عراق نه در افغانستان خوب گزینه ای بود در ایران هم میشه چرا موذیانه طرف ربع پهلوی را میگیری

   ۳

   پاسخ
2. خلیل مهاجر

   ۹ اسفند ۱۴۰۱

   اظهار نظر آقای رسته مقدم را از این جهت به فال نیک میگیرم و از آن خوشحالم که برای اولین بار در یک رسانه رسمی کشور شاهد انعکاس دیدگاه یکی از صاحبنظران و فعالان در حمایت از نظرات آقای موسوی بودم. مایه تعجب و حیرت بود که حامیان ایشان با توجه به شخصیت های ممتاز و برجسته ای که در زندان از بیانیه وی حمایت به عمل آوردند سهم چندانی در دفاع از پیشنهادات او در آن عرصه به دست نیاوردند.قدر مسلم آنکه پیشنهادات بخش های مختلف اصلاح طلبان برای تعیین سرخط های یک برنامه اصلاح طلبی برای چند سال پیش رو از تعداد انگشتان یکدست هم فرا تر نرفته و در این میان نظرات آقایان خاتمی و موسوی بیش از دیگران توجه رسانه ها و افکار عمومی را به خود جلب کرده و فرصتی را برای هم اندیشی و روشنگری بیشتر فراهم نموده است. از آنجایی که قبلا بازخوردی را در همین نشریه اینترنتی درباره ابهامات و پرسش هایی که از دو طرح فوق الذکر ابراز کرده ام در این موجز از آن خودداری میکنم و برای فهم و درک بهتر از انتقادات آقای رسته مقدم به واژه های مورد استفاده در مقاله بسنده میکنم.
   از عدم به رسمیت شناختن فراکسیونیسم از سوی اصلاح طلبان برای شنیدن نظرات نوین در کنار این ادعا که اصلاح طلبانی که تعدادشان هم کم نیست نظام را قبول دارند و فقط میخواهند در چارچوب قوانین آن کار کنند زیرا که به ساختار نظام علاقه عاطفی دارند شروع کنیم. اگر به قول نویسنده اصلاح طلبی گذار از ساختارهای سنتی و ناکار آمد به دموکراسی باشد باید نتیجه بگیریم که اصلاح طلبان دموکراسی خواه محسوب میشوند و به همین دلیل نمیتوانند به حفظ چنین نظام نا کارآمدی علاقمند باشند ولی همچنان میتوانند برای آرمان های خود فعالیت کنند. به عبارتی نظام اجتماعی, فرهنگی, اقتصادی, سیاسی و امنیتی حاکم بر کشور مورد تایید و حمایت دموکراسی خواهان نیست ولی آنچه که مورد حمایت و پشتیبانی آنهاست حاکمیت قانون به معنای قانون پذیری حاکمیت است به ویژه آنکه حق نافرمانی مدنی شهروندان در چنین قراردادهایی محفوظ باشد و واضحا در خلاء حاکمیت و یا رویگردانی از تعامل با آن نمیتوان از احترام و اجرا و رفرم قرارداد های اجتماعی سخنی به میان آورد. دموکراسی را نه میتوان وعده یک شبه داد و نه در این شرایط توسعه انسانی چشمگیر ایران برنامه ای سیصد ساله برای آن نوشت ولی تعمیق و تحکیم فرهنگ دموکراسی در ساختارها زمان بر و نتایج آن گام به گام و تدریجیست که البته همواره مورد تایید تمامی اصلاح طلبان تا همین چندی پیش بوده است. بهبود گرایی و استمرار طلبی شیوه اصلاح طلبی نیست بلکه نتیجه گرایش و نگاه میانه رو ها به موازنه قدرت در حاکمیت است. ریزش یا افزایش نفوذ و حمایت اجتماعی از کانون های قدرت تاثیر بسزایی در جهت گیری سیاسی میانه روها برای تثبیت موقعیت خویش در نهادهای حکومتی و مدیریتی دارد و البته با رویکردی بهبود گرایانه برای تمامی اوقات و دوران ها. کارآیی بهبود گرایانه میانه روها به سود دموکراسی در صورت موفقیت اصلاح طلبان بیشتر نمایان میشود تا در پراکندگی و بی برنامگی آنها و استمرار طلبی نتیجه غیبت اصلاح طلبی از حاکمیت هم هست. صف بندی اصلاح طلبان و میانه روها بسیار بیشتر از قبل از یکدیگر متمایز شده و ما شاهد نضج گیری هسته میانه روی مستقل از اصلاح طلبان هستیم. همانطور که نمیتوان منکر تعامل با قدرت شد نباید از گفتگو و مذاکره با گرایشات میانه رو خودداری کرد. آنها به آرای معطوف به اصلاحگری و تحول نیازمندند و اصلاح طلبان به نفوذ و حمایت و پشتیبانی آنها از حاکمیت اصلاح طلبی در قدرت. من از حضور آقای خاتمی در این جمع استقبال میکنم زیرا با توجه به توازن قوا مذاکرات و تفاهم با ارکان قدرت را از جایی باید شروع کرد و فراموش نکنیم که نتایج انتخابات ۹۸ و ۱۴۰۰ جذابیت و کشش راست میانه ای که خود گردانی را پاداش انتخابات ۹۶ قلمداد میکرد عمیقا دلسرد کننده بود و نا امید کننده تر آن که چقدر اصلاح طلبان را به دلیل شکست انتخاباتی خود ملامت و نکوهش کردند و تو گویی که آنها قولی داده بودند که به آن عمل نکردند.اما همه این ماجرا موجب افسردگی نیست و نکته خنده دار اینکه اگر اصلاح طلبان در قبال این شکوه های بیمورد شکیبایی بیشتری به خرج دهند, میانه روها خودشان خواهند گفت بسیاری از آنچه که دموکراسی خواهان میگفتند. در خاتمه به این نکته اشاره میکنم که عصاره مباحث “دو جناح” در عمل یا به یک عبور دیگر مینجامد و یا جلب اعتماد بیشتر در هر گام عملی. اگر حرف های دیگری را از زبان خود تکرار کردیم دیوارهای بی اعتمادی هم سست تر میشود.

   پاسخ
3. Yas

   ۱۱ اسفند ۱۴۰۱

   حزب اعتدال وتوسعه و جریان طیف علی لاریجانی به نیابت از اصلاح طلبان با حاکمیت درباره انتخابات ۱۴۰۲ مجلس و ضرورت داشتن لیستی جدا از لیست اصولگرایان رادیکال برای بخش اکثریت جامعه که نواندیش هست وارد گفت و گو شود.
   لیست را هم همین دو جریان ببندند. ۵۰ تا اصلاح طلب هم داخل لیست بگذارند. رهبری این ائتلاف رو هم شورایی از میانه روها برعهده بگیرند.
   هدف اصلی پاکسازی فضا سیاسی کشور از بنیادگرایی باشد.

   پاسخ