نقد علی افشاری به روایت ظریف از ۱۸ تیر | «معترضان را مجاب کردیم به سمت بیت رهبری نروند»

علی افشاری از اعضای سابق شورای مرکزی دفتر تحکیم وحدت به روایت جواد ظریف از وقایع ۱۸ تیر ۷۸ نقدهایی را وارد می‌داند.

به‌گزارش انصاف نیوز، آقای افشاری نقدی را به بخشی از گفته‌های آقای ظریف در شبکه‌ی اجتماعی ایکس نوشته که خلاصه‌ای از آن در پی می‌آید:

‏فایل صوتی جدید لو رفته جواد ظریف بار دیگر چهره واقعی […] وی را آشکار کرد. او در ادعایی کذب مدعی شده است که «در تظاهرات ۷۸، [اصلاح‌طلبان] در بی‌سیم گفتند پیش به سوی خیابان آذربایجان (بیت رهبری)!».

[…] می‌خواستند از من اعتراف بگیرند که محمدعلی ابطحی از طریق موبایل با من تماس گرفته تا شعارها را علیه رهبری ببرم! همچنین بعدا پیام دادند تا جمعیت را به سمت بیت رهبری ببرم. حال ظریف برداشته پیاز داغ آن را زیاد کرده و گفته از طریق بیسیم گفتند! حال او باید بگوید کدام فعال دانشجویی بیسیم داشته است!!! البته حرف مفت کنتور نمی‌اندازد.

اکثریت اصلاح طلبان و دولت خاتمی خواهان عدم برگزاری تجمع اعتراضی از سوی دفتر تحکیم وحدت در فاجعه کوی دانشگاه تهران سال ۷۸ بودند. البته آنها با یورش وحشیانه به کوی مخالف بوده و پیگیر برخورد با عوامل بودند منتها با اعتراضات میدانی موافق نبودند. آنها هیچ نقشی در سازماندهی و مدیریت اعتراضات کوی دانشگاه تهران نداشتند.

راهپیمایی‌ها و اعتراضات خیابانی خودجوش بود. نفوذی‌ها […] نیز معترضان را به خشونت و تخریب تشویق می‌کردند.
در خصوص راهپیمایی بزرگ در روزهای اولیه اعتراضات لازم است این توضیح را بدهم. جریان ضداصلاحات و سازمان دهنده یورش وحشیانه به کوی دانشگاه تهران در روز شنبه ۱۹ تیر با دادن آدرس غلط برخی از معترضان را به جلوی وزارت کشور کشانده بودند تا به آنجا حمله کنند و تقابل را به سمت درگیری بین معترضان و دولت اصلاحات ببرند. این اقدام مرحله‌ای از طراحی آنها برای زمین گیر کردن دولت اصلاحات و چه بسا استیضاح خاتمی توسط مجلس پنجم بود.

من بعد از اطلاع در آنجا حاضر شدم و با سخنانی معترضان را قانع کرده که به برنامه تحصن دفتر تحکیم وحدت در فردای آن روز بپیوندند. در پایان صحبت‌ها بخشی از جمعیت حاضر خواستند که از آنجا، خیابان فاطمی به سمت کوی دانشگاه در امیرآباد راهپیمایی کنیم. من هم پذیرفتم. با هم از آنجا تا کوی دانشگاه تهران تظاهرات برگزار کردیم که به صورت غیرمنتظره و بدون برنامه‌ریزی قبلی رخ داد. در طی مسیر نیز افراد بیشتری به جمع پیوستند.

در تقاطع بلوار کشاورز و خیابان فلسطین برخی از معترضان خواهان حرکت به سمت بیت رهبری شدند که من همراه با جمعی از فعالان دانشجویی و اعضای وقت «تحکیم» آنها را مجاب کردیم که این کار ثمری ندارد و با اعتراضات سازمان‌یافته و هماهنگ بدون بهانه دادن دست نیروها […]، می‌توان به مطالبات جنبش اعتراضی هجده تیر دست پیدا کرد.

در آن راهپیمایی خودجوش عظیم که شرکت کنندگان در حد پنجاه هزار نفر تخمین زده می‌شدند، هیچگونه تخریب اعم از شکستن شیشه‌های ساختمان‌ها، پرتاب کوکتل مولتوف وآتش زدن سطل‌های آشغال رخ نداد. البته نیروهای انتظامی، امنیتی و بسیجی هم درگیر نشدند. در نهایت جمعیت با آرامش و در عین حال سردادن شعارهای روشنگرانه و رادیکال به خوابگاه کوی دانشگاه تهران رسید که پیشتر هزاران نفر از مردم و دانشجویان آنجا جمع شده بودند. شاید بتوان گفت هیچوقت کوی دانشگاه تهران در تاریخ خود چنین جمعیتی را ندیده است. شب با شکوهی بود. […]

انتهای پیام