علی اکبر حدادی هرندی، مدرس دانشگاه
در شرایطی که ایران با تحریمهای سنگین دستوپنج نرم میکند، پیشرفتهای چشمگیر در حوزههای پزشکی، فضایی و نظامی، توانسته است کشور را به عنوان یک قدرت فناورانه جدی در منطقه ثبت کند. عملکرد نظامی ایران در روزهای اخیر و مدیریت تنگه هرمز، علیرغم برخی ضعفهای پدافندی، پیامی روشن داشت: قدرت بازدارندگی ایران واقعی است و پیروزی در این جنگ، نصیب دشمنان نخواهد شد.
اما جنگ تنها با قدرت نظامی تمام نمیشود. ادامه درگیریها منافع هیچکس را تأمین نمیکند و برای خروج از وضعیت فعلی و تبدیل تهدید به فرصت، یک «راهحل ایرانی» مبتنی بر چهار محور کلیدی ضروری است:
۱. دیپلماسی فعال: حرکت به سمت توافقهای مرحلهای و عادیسازی تدریجی روابط اقتصادی با آمریکا و شرکای منطقهای.
۲. بازسازی اعتماد عمومی: تمرکز بر مشارکت سیاسی، حاکمیت قانون و مبارزه جدی با فساد برای ترمیم شکافهای اجتماعی.
۳. استفاده از سرمایه انسانی: تعریف یک پروژه ملی برای جذب میلیونها ایرانی متخصص خارج از کشور به عنوان بزرگترین ذخیره توسعه.
۴. تغییر پارادایم اقتصادی: تغییر مسیر اقتصاد از «منطق بقا» به «منطق رفاه»؛ همان چیزی که امروز مهمترین مطالبه جامعه است: زندگی معمولی، امن و قابل برنامهریزی.
اکنون زمان آن است که قدرتهای جهانی به جای تحریم و محدودیت، با پذیرش توانمندی فناوری ایران، مسیر همکاری را انتخاب کنند. پذیرش قدرت ایران نه یک امتیاز سیاسی، بلکه یک ضرورت انسانی و علمی برای ایجاد صلح پایدار و توسعه مشترک است.
انتهای پیام
دیدگاهتان را بنویسید